De schreeuwloze stilte en het hartchakra van de KNVB

Photo (detail): Wikipedia / CynCardia Systems, Inc.

Anton Binnemars, directeur amateurvoetbal KNVB is al lang geen amateur meer, maar een professionele intrigant, een foute ceremoniemeester, die samen met zijn lekenbroeders binnen de KNVB verantwoordelijk moet worden geacht voor de dictatuur op de voetbalvelden. Grensrechter Richard Nieuwenhuizen overleed indirect aan KNVB-verwondingen. Generaal Rinus Michels zei het al: “Voetbal is oorlog”. Sinds die tijd krijgen we elke zondagavond 7 uur stipt een rijkgeschakeerde portie doodschoppen, met blikjes gooiende randdebielen, scheldende en spugende voetballers en ziedende hoge bloeddruk-trainers op ons bord geserveerd.

Binnemans had zijn sinterklaasversjes goed voorbereid en dreunde die nog net even voor 5 december op in DWDD en Nieuwsuur. Maar de uit-knop van het KNVB-apparaat voor immateriële witwaspraktijken was kapot als een eenzame grensrechter. Zelfs Twan Huys kon deze spirituele eigenbelangcoach niet tot bedaren brengen, zo vol als hij, Anton, was van het terugblikken naar al het goede dat de KNVB in het verleden had bedongen, en vol als hij was van de toekomst, vol van een schreeuwloze stilte die alle agressie op de velden en in de kantines zou overschreeuwen met introspectie en vooral, goedheid. Wij, de kijkers in de doorzonwoning, werden er in eerste instantie allen stil van, emotioneel zelfs, en vielen elkaar als buren gelijk om de hals.

Anton had het ’m weer eens geflikt, en dan zelfs op tv bij van Matthijs van Nieuwkerk en Twan Huys. En niemand die zijn onsmakelijke leugens gezien had, zelfs de miljoenen kijkers niet die door braakneigingen en diarree overmand zo snel mogelijk het meest nabijgelegen toilet hadden moeten opzoeken. De officiële tuchtcommissie bestond uit juristen, zo kwijlde hij, ook al kon en wilde hij zich absoluut niet meer herinneren hoe hoog (laag, 100 euro) de uitgedeelde voorwaardelijke boete was geweest bij eerdere ‘incidenten’ van de karatevoetbalclub Nieuw Sloten. Iets met ‘een collectieve opstoot en bedreigen van de trainer’, zo meldden de media, niets dus, daarom ‘voorwaardelijk’.

Anton Binnemas kopieerde op het gebied van spiritualiteit de corrupte huichelaar Sepp Blatter, de ceremoniële meester van de FIFA-operette, die ooit met een ‘gevoelige’ speech de zegeningen voor de sport benoemde, en zelfs de woorden Humanity en Sprituality in de mond durfde te nemen. Het is alsof je de Syrische dictator Assad over tederheid hoort spreken. Clubgebouwtjes om meditatief innerlijke stilte te bewerkstelligen, zo adviseerde de KNVB zoetgevooisd. Men houdt het niet voor mogelijk. Immense tenten opzetten om in te kunnen schreeuwen zullen ze bedoelen. Schreeuwen om pijn en verdriet te kunnen uiten, schreeuwen om adequate KNVB-bestuurders. Wat zijn dit voor gedateerde KNVB-therapeuten.

´Hoe heeft het allemaal kunnen gebeuren’, zo schreeuwden de media in koor, op zoek naar goedkope emo-tv, emo-radio en emo-krant, omfloerst en gelardeerd met journalistieke dooddoeners en gemeenplaatsen. ´We zoeken naarstig naar oplossingen, kwekten gedateerde wetenschappers van het type Stapel in koor.
Even dacht ik dat ik per abuis in een ander zonnestelsel was terechtgekomen, op weg naar huis bij de 2e Melkweg verkeerd was afgeslagen.

Zie ik als medium soms meer dan de gemiddelde tv-kijker? Ik dacht het toch niet, ik kan het me in verband met voetgeweld amper voorstellen dat voetbalminnend Nederland slechtere ogen heeft dan ik. Voor het behoud van miljoenen centen en internationale transfereuro’s wordt er professioneel gespuugd, geschopt, geslagen of gejokt in verband met de kunst van het voetbalspel, van maandag tot en met zondag, door voetballers, coaches, hooligans én KNVB’ers, zowel in de eredivisie als bij de amateurs.

Het lichaam van de overleden grensrechter was zelfs nog niet koud of een lawine aan cups en blikjes vlogen de keeper van de ‘tegenpartij’ dezelfde week nog (zondag 9 december) om de oren, en zonder dat de KNVB-scheidsrechter ingreep door bijvoorbeeld de wedstrijd te staken. Sparta-trainer Michel Vonk stapt over een terecht gegeven rode heen van een speler die het borstbeen van de tegenstander dreigt te vermorzelen, en vindt het normaal dat het halve elftal zich tegen de scheids keert.

‘L’histore se répète’,  de ‘incidenten in een reeks’, dus geen incidenten, lieten zich al jaren geleden voorspellen. Ik schreef hierover al op 3 december 2010 een column, ‘Ut Bid’ http://www.martienverstraaten.com/ut-bid

De nationaal en internationaal amper bestrafte doodschop van Nigel de Jong tijdens het WK in Zuid-Afrika staat collectief nog immer in ons geheugen gegrift. Het beeld van zijn volledig gestrekt been als een vol gespierde betonnen paal op de anatomisch zeer kwetsbare borst, plaats van het hartchakra, van de tegenstander. En de weken erna de vergoelijking van het delict door officiële KNVB-bestuurders in alle toonaarden. De ruggengraatloze KNVB is wat de FIFA in het groot is, waar topsport alleen nog maar economische en politieke belangen dient en waar kapotte lichamen gemiddeld 10 jaar te vroeg komen te overlijden.

In een gemengd panel over WK-geweld (2010) met Tom Egbers, Jan Mulder en Hugo Borst verdedigde supergluiperd Kees Jansma, perschef bij de KNVB voor het Nederlands Elftal, de doodschop van Nigel de Jong te vuur en te zwaard totdat hij (Jansma) er bijna bij neerviel. Ook voormalig bondscoach Bert van Marwijk deed in de zaak van Nigel de Jong als KNVB’er negatief van zich spreken. Het ging namelijk om de knikkers, en de Jong, gespecialiseerd in het schoppen en breken van de meest nabijgelegen benen van tegenstanders, werd gewoon in februari 2011 weer opgesteld in het Nederlands Elftal. Het rode sein stond op groen, en het wachten was op het overlijden door de krachtige trap van een van de voetballende multinationals.

De oorlog die gaande is op de voetbalvelden heeft de KNVB zo gewild, zelfs van de daken geschreeuwd, uit volle Nigel-borst gescandeerd. Daar baat geen geveinsd stilteoffensief aan, zeker geen georkestreerd leugenoffensief van een muisgrijze prietpraat-official als Anton Binnemars. Bestuurlijk is deze man zelfs gevaarlijk voor de gezondheid van de voetballende natie.

Hoeveel gebroken benen, kapotte borstkassen en dode scheidsrechters zijn in de maak. Meerdere, zo kan ik de lezer vanuit paranormale voorschouw alvast berichten.