Het Mitros-huwelijk van mr. Henk Peter Kip en freule Margreet van Breunissen

Mitros-huwelijk S


DOCUMENTO ARTE MAFIA – DESPOTISMO 7

 

Hoe Mitros als woningcorporatie het woongenot voor haar huurders verkwanselde, agressie ontlokte, agressie orkestreerde. Een longread, een zomers blijspel over leugen en bedrog met verstrekkende gevolgen voor de huurder die moest vluchten voor door Mitros geïnitieerde terreur. In de hoofdrollen de Mitros-acteurs mr. Henk Peter Kip (directievoorzitter), freule Margreet Breunissen (woonconsulent) en de twijfelende meeloper, wijkagent Halil Yavuz.

In het ‘Griekse’ epos De Witte Tempel van Willy Vandersteen, stripverhalenschrijver van Suske en Wiske, wordt Mitros een welhaast mythologische rol toebedacht als hij op zoek gaat naar Demetrios.

De bewoners echter van de Utrechtse wijk Kanaleneiland die door hun woningbouwvereniging Mitros met de asbestaffaire werden bedeeld hebben een heel andere connotatie bij het horen van de naam Mitros. Ook de bewoners van het Utrechtse Ondiep die trouw hun huurpenningen betalen, en speciaal aan het Wijnbesplantsoen, weten dat bij ontbreken van woongenot, door terreur bijvoorbeeld, Mitros werkelijk alles in het werk stelt de dans te ontspringen, een niet-thuis zullen verkopen. Desnoods gelardeerd met forse leugens naar overheden zoals naar het Utrechtse college van burgemeester en wethouders.

Op haar website etaleert woningbouwvereniging Mitros hoe op een slinkse manier zij zich wenst te onttrekken aan de wettelijke verplichting woongenot te moeten verschaffen, waardoor Mitros de (geest van de) wet overtreedt.

Immers, bij overlast in al zijn gradaties – het ontbreken van woongenot door bijvoorbeeld terreur – legt het clubje van directievoorzitter mr. Henk Peter Kip de bal bij de huurder neer. Niet verhuurder Mitros, die elke maand de poen in zijn zak steekt, acht zich gehouden een probleem (ontbreken van woongenot) op te lossen. Neen, de huurder wordt gemaand een serie aan acties te ondernemen, zoals het ronselen van medegedupeerden, alvorens het clubje van Kip in actie wil komen.

Tenslotte gaat het om het genot van de bestuurders en niet om het woongenot van de huurder. De woonconsulenten zijn perfect gedrild om het de huurders zo moeilijk mogelijk te maken, drempels op te werpen, zelf niet in actie te hoeven komen. Tijd is namelijk geld, en we hebben begrepen dat directievoorzitters van woningbouwverenigingen zoals bijvoorbeeld Erik Staal van Vestia (half miljoen euro per jaar, 3,5 miljoen euro aan pensioenrechten) vaak geporteerd zijn van dure stulpjes op Bonaire. Het is nog net geen fraudeleus handelen wat Mitros doet, wel huurdersbedrog dat een uur in de wind stinkt.

Elke advocaat, juridisch loket, consumentenorganisatie of ombudsman kan iedere huurder vertellen dat verhuurders in ruil voor het ontvangen van huurpenningen wettelijk gehouden zijn woongenot te verschaffen. Een logische gedachtegang, van burger en wetgever. Mitros stelt zich echter op als de slager die na zwaar bedorven vlees te hebben verkocht vervolgens de consument sommeert eerst ‘medestanders’ te zoeken alvorens in actie te willen komen. Aan de galg met dergelijke slagers doordat deze zichzelf uit de markt prijzen, zoals vleeshandelaar Willy Selten uit Oss met 50 miljoen kilo teruggeroepen vlees.

De wet is er duidelijk over, met betrekking tot woongenot wordt verwezen naar:

 

Artikel 203 van Burgerlijk  Wetboek 7: (art 7:203 BW):

Boek 7. Bijzondere overeenkomsten
Titel 4. Huur
Afdeling 2. Verplichtingen van de verhuurder
Artikel 203
De verhuurder is verplicht de zaak ter beschikking van de huurder te stellen en te laten voor zover dat voor het overeengekomen gebruik noodzakelijk is.

Toelichting: De term ‘te laten’ brengt tot uitdrukking dat de verhuurder gedurende de overeengekomen huurperiode het huurgenot behoeft te verschaffen. De verhuurder mag zijn huurder dus ook niet hinderen in zijn gebruik (genot) tijdens de huurperiode.

:

Over de verplichting van de huurder (dus elke huurder in een complex, flat, gebouw, een buur) om zich als een goed huurder te gedragen, zegt de wetgever:

 

Artikel 213 van Burgerlijk Wetboek 7 (7:213 BW):

Boek 7. Bijzondere overeenkomsten
Titel 4. Huur
Afdeling 3. De verplichtingen van de huurder
Artikel 213
De huurder is verplicht zich ten aanzien van het gebruik van de gehuurde zaak als een goed huurder te gedragen.

 

Onder de gebrekenregeling valt eveneens overlast van een (andere) huurder:

 

Artikel 7:222 BW:

Onderhoudsgebreken:
Een gebrek ingevolge art. 7:222 BW is elke omstandigheid waardoor de huurder niet het woongenot heeft dat hij in het algemeen van een goed onderhouden woonruimte mag verwachten. Hieronder valt  niet alleen slecht onderhoud, maar ook ernstige overlast die door een andere huurder, die ook van dezelfde verhuurder huurt wordt veroorzaakt. Voorwaarde hierbij is wel dat de verhuurder onvoldoende actie heeft ondernomen om deze ernstige overlast te (laten ) beëindigen. Een huurder die last heeft van overlast zal dit uiteraard eerst bij de verhuurder moeten melden, zodat de verhuurder de klacht kan onderzoeken en zonodig maatregelen kan treffen.

 

Zelfs op gebied van het algemene verbintenissenrecht (huurovereenkomst is ook een verbintenis) wordt bepaald dat een overeenkomst gewoon nagekomen dient te worden. De slager levert conform een overeenkomst het vlees dat werd besteld, zo eenvoudig is dat. Alleen niet bij bestuursvoorzitter Kip, die schitterde door afwezigheid en vanuit een arrogante opvatting over arbeid niet één van de brieven of e-mails over de zaak wenste te beantwoorden.

Blijkbaar was hij ten tijde van het echec in Ondiep nog druk met de nasleep van de asbestzaak. Communicatie (naar de huurder) is blijkens het harde rapport van de CvdK Geerd Jansen en van het Instituut voor Veiligheids- en Crisismanagement (COT) niet het sterke punt van Mitros. Verder speelde ook het verdacht zijn van fraude binnen de gelederen van Mitros, en het verbeteren van de financiële informatievoorziening. En alsof het nog niet genoeg was werd Mitros recentelijk, december jl., onder verscherpt toezicht van het Centraal Fonds Volkshuisvesting (CFV) geplaatst (Telegraaf, 27 november 2013). De toezichthouder vond de financiële informatievoorziening en de vermogenspositie van Mitros namelijk onvoldoende. CFV-directeur Daphne Braal op 29-11-2013 in NRC:  Verscherpt toezicht betekent dat er serieuze financiële risico’s bestaan en dat de corporatie “de urgentie daarvan onvoldoende inziet”. Naast Erik Staal die struikelde over de derivatenportefeuille heeft ook Kip geen kaas gegeten van financiële producten.

Het wachten is slechts op zijn vertrek richting een van de ABC-eilanden in de West. Paragnostisch gezien zie ik hem echter een andere move maken, maar dat houdt de lezer nog van mij te goed. Aan deze man kunnen we nog veel plezier beleven.

Wie is Kip, bestuursvoorzitter van Mitros? Door zijn kafkaëske afwezigheid bij calamiteit roept hij bij velen het beeld op van kapitein Francesco Schettino van de Costa Concordia, die de aan zijn zorg toevertrouwde schepelingen aan hun lot overliet en liet verdrinken terwijl hij het glas lambrusco hief.

Feit is en blijft dat de huurder van Wijnbesplantsoen 89 gedwongen werd de woning te moeten verlaten, te vluchten voor terreur. In plaats van terreur te beteugelen, initieerde Mitros terreur die zijn weerga niet kende, keek er na, en deed alsof haar neus bloedde. De vrouw van de agressor werd vrijwel dagelijks bedreigd. Mitros, burgemeester en wethouders van Utrecht én de politie sloten hun ogen.

Henk Peter Kip (1963), de arme ziel, van huis uit econoom en jurist, werkte eerder bij de Nederlandse Vereniging van Banken, woningcorporatie Talis en bij Portaal Nijmegen, en op 1 september 2012 dus benoemd tot het alfamannetje bij Mitros. Corporatiebaas Kip dient zoals vele collega-junks van andere woningbouwverenigingen al lang niet meer de sociale huurdersbelangen, daarvoor heeft hij zich al te diep ingegraven in de wereld van bankiers, financiële bemiddelaars en slimme accountants. Bestuurders als Kip zijn bestuurders die ja zeggen tegen een willekeurig organisatie met een willekeurig product die op enig moment verlet hebben aan een voorzitter die eveneens uit hetzelfde verkeerde hout gesneden is.

Wegens het ontbreken van enig oorbaar commitment zijn ze inzetbaar binnen elke gewenste discipline, tot financiële tevredenheid van henzelf en de raad van commissarissen. Erica Terpstra had zomaar tot Inspecteur van de Gezondheidszorg kunnen worden benoemd, en Gerrit Zalm, de voormalige DSB-kompaan van Dirk Scheringa, als kartel-waakhond bij de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa).

Het missiestatement is altijd een energetische afspiegeling van wat aan de top wordt bedongen, beginnende bij de raad van commissarissen, dat is bij Boeing zo, bij Ahold als bij Shell. Die energie wordt perfect doorvertaald naar de werkvloer waar kopietjes rondlopen van het gedachtegoed van mensen als Kip. Reden ook waarom klokkenluiders nimmer een poot aan de grond krijgen, zich amper boven de werkvloer verheffen. Kip vertaalt zijn shit door naar beneden naar Mitros-‘woonconsulenten’, een clubje dames met een enkele toegevoegde heer met wat buikspek, die allen in de lijn van Kip werken. In relatie tot klachten betekent dat: ontkennen, vertragen, liegen, en vooral… eerst de jurist raadplegen alvorens schriftelijk te reageren. Tenslotte stelt Kip zijn positie en toekomstige vertrekpremie zoveel mogelijk veilig. Het gaat om zijn carrière, en daar moeten geen voor hem moeilijke huurders een stokje voor kunnen steken.

In República Banana Holandesa (2009) wordt reeds geparodieerd op vrindjes van het type Kip die oudtestamentisch gezien nog maar moeilijk door het oog van de naald kunnen.

(…) De pre-puber Hubert Möllenkamp, die van de latere Woningbouwvereniging Rochdale uit Amsterdam met plannen voor senioren in Benidorm, zit al in de 6e klas van de lagere school, krom lunchbanaantje in het heimelijke trommeltje, niet wetende welk frauduleus genie er in hem verscholen zit. Door spieken bij rekenen altijd al goed voor een vette 10.
Bart Visser, ook wel Bart V. genoemd, ex topman van Stichting de Thuiszorg Icare Meppel (salaris destijds 1,2 miljoen, handdruk 969.000 eurootjes. Info: Dagblad van het Noorden, 05 juni 2006), volgens NOVA van 17 juni 2009 door het OM verdacht van miljoenenfraude, zit pas op de eerste klas van de lagere school. De lege schil van zijn lunchbanaantje biedt hij zijn schoolmakkers te koop aan via een Zwitserse drielandenpunt-constructie tijdens de module Wereldoriëntatie. Ondanks zijn passie voor gelegaliseerd bedrog weet hij nog niet goed hoe bananen buiten het zicht van kerk en staat verder door te buigen tot de kromming van een Meppelse hoepel-op.

De kinderen Rijkman Groenink, Cees van der Hoeven, Michiel Meurs, Nina Brink en Cor Boonstra zitten allen al in de ‘Bovenbouw’. Deze bovenbouw is prefab met hulp van ouders via het potje Prijsafspraken Constructie Bouwwereld in elkaar gezet. In het debating-klasje De Gouden Hand wedijveren onze vrinden na schooltijd wekelijks met de jongelui Harry Borghouts en Hans Alders die verkleed gaan als linkse commissarissen van de Koningin, voor de kijkers rechts. Peuterkleuter Aleid Wolfsen, toen al behoeder van de vrije pers en omhangen met een armoedige burgemeestersketting van platgewalste lege gemeenteblikjes, kijkt angstig en tegelijk ook maatschappijkritisch om zich heen. De kleine petten van de proletarisch getalenteerde witte boordjes, de toekomstige zondaars, worden aan stalen spijkers opgehangen en daarna onderling verwisseld in buurthuis Sigaren uit eigen Doos. Door de wekelijkse uitwisseling leert iedereen elke pet te dragen die hem past. Dit jeugdhonk moet overigens niet verward worden met het later door het Openbaar Ministerie geïnitieerde optrekje met ijzeren tralies: Koekje van Eigen Deeg, in de volksmond beter bekend als Eigen Haard is Goud Waard.

Ondanks dat het OM de feitelijke bouwheer is van Koekje van Eigen Deeg, bezoeken ook de toekomstige leden van de rechterlijke macht het buurthuis. Van Trias Politica, de scheiding der machten, de wetgevende, de uitvoerende en de rechterlijke macht, willen de jeugdige knapen nog geen koorbal weten. Verder dan het begrip macht komen ze niet.

Scholieren met ambitie voor een latere rechtenstudie roken in Koekje van eigen Deeg in het geniep Sigaren uit eigen Doos. Door het belemmerende zicht van dikke patsers-rook wordt bij latere wat ingewikkelde juridische processen het steeds moeilijker om de hand in eigen boezem te steken en om met de andere hand de blinddoek van Vrouwe Justitia op de plaats te houden. De Schiedamse parkmoord, de Puttense moordzaak, de zaak Lucia de B. en vele andere dwalingen moeten namelijk nog uit deze machtige knapen geboren worden.

Over bestuurders die zoals Kip niet in de hemel komen, zie ook het artikel waarvoor de faculteit Rechtspsychologie van Universiteit Maastricht haar onderzoeksrapport ter beschikking stelde:
‘Ontkennende bekentenissen’ en de automutilatie van het OM Breda

 

Met dit soort bestuurders wordt de sociale huurder opgescheept. De lezer raadt het al, dat komt nooit goed, voor de huurder wel te verstaan. Kloppen op deuren een kafkaëske bezigheid, zeker als de ‘socialist’ Wolfsen zich als burgervader uitgeeft met een van links verkregen ambtsketen gehangen om een rechtse feodale nek. De politie dan, die de burger de helpende hand biedt, uw trouwe dienaar? Daar komen we zo dadelijk uitgebreid op terug, terwijl ik al kan verwijzen naar de achtergrondmotieven van grotere en kleinere dienders, die altijd de heersende klasse dienen. Zie alvast: Rotterdamse testosteron-agenten & Jean-Jacques Rousseaus ‘Du Contrat Social’.

Als in een goed verhaal van Harry Mulisch wordt het plot literair voorafgegaan door de ingrediënten die tot de ontknoping leiden. En de kern van het verhaal is, laten we het nog een keer opnieuw benoemen:

Dat de huurder van Wijnbesplantsoen 89 gedwongen werd de woning te moeten verlaten, te vluchten voor terreur. In plaats van terreur te beteugelen, initieerde Mitros terreur die zijn weerga niet kende, keek er na, en deed alsof haar neus bloedde. De vrouw van de agressor werd vrijwel dagelijks bedreigd. Mitros, burgemeester en wethouders van Utrecht én de politie sloten hun ogen.

De bewoner van Wijnbesplantsoen 89, laten we hem een vreedzaam burger noemen met enige literaire en paragnostische talenten, woonde in alle rust vanaf juli 2001 aan voornoemd plantsoen. Hij schreef er 2 boeken, vele columns en produceerde nog enige andere pennenvruchten zoals het Fact Finding Report verdwijning Natalee Holloway welke op verzoek van het OM van Aruba ter beschikking werd gesteld.

G., een oudere vriendelijk heer werd vanaf 2001 zijn naaste buur waarmee hij het gezamenlijke portiek deelde. Het nabuurschap verliep uitstekend, en op gepaste afstand hield hij tot grote tevredenheid van de steeds meer slecht ter been zijnde heer G. een oogje in het zeil. In 2013 kwam aan het sprookje van rustig wonen en goed nabuurschap abrupt een einde nadat heer G. aankondigde op medische gronden te moeten verhuizen, een andere woning betrok, en de nieuwe bewoner(s) gesecondeerd door familie tot in de derde graad de straat in kwamen gemarcheerd.

De vrede na de eerste kennismaking duurde slechts 7 dagen, het kunnen er ook 8 of 9 geweest zijn. Daarna spoot de agressie uit het overigens slecht getatoeëerde, graatmagere lijf van de relatief jonge buurman die eigenlijk geen buurman was omdat hij introk bij zijn vriendin die feitelijk het pand bij Mitros huurde. Agressie was al eeuwen zijn deel en voorzag de kleine hersenen van het bleke weinig doorbloede kopje met vergift vanaf de tijd dat hij de Utrechtse Betonbuurt onveilig maakte. Nu kon hij zich verder ‘ontwikkelen’, wonende in een betere buurt en zich richten op alles wat tussen hem en de wereld stond.

Tussen hem en de wereld, zo ontdekte hij, stond in ieder geval de buurman van Wijnbesplantsoen 89 die niet gediend was van praktijken die zelfs niet gewoon waren in de slechtste favela’s (suburbs) van Rio de Janeiro, waar respect ondanks sociaal-culturele disharmonie de heersende code was. Schreeuwen als een varken naar alles en iedereen die zijn ‘gedachtegoed’ niet deelde, gelegenheid geven tot diefstal bij derden, en het dagelijks bedreigen van zijn vriendin, de slaafs volgende buurvrouw behept met een lokale variant van het Stockholmsyndroom. Het hondje van de ‘echtelieden’ was een perfecte graadmeter voor een aanstormende tsunami van geweld. Zodra het hondje vanuit angst begon te piepen, waren de eerstkomende uren met opvolgende dagen voorspelbaar, zoals het gedrag van Louis van Gaal voorspelbaar is tijdens een penibel tv-interview. Zodra hij (monstertje) een conflict had, of ‘meende’ te hebben met zijn buurman werd dat altijd afgereageerd op zijn vriendin. Zelfs een enkel positief woord van haar over de buurman van 89 stond garant voor het ontbranden van dagenlange ruzie, die zich tot in de slaapkamer van monstertje en slaafje voltrok, en… door omwonenden kon worden beluisterd.

Er werd dan eerst met een deur gesmeten, er werd opnieuw met een deur gesmeten, een en dezelfde deur werd 5 keer snel achter elkaar dicht gesmeten om kracht bij te zetten aan de verwensingen die het getatoeëerde monstertje zijn vriendin toedichtte. Door het extreem hoge ADHD-gehalte van het uitgemergeld monstertje, de buurman die geen buurman was, vloog hij in zijn huis tijdens een sociaal delirium trap op en af als een hondje in een circus, waarna vervolgens de voordeur werd dichtgeslagen zodat deze uit zijn sponning dreigde te gaan. Daarna verliet óf de ‘heer’ des huizes het pand, óf de masochistische buurvrouw vluchtte het huis uit om hulp te halen bij haar ouders die nabij woonden. Ook deze bleken een piepend hondje te hebben die te keer ging als de ouders van het wichtje elkaar hun liefde toeschreeuwden, zo was althans de ervaring van enige beknelde buurtbewoners.

Mitros gaf niet thuis tijdens een eerste mondeling overgebrachte melding van ernstige overlast (gelegenheid geven tot inbraak) ten kantore van de woningbouwvereniging. Mitros liet, ondanks een toezegging actie te ondernemen, het er bij zitten. Vele weken na een schriftelijke aanzegging aangifte bij de politie te zullen doen tegen Mitros, kwam er een flut berichtje van Mitros waarvan het bagatelliseren van ervaren overlast de hoofdtoon was. Vrij snel werd duidelijk dat van Mitros, conform het gestelde op hun website met betrekking tot overlast, niets te verwachten was.

Een reeks van brieven en e-mails werd aan Mitros verstuurd, met afschriften aan B en W, en aan Melanie Schultz van Haegen-Maas, minister van Infrastructuur en Milieu. Maar Mitros had slechts één doel: de schade beperken, ontkennen, de bal terugspelen, en vooral… schriftelijk niet ingaan op juridisch moeilijk in te schatten aspecten. Daarom werden gesprekken voorgesteld om ‘misverstanden’ uit de weg te ruimen, en om de indruk van het zich niet gezien voelen van de huurder (je moet als woningbouwvereniging maar durven!) weg te willen nemen. Kip had zijn assisterende ‘woongenot’-mokkeltjes, freule Margreet Breunissen en Diny Polwijk goed gebrainwasht. Mokkeltje Margreet kwam op hormonale toon vaker aan de deur, veinzend dat de annulering van een door Mitros eenzijdig gemaakte afspraak niet op haar bureau was beland. Mokkeltje Margreet schakelde daarna de wijkagent in alwaar zij een goede relatie mee scheen te onderhouden, in de hoop dat hij wel een afspraak kon forceren. De wijkagent ventileerde eens dat hij de rijpheid van Margreet Breunissen zo prettig vond. Ja, zo heeft ieder zijn eigen smaak.

Het magnum opus van Mitros, het kunstwerk der bedenkelijke ‘bemiddeling’, deed zich voor toen namens Mitros buurtbeheerder Selvester van den Hoek bij de agressor en zijn slaafje langdurig op de koffie ging. Daarbij werd gelekt uit een uiterst vertrouwelijke brief die de bewoner van Wijnbesplantsoen 89 aan burgemeester en wethouders van Utrecht had geschreven (d.d. 2013-06-29) en waarvan Mitros een afschrift had ontvangen. Monstertje hield namelijk de bewoner van 89 staande, belemmerde de doorgang naar zijn woning, uitte bedreigende taal en citeerde letterlijk uit de brief aan burgemeester en wethouders waarvan naast het college alleen Mitros kennis had.

Na het bezoek van Mitros-‘specialist’ Selvester van den Hoek, en door het lekken van dit door Mitros gezonden heldere licht, ontstond een spiraal van geweld en bedreiging. Een geweldige man deze Van den Hoek, niet erg snugger, wat trillerig, maar dat komt in de beste families voor.

Door het lekken van de weledele heer Selvester van den Hoek ontstond gelijk na zijn afgelegd koffiebezoek een verdere spiraal van geweld en bedreiging, die dezelfde dag en de dagen erna in alle hevigheid voort woedde. Mitros initieerde geweld en bedreiging! Van de bedreiging werd de politie in kennis gesteld waardoor een protocol werd opgenomen. Gezien de geweldsescalatie leek een aangifte op dat moment meer olie op het vuur te kunnen gooien, dus niet verstandig te zijn. Het gebrek aan vertrouwen in de politie bleek (zoals zich later bewees) terecht te zijn geweest.

Op enig moment werd de bewoner van Wijnbesplantsoen 89 verbaal en met fysieke middelen bedreigd, alsook zijn vriendin en de ter hulp geroepen schoonvader. Een levensbedreigende situatie voor de schoonvader van monstertje en zijn dochter, zo moest worden geconcludeerd.

Mitros bleef zich in nevelen hullen, freule Margreet Breunissen en haar hoofdadjudant Diny Polwijk, beiden gediplomeerde amateurs, sloegen om zich heen met slecht verwoorde brieven, grammaticaal van een bedenkelijke niveau en met foutieve data.

Halil Yavuz bood de helpende hand. Met zijn eerste acties leek hij voorbestemd te zijn kandidaat te kunnen worden voor de vacante post van burgemeester in Utrecht. Maar freule Margreet van Breunissen stak er een stokje voor. Yavuz liep steeds meer aan het handje van Mitros, van freule Margreet dus, de rijpe vrouw, en vergaloppeerde zich.

Het geteisterde monstertje, de buurman die geen buurman was, bleek nog meer in petto te hebben. Op enig moment werd diefstal dan wel vernieling van een object van bewoner van 89 vastgesteld. Wijkagent Yavuz werd ingelicht, en Yavuz sprak het monstertje aan. Infomeel werd via e-mail bericht dat was toegezegd dat de schade (door ontvreemding, moedwil, vechtpartij, ongeluk) dezelfde week zou worden vergoed. Weken en maanden verstreken, en de politie (Yavuz) werd opnieuw benaderd. De wijkagent had een switch gemaakt, had een ‘fijn gesprek’ gehad met de agressor, kende zijn verleden, kende hem al vele jaren, en zijn familie.

Monstertje was op dat moment niet in staat op de zaak terug te komen, zo legde de politie uit. Niet materieel en niet immaterieel, vroeg iedereen zich af. Het strafbaar feit, zo moest worden geconcludeerd, werd om onverklaarbare redenen gedoogd door de politie. Dit terwijl bij diefstal van een krentenbrood in de supermarkt gelijk acte de présence wordt gegeven door de politie. Opmerkelijk was dat monstertje geconstateerd wel voldoende contanten had (boodschappen, benzine) om het betaalbare bedrag aan ontvreemding/schade te kunnen vergoeden, en psychisch wel in staat was om zijn vriendin dagelijks het bloed onder de nagels te halen. Het gedogen door de politie van zijn strafrechtelijk handelen moest wel op uitzonderlijke gronden zijn gebaseerd.

Mitros is verantwoordelijk voor het moeten vluchten van bewoner 89, maar ook burgemeester en wethouders van Utrecht, en de politie. Bewoner 89 is inmiddels verhuisd, naar een ander land, weggepest en getreiterd met hulp van de eerder genoemde hoofdrolspelers, Mitros, de gemeente Utrecht en de politie.

Het proces tegen wijkagent Yavuz om op korte termijn aangifte te kunnen doen is inmiddels in gang gezet  Tegen monstertje is een aangifte wegens bedreiging en diefstal in voorbereiding. En burgemeester Wolfsen, die zal nachten wakker liggen als hij het woord Utrecht hoort, geen oog meer dicht doen, en terecht.

Het Mitros-huwelijk van mr. Henk Peter Kip en freule Margreet Breunissen dient om de Mitros-code voor het gedogen van bedreiging en buurtterreur in stand te houden. De mokkeltjes Breunissen en Polwijk zijn daarbij zeer gedienstig, alles draait om Kip. Van den Hoek bleek niet meer te zijn dan een uit de kluiten gewassen leerling die de avondschool niet afmaakte. Agent Halil Yavuz, na een goede start uiteindelijk een twijfelachtige meeloper die, verantwoordelijk voor het ontstane beeld, de politie een slechte dienst bewees.

 

Brief / e-mail aan:
Mitros / Minister Melanie Schultz van Haegen / College van B en W Mitros – Klacht over Mitros aan B en W
Mokkeltje Polman en kapitein Kip van de Costa Concordia Mitros – Antwoord aan Polwijk
Kips aansprakelijkheid Mitros – Aansprakelijkheid Kip
Wijkagent Yavuz: Mitros – De val van wijkagent Yavuz

Het te verschijnen boek met de titel van deze column bevat een selectie aan ‘interessante’ documenten, foto’s, e-mails en URL’s voor geregistreerde geluidsopnamen, als bewijsmateriaal voor het bedrog dat de hoofdrolspelers aan de dag legden, en… vervolgens ontkenden.

 

_________________________________________
Relevante artikelen die deel uitmaken van de serie
DOCUMENTO ARTE MAFIA – DESPOTISMO

Nationale ombudsman Reinier van Zutphen: Wij zijn er niet voor de burger, wij zijn niet Alex Brenninkmeijer!
Van Gogh Museum: Aardappeleters in Nigeriaanse Shell oliesaus
De Bernhard-bias van Soestdijk
SNS Bank – De vileine Timmermannen van de SNS
De Kunsten & de Rabotorens van Babel
De ´Fair trade´-jongens van Panama
De Wurger van de NS
Het Mitros-huwelijk van mr. Henk Peter Kip en freule Margreet van Breunissen
AIVD-NSA: tussen mondholte en anus
KLM-flatulentie en gemodificeerd draaikontenvlees
Criminologie en het nature-nurture-debat
República Banana Holandesa
SNS Bank, foppen zonder speen, da’s pas foppen
500 jaar kabinetten-Calvijn I, II en III

Mediumistic Journalism, paranormale onderzoeksjournalistiek, bevat tevens de series

DOCUMENTO ARTE MAFIA – MEDICO
DOCUMENTO ARTE MAFIA – JUSTICIA
DOCUMENTO ARTE MAFIA – QUIMICO
DOCUMENTO ARTE MAFIA – DESPOTISMO

DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – CURA
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – PASADO & FUTURO
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – REENCARNACION
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – ARTE POR ARTE

_________________________________________________

 

 

De uitgave van het boek:
Het Mitros-huwelijk van mr. Henk Peter Kip en freule Margreet Breunissen:
De Mitros-code voor het gedogen van bedreiging en buurtterreur

ISBN 978-90-812836-7-0 / NUR 805

Mitros-huwelijk Boekomslag Drukkerij

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Te bestellen bij:
DESTINATIONS INC – Laboratory for Intuitive Intelligence

_________________________________________________

 

 

TOEGEVOEGD 12-07-2014

De Volkskrant
‘Woningbouwsector is speelbal geworden van geldbeluste managers’
OPINIE – Xander van Uffelen − 11/07/14, 13:32

“De parlementaire enquête naar de woningbouwcorporaties heeft intrigerende verhoren opgeleverd met de hoofdrolspelers van alle corporatiemissers …”

“De problemen van de corporaties zijn de afgelopen weken wel extra duidelijk geworden. De sector is de afgelopen vijftien jaar de speelbal geworden van enkele eigenzinnige en soms zelfs geldbeluste managers.”

 

TOEGEVOEGD 30-10-2014

AD
‘Genadeloos rapport enquêtecommissie woningcorporaties’
Redactie. Bron: ANP

“De commissie, onder leiding van onafhankelijk Kamerlid Roland van Vliet, is ‘verbaasd, geschokt en verontrust’ door wat zij heeft aangetroffen. Zij deelt de publieke verontwaardiging over de dubieuze financiële transacties en het ‘zonnekoningengedrag‘, van te machtige corporatiebestuurders.

Ze stuitte op mismanagement, manipulatie, het achterhouden van informatie aan toezichthouders, zelfoverschatting en belangenverstrengeling. Directeuren dachten dat ze alles konden maken en hebben ‘soms op grove wijze gefaald’ en het in hen gestelde maatschappelijke vertrouwen beschaamd, stelt de enquêtecommissie vast. Zelfreflectie of spijt is echter nog amper aan de orde [bold toegevoegd].”

 

TOEGEVOEGD 25-01-2015

Op 13-01-2015 is aangifte gedaan tegen:
a. ‘Heer 91’ (monstertje)
b. Wijkagent H. Yavuz.

 

TOEGEVOEGD 09-09-2015

Op 01-09-2015 (reeds!) werden de aangiften door de politie (Bureau Veiligheid, Integriteit en Klachten – V.I.K.) aangeboden aan het OM (officier van justitie) met betrekking tot:
a. ‘Heer 91’ (monstertje)
b. Wijkagent H. Yavuz.

Het eerste contact met de politie voor aangifte waarbij een politiefunctionaris betrokken was, dateerde van 01-05- 2014, oftewel 488 dagen / 69,71 weken / 1,34 jaren geleden.

In de periode van 488 dagen / 69,71 weken / 1,34 jaren geleden bleken merkwaardigerwijs steevast obstakels en blunders zich voor te hebben gedaan bij de politie, waardoor de aangiften waarbij een politiefunctionaris betrokken was NIET aan het OM werden aangeboden. Zowel Bureau Politiegegevens als V.I.K. schitterden door uiterst onprofessioneel handelen, blunders, onjuiste adviezen, met als gevolg… traineren. De RTL5-uitzending van Peter R. de Vries van 1 juni 2015 met betrekking tot het (internet)pesten in de zaak ‘Chantal’ waarbij de woordvoerder van de politie (arme man) journalistiek de oren werd gewassen, was een eyeopener. De maat was vol, ook voor mij.

Een klacht over Bureau V.I.K. en Bureau Politiegegevens werd omstandig geformuleerd voor de Nationale Ombudsman, met afschriften bestemd voor de Korpschef Nationale Politie, Peter R. de Vries, en de redacties van NOS, NRC Handelsblad en de Volkskrant. Bureau V.I.K. reageerde binnen 13 dagen met de melding dat de aangiften inmiddels (wel) waren aangeboden aan de officier van justitie. In de voorafgaande 488 dagen / 69,71 weken / 1,34 jaren was dat niet mogelijk geweest.

 

 

Update 08-02-2018

__________________________________________________________________________________

© MARTIEN VERSTRAATEN
Psychic & mediumistic healer. Past life regression therapist.
Into practice since 1985 (Holland, Curaçao, Brazil, Spain).

Mediumistic journalist. Author.

Formerly professor of visual arts
HAN University of Applied Sciences,
Department of Visual Arts, Nijmegen, Holland.

Formerly professor of visual arts & metaphysical methodology
NHL University of Applied Science
Formerly Faculty of Education of the Leeuwarden Polytechnic,
Department of Visual Arts, Groningen/Leeuwarden, Holland.

Formerly governor of art and culture
Member of the board for Cultural Advice of the County of Groningen
Groningen, Holland
Member of the general board of the Groninger Museum
Groningen, Holland

_______________________________________________


DESTINATIONS
– Laboratory for Intuitive Intelligence
Spain – Holland – Curaçao – Brazil
CONSULTORIO PARANORMAL ANDALUCÍA
Jerez de la Frontera, Cádiz, Spain

www.martienverstraaten.com
information@martienverstraaten.com