Herman Kyosen Kief: Boeddhist zonder Zen

ZonderZen

Foto (detail): Wikipedia / Asour

DOCUMENTO ARTE MAFIA – MEDICO 4


Boeddha

Psychiater Herman Kief, Boeddhist zonder Zen, had boekjes gelezen, een enkel paranormaal boekje eigenlijk, dat in de vorige eeuw in een stoffige en vergeelde Kortooms-leesportefeuille bij de kapper niet zou hebben misstaan. Zijn dochter, zo memoreerde hij, had hem nog zo gewaarschuwd zijn handen niet te branden aan paranormale lectuur en issues. Omdat, volgens zijn dochter naar zijn zeggen, hij er niet tegen bestand was. Een waarlijk vooruitziende blik, van dochter Kief wel te verstaan.

H.K. Kief (Amsterdam, 20-08-1942, geboortetijd 01.20 a.m.) was parapsychologisch niet veel verder gekomen dan wat kruimelwerk. Gememoreerd werd een boekje uit de oude doos van W.H.C. Tenhaeff, de man met het stenen Ulbricht-baardje die via Gerard Croiset tot op te hoge leeftijd zich in de kijker speelde, evenals het gedateerde werk van uittreder Robert Monroe, en finally, Ouspensky’s Tertium Organum, zonder de inhoud ervan echt begrepen te hebben, overigens geen schande.

Met de A.R.E. (Edgar Cayce) of met de studies van Gina Cerminara over Cayce was Kief niet bekend, noch met de VL-nestors Roger Woolger, psychiater Morres Netherton en Hans Ten Dam. Met het baanbrekende VL-onderzoek van psychologe Helen Wambach, Edith Fiore en psychiater Arthur Guirdham was hij eveneens niet bekend. Zou dan wellicht het wereldberoemde Braziliaanse medium Zé Arigó aan hem bekend zijn, die zoals vele mediums na hem geïncorporeerd werd door de geest van de Duitse militaire chirurg Dr. Fritz (Adolph Frederick Yerperssoven, Dantzig, 1874-1914), en die door de Amerikaanse parapsycholoog Henry Pulharich werd onderzocht, die met zijn conduitestaat ook Geller ooit had gescreend: Kief kende het metier niet, wist zoals zo vaak bleek, niet van wanten. Bezetenheidsreligies als de Candomblé door Allard Willemier Westra eertijds vanuit de VU onderzocht, onbekend, Umbanda, Santaría, Shango Shouters wellicht? Kief was niet thuis, had er geen of amper notie van, en kwam niet verder dan Uri Geller of Libelle- en Panorama-interpretaties van Voodoo, het animistisch geloof dat zijn oorsprong vond bij de Yoruba’s in West-Afrika.

Voilà, een kleine greep aan titels en aandachtsrichtingen die de ontbrekende boekenplank van een boeddhistisch psychiater met vermeende parapsychologische belangstelling zou hebben moeten of kunnen sieren. Men kan en hoef niet alles te weten, maar het wordt wat anders als de persoon in kwestie aspiraties heeft om in het bestuur zitting te nemen van een of meer parapsychologische verenigingen of genootschappen, en daar ook daadwerkelijk tot toetreedt.

Een Boeddhist zonder Zen, zoals vervolgens zal blijken, die tevens bestuurslid werd van het Parapsychologisch Instituut te Utrecht. Kief had, met alle respect, geen enkele notie van parapsychologie, laat staan enige professionele kennis van paranormale fenomenen en de wetten waarbinnen deze zijn ingebed. Slechts op afstand had hij een enkel mystiek kerstklokje in de verte horen luiden. Een manco aan specifieke kennis, op parapsychologisch gebied, staat uiteraard los van de gave van elkeen die de kunst van de therapeutische interventie wil bedrijven.

De horoscoop
Decennia geleden leerde ik Kief kennen en bezocht hem. Het was rond de tijd dat hij gebrouilleerd raakte met A.W. Gerritsen waar hij een maatschap mee had, en niet bij machte was de daardoor ontstane bovenmatige stress door Zenmeditatie te beteugelen. Zijn behandelende huisarts schreef de Boeddhist zonder Zen bètablokkers voor. Mijn bezoek aan Kief vond zijn oorsprong in een paniekstoornis als gevolg van het succesvol beëindigen van een persisterend nicotinegebruik (2 pakjes Marlboro per dag, om je voor te schamen). Kief was gecharmeerd om een heuse paragnost van zijn kennis te kunnen voorzien, en maakte in een wisselwerking tevens dankbaar gebruik van de astrologische kennis die deze bezat. Tevens verzocht hij mij op enig moment om van enkele patiënten die hij behandelde paranormale analyses te maken op basis van psychometrische informatieopbouw.

Zijn horoscoop werd allengs op basis van de door hem verstrekte gegevens – Amsterdam, 20-08-1942, en de door hem opgegeven geboortetijd 01.20 a.m. – ‘getrokken’, zoals dat in astrologisch jargon heet.

Zon, Maan en ascendant geven traditiegetrouw de hoofdlijnen aan. Zijn Zon in Leo bevindt zich in een drukbezet huis IV, Gemini op de ascendant (huis I) met Jupiter er in (aanleg corpulentie), en de Maan in Sagitarius in huis VI, het beroepshuis. Deze Maan wordt door Pluto met een driehoek geaspecteerd vanuit huis III. Dit wijst grosso modo op emotioneel (Maan) in de diepte (Pluto) willen gaan, in ieder geval in beroepsaangelegenheden (huis VI), niet onverdienstelijk voor een troubleshooter. Maar de aspectering verwijst tevens naar een verregaand willen domineren van de ander, de willekeurige ander die zich namelijk binnen de sfeer van de beroepsuitoefening (huis VI) bevindt: de opstelling van de consultant binnen de consultsituatie. De positieve (emotionele) betrokkenheid naar de ander wordt dus onherroepelijk, afhankelijk van de stand van de periodieke fluctuaties van de Maan, opgevolgd door het dominant patroon van het positioneren van die ander.

Saturnus in huis XII, het paranormale huis (Karen Hamaker-Zondag wijdde er een heel boek aan, met Gerard Croiset als grote voorbeeld), komt bij Kief er niet lekker uit. Saturnus die tevens heer VIII is (stervensprocessen, transformatie, centripetaliteit, magische processen), is aangebrand door een vierkant met Mars, een vierkant met Mercurius (intellect), en tevens door het conjunct met Uranus (zoals eenieder met eenzelfde astrologisch bouwjaar) die zelf weer een spanningsaspect (oppositie) maakt met de Maan.
Bij het opnieuw bekijken van de horoscoop moet ik Kiefs dochter lof toe zwaaien voor het advies dat niet werd opgevolgd en luidde: waag je liever niet aan paranormale/parapsychologische processen, blijf er ver van, want je brandt je vingers. De vooraanstaande astroloog Th.J.J. Ram, de vader van menige Nederlandse astroloog, duidde in zijn Psychologische Astrologie de positie van een (zwaar) geafflicteerde Saturnus in huis XII met: (…) ‘Hierbij moet alle wereldse eer en glorie verzaakt worden’. En vervolgens met: (…) ‘Deze stand lijdt zeer vaak tot de [symbolische, mv.] kluis van non of monnik…’.

De wisselwerking tussen Kief en mij leek er een van de betere soort te zijn, Kief kon, ondanks dat hij te vaak en te veel over zichzelf en zijn dochter sprak, of juist daardoor, een warme persoonlijkheid niet ontzegd worden. Pas tientallen jaren later ontdekte ik per toeval dat onder de schijn van een aan de oppervlakte gemanifesteerde warme persoonlijkheid, zich een erbarmelijk beroerde Boeddhist zonder Zen verschool. Eentje van het soort die de kluit belazerde, die misbruik maakte van verkregen gegevens, zich een badinerend taalgebruik aanmat naar patiënten, hun privacy ernstig schaadde. Over patiënten werd wel gesproken als, en ik citeer vrij vertaald: degene die weer met hetzelfde verhaaltje komt en mijn ochtend daar mee invult. Maar daarover later meer.

Psychometrische consulten
Op enig moment verzocht Kief mij paragnostisch advies te willen geven over enkele van zijn patiënten, verondersteld op basis van psychometrie.

Terwijl hij mij een brief aanreikte vroeg hij, en ik citeer opnieuw: ‘Martien kan jij voelen wat er met deze patiënten aan de hand is? Ik kom er niet uit!’

Het betroffen patiënten (2) waar vanuit zijn professie hij zich het hoofd over had gebroken, patiënten, zoals hij me vertelde, waar hij diagnostisch gezien maar moeilijk vat op kreeg. Kief overhandigde enkele brieven die door hen aan hem waren geschreven. Deze brieven (kopieën) nam ik mee om in alle rust psychometrisch te gaan ‘lezen’ op mijn kantoor aan huis, en hem na enige tijd er verslag van uit te brengen in Maarssen.

Na enige weken stelde ik Kief in kennis van mijn bevindingen. Voor hem tilde ik de sluier op die het beeld voor hem bedekt had gehouden, waardoor de case feitelijk geopend werd en therapie er op geënt kon worden. In een analoge situatie had ik in Brazilië een eendere situatie gekend.

Voor Eunice Tabakoff, hoogleraar psychiatrie aan de Universidade Federal da Bahia (UFBA) in betreffend tijdsgewricht die mijn lezing annex paranormale demonstratie in CESEC – Centro de Estudos Sócio Económicos in Salvador da Bahia mede had mogelijk gemaakt, had ik in een openingsconsult de weg bereid met betrekking tot een moeilijk te diagnosticeren patiënte. Ook voor psychiaters en staf van het Algemeen Psychiatrisch Ziekenhuis Dr. D.R. Caprileskliniek (Klinika Capriles) had ik tijdens mijn eerste bezoek aan Curaçao een serie casussen geduid middels het psychometrisch lezen van voor dat doel dichtgeplakte patiëntenmappen. Voor AGV/DSM – Departamento Salud Mental van de Curaçaose GGD had ik zelfs een voorbeeld-consult gegeven ten behoeven van een van de psychologen die door een patiënt al tijden werd geringeloord, en die de kluit belazerde (de patiënt), zoals ik paranormaal had waargenomen. Voor een paragnost, het psychometrisch lezen, een dagelijkse bezigheid.

Ook bij Kiefs patiënt had ik de vinger op de zere plek gelegd, het verscholen suïcidale gedrag blootgelegd en hem op het spoor gezet van een zich bij haar (vrij vertaald) manifesterende persoonlijkheidsstoornis, hetgeen Kief later bevestigde. Na verloop van tijd werd ik eveneens geïnformeerd dat ook een aantal door mij geconstateerde feiten door de familieleden van de patiënt waren bevestigd.

Het dossier
Maar het kan verkeren zei Bredero. De jaren verstreken. Op de Antillen, het huidige Land Curaçao, had ik op de UoC, University of Curaçao lezingen gegeven voor een bomvolle aula, tv-interviews over Natalee Holloway gegeven bij Telecuraçao en Z-86, persconferenties gegeven. Het door mij op basis van extra sensorische waarneming samengestelde Fact Finding Rapport verdwijning Natalee Holloway / locatie DNA was naar aanleiding van een tv-interview door het OM van Aruba opgevraagd. Voor consulten op Curaçao was een wachtlijst voor paragnostische en VL-consulten (regressies naar vorige levens), en tevens een reservelijst aangelegd mocht er iemand uitvallen. Mijn boek over onder andere het vorige leven van Ayrton Senna als monnik in Tibet was vertaald in het Braziliaans Portugees, was opgenomen in de Koninklijke Bibliotheek Den Haag, en in de uitleen van de Openbare Bibliotheek op Curaçao, een eerste presentatie-exemplaar op het Curaçaohuis voor de Gevolmachtigde minister in Den Haag en een op het Nederlands Consulaat Generaal in Rio de Janeiro. Zoetjesaan maakte ik me op om binnen enkele jaren naar Spanje, Andalusië te verhuizen. Herman Kief kwam niet meer bij me op, en roken deed ik al 10 jaar niet meer.

In tegenstelling tot de boektitel Plotseling gebeurde er niets van de Belgische schrijver Hermans Brusselmans, ervoer ik dat op enig moment plotseling wel iets gebeurde, en wel waarvan de haren me rechtop gingen staan, iets significants, uma coincidência significado zoals Brazilianen wel eens willen zeggen, een betekenisvolle toevalligheid, alwaar Jungiaanse dwepers abusievelijk synchroniciteit aan willen verbinden.

In een dossier dat ik in die tijd per toeval inzag dook Herman, Boeddhist zonder Zen zoals bleek, plotsklaps uit het niets op, de man die zoveel met heer Boeddha en met zijn eigen bètablokkers had gedeald. Herman had een verhaaltje verzonnen, de privacy ernstig geschonden, en aan het geduldige papier toevertrouwd, en daar niemand, noch persoonlijk noch beroepsmatig, van in kennis gesteld. Ik beet op mijn lip, was het voor Kief gebruikelijk geweest om op die wijze met vertrouwelijke gegevens om te gaan? En waren de analyses die ik voor hem van enkele van zijn patiënten had gemaakt ook onverpakt op de medische straat komen te liggen? Daarbij ten onrechte in de veronderstelling geleefd te hebben met een man van eer, of om met Maarten Toonder te spreken, met een heer van stand van doen te hebben gehad. Maar niets was minder waar, het stond zwart op wit. Vragen, vragen, en waarom was ik niet eerder door mijn inspiratiebronnen ‘ingeseind’ over het feit dat Kief de zaak geflest had, een dubbele warme agenda had gehad. Was het spiritueel gezien wellicht nu pas tijd Kief de oren te wassen, met of zonder Medisch Tuchtcollege, of op een manier waar zelfs NRC-columnist Youp van het Hek euforisch van werd.

Nadat ik het dossier inzag bleek ‘vrind’ Kief, een Boeddhist zonder Zen te zijn, die de wetten van de WGBO (Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst) aan zijn laars lapte. Die zonder medeweten en zonder toestemming van patiënten hen van een potsierlijk en uiterst arbitrair –  taalkundig dilettantisch verwoord en met typefouten van een mavo-leerling – Kief-keurmerk voorzag, dat slechts met een radeerpen uit bestanden kon worden verwijderd. Een Kief-keurmerk dat in sociaal-medische alsook in juridische zin (KPMG: Beroepsgeheim) de betreffende kon schaden bij het afsluiten van een nieuwe zorgpolis, levensverzekering of polis voor een skivakantiepolis in, pak hem beet, Kitzbühel of Oberammergau. Kief voegde ongevraagd aan het patiëntendossier een in dat verband niet relevant infoformulier toe waarop hij open en bloot vertrouwelijk verkregen informatie had neergepend, badinerend becommentarieerd (!), taalkundig erbarmelijk/archaïsch en met typefouten als een mindere mavo-leerling. Kief piste im Grossen und Ganzen zwaar langs de pot om niet van zeiken te spreken.

Ingeval ik conform het vanaf 1995 wettelijk verplicht gestelde in de WGBO (Paregraaf: Informatieplicht / informatie achterhouden) was gekend in enkele van zijn bij elkaar geharkte aannames en anekdotes, zou ik als premiebetaler Zorg hem met onmiddellijke ingang en zonder pardon hebben ontslagen, de deur gewezen, naar zijn moer gestuurd, de huisarts hebben ingelicht en verzocht deze man uit alle bestanden te schrappen, om vervolgens een artikel als onderhavige column te publiceren. Kief had in de nadagen van zijn praktijkuitoefening zoals bleek, veel steken laten vallen, ondermaatse praktijkvoering door falende communicatie (berichten werden niet meer beantwoord), het pensioen lag er tenslotte aan te komen, de rek was er uit.

Reden dus om dergelijke professionele kwakzalvers die zich aan de WGBO onttrokken aan de kaak te stellen. Normaliter voldoende om door het Medisch Tuchtcollege berispt te worden en/of om zijn BIG-registratie onder de nrs. 39022021616 en 69022021601, onmiddellijk in te trekken.

Vriend Kief, eenmaal geconfronteerd met de feiten wrong tijdens een e-mailwisseling zich in alle bochten, hij was ineens ambteloos burger, we waren altijd toch zo goed met elkaar geweest, we konden er toch over praten, zijn pc was uitgevallen, jokken, tijdrekken en zo meer. Maar een ding was zeker, Kief zette geen letter op papier, wilde alles met een warme babbel goedpraten, geen geschreven verklaring. Op woensdag 27-02-2013 meldde Kief nog:

“Ik zal uiteraard reageren, maar moet daar, over de exacte inhoud even over nadenken”,

Kief liet uiteraard schriftelijk niets horen, niet per e-mail niet per brief. Van meet af aan was duidelijk, Kief wilde niets, slechts een babbel in het schemerdonker. Ik stelde na veel draaikonterij van zijn kant hem een ultimatum. Kief liet het aflopen, vervolgens postte ik een brief met bestemming Medisch Tuchtcollege.

De procedure voor het indienen van het klaagschrift tegen H.K. Kief was een feit. In de weken erna werd ik voor de voortgang van het klaagschrift geadviseerd door advocatenkantoor Letselschade Drost, van Yme Drost, de advocaat die ook andere schuinsmarcherende ‘medici’ als de ex-neuroloog Jansen Steur ter verantwoording liet roepen. Bij bestudering van de feiten door het kantoor bleek echter dat op basis van de jaartallen slechts een enkel ‘vergrijp’ feitelijk kon worden aangemeld. Letselschade Drost berichtte mij.

 

Geachte heer Verstraaten,

De heer Drost heeft mij gevraagd uw vraag met betrekking tot het ter verantwoording roepen van (betreffende medici, mv.).

Op grond van artikel 65, vijfde lid Wet BIG vervalt de bevoegdheid tot het indienen van een klaagschrift door verjaring in tien jaar en vangt de termijn van verjaring aan op de dag na die waarop het desbetreffende handelen of nalaten is geschied. De tekst van dit artikellid is slechts voor één uitleg vatbaar; de wetgever heeft hier een fatale termijn in het leven geroepen, die niet kan worden opgeschort, ook niet wanneer de termijn is overschreden als gevolg van buiten de schuld van de klager gelegen omstandigheden. De reden daarvoor is vermeld in de memorie van toelichting onder artikel 67 Wet BIG: “Het lijkt niet redelijk dat ook na verloop van die termijn – daargelaten de vraag of terzake nog voldoende bewijs kan worden geleverd – beweerde tekortkomingen van aan tuchtrechtspraak onderworpen personen nog tuchtrechtelijk kunnen worden berecht.”

Ik vertrouw erop uw vraag hiermee voldoende te hebben beantwoord. Voor vragen ben ik bereikbaar op onderstaand telefoonnummer.

Met vriendelijke groet,
Mevr. xxxx xxx xxxxxx
Personenschade Expert

 

Drosts brief maakt duidelijk waarom vriend Kief zich stoer meende op te kunnen stellen met een gescandeerd ‘So be it’: een klaagschrift tegen hem zou weinig tot geen kans van slagen hebben. Niet Boeddha had hem ingefluisterd, maar de advocaat op de hoek van het buurtcentrum. Ik meldde het Medisch Tuchtcollege met motieven omkleed het klaagschrift in te trekken. Ook Kief stelde ik daarvan in kennis en meldde eveneens dat ik hem niet zou vergeten, temeer, omdat we altijd al zo goed met elkaar waren geweest, dat ik hem zeker zou gedenken – ooit, maar royaal binnen de gegeven jaren – in een boek over medische maffioso, waarvan heden in deze column enkele preludes te lezen zijn.

De ascendant (AC) is zoals we weten niet het zonneteken, de buitenkant (AC) is niet de binnenkant (Zon). Kief heeft zich getoond als een ‘warme huichelaar’, een goedkoop emotioneel kacheltje aan de buitenkant en een kille, huichelende, de patiënten en cliënten schadende medicus aan de binnenkant die, zoals menige medische maffioso, geen mea culpa kent, zijn boeddhistische handen in onschuld wast.

Aanbeveling
Het verdient aanbeveling gepensioneerde Boeddhisten zonder Zen en zonder enig schuldbesef te weren van platforms waar boeddhistisch wierookamateurisme wordt verkondigd, hen tijdelijk te isoleren uit de maatschappij zoals dat met kruimeldieven en ex-neurologen het geval is, er met een boog omheen te lopen, hen pensioengerechtigd plaatsen op een lekkend bootje op de Vecht om de zonden te overdenken, tot in lengte van jaren.

Zeer zeker dient het aanbeveling de Nederlandse patiënt bij geregeld bezoek aan huisarts of specialist te adviseren om, tot administratieve ergernis van de betreffende praktijk, periodiek een kopie van zijn of haar patiëntendossier op te vragen, ter screening. Een verzoek waar wettelijk, op straffe van sancties, aan moet worden voldaan. Dit om onjuiste of onwelgevallige notities van de ‘literaire’ medicus, ik kwam ooit zonder lidwoord of enig zinsverband ‘konijnenvlees’ er in tegen, onmiddellijk te verwijderen.

Voorlopig einde bericht Herman Kyosen Kief, Boeddhist zonder Zen, die het met de eed van Hippocrates en in het verlengde daarvan het met de hieronder afgedrukte Artseneed van de KNMG en de VSNU van 2003 niet zo nauw nam:

“Ik zweer/beloof dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens. Ik zal zorgen voor zieken, gezondheid bevorderen en lijden verlichten.

Ik stel het belang van de patiënt voorop en eerbiedig zijn opvattingen. Ik zal aan de patiënt geen schade doen. Ik luister en zal hem goed inlichten. Ik zal geheim houden wat mij is toevertrouwd.

Ik zal de geneeskundige kennis van mijzelf en anderen bevorderen. Ik erken de grenzen van mijn mogelijkheden. Ik zal mij open en toetsbaar opstellen, en ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving. Ik zal de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de gezondheidszorg bevorderen.

Ik maak geen misbruik van mijn medische kennis, ook niet onder druk. Ik zal zo het beroep van arts in ere houden.

Zo waarlijk helpe mij God almachtig / Dat beloof ik.

 

_________________________________________
Relevante artikelen die deel uitmaken van de serie
DOCUMENTO ARTE MAFIA – MEDICO

Frank Brus, moeten ‘peutermelk-artsen bij Danone-Nutricia’ ook gezonde vrouwenborsten amputeren?
St. Antonius Ziekenhuis Nieuwegein: De Sovjet-Russische schildklierpsychiaters
Herman Kyosen Kief: Boeddhist zonder Zen
HAP Weerdsingel: ‘Bedrieglijke codes & minachtende H&M-rokjes’
Patiëntendossier, stoned als een Jansen Steur garnaal
Schone handen en de steriele beerput van de Dood

Mediumistic Journalism, paranormale onderzoeksjournalistiek, bevat tevens de series

DOCUMENTO ARTE MAFIA – MEDICO
DOCUMENTO ARTE MAFIA – JUSTICIA
DOCUMENTO ARTE MAFIA – QUIMICO
DOCUMENTO ARTE MAFIA – DESPOTISMO

DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – CURA
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – PASADO & FUTURO
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – REENCARNACION
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – ARTE POR ARTE

 

Update 02-01-2018

__________________________________________________________________________________

© MARTIEN VERSTRAATEN
Psychic & mediumistic healer. Past life regression therapist.
Into practice since 1985 (Holland, Curaçao, Brazil, Spain).

Mediumistic journalist. Author.

Formerly professor of visual arts
HAN University of Applied Sciences,
Department of Visual Arts, Nijmegen, Holland.

Formerly professor of visual arts & metaphysical methodology
NHL University of Applied Science
Formerly Faculty of Education of the Leeuwarden Polytechnic,
Department of Visual Arts, Groningen/Leeuwarden, Holland.

Formerly governor of art and culture
Member of the board for Cultural Advice of the County of Groningen
Groningen, Holland
Member of the general board of the Groninger Museum
Groningen, Holland

_______________________________________________


DESTINATIONS
– Laboratory for Intuitive Intelligence
Spain – Holland – Curaçao – Brazil
CONSULTORIO PARANORMAL ANDALUCÍA
Jerez de la Frontera, Cádiz, Spain

www.martienverstraaten.com
information@martienverstraaten.com