Politie | VIK | Henk Heijnen, bezoldigd werelduurrecordhouder ‘interne integriteit’ bij Bureau Veiligheid, Integriteit en Klachten

vik

Foto (detail): Wikipedia / Venture

DOCUMENTO ARTE MAFIA – JUSTICIA 3

 

In den beginne kwam Henk H. nog over als iemand die na de mulo vlijtig had doorgeleerd om het tot onderzoeker te kunnen brengen bij de politie, bij Bureau Veiligheid, Integriteit en Klachten (VIK). De signalen die ik als medium beroepshalve kreeg dat er misschien iets fout zat aan Henk H. had ik in de terminale doofpot gestopt die bij mij permanent op het bureau staat. Maar, men moet iemand altijd het voordeel van de twijfel geven, dus ging ik (mei 2014), ook noodgedwongen, met politieonderzoeker Henk H. in zee. De eerste zelfs vriendelijk contacten leken even bemoedigend, maar binnen enkele maanden bleek ik met een incapabele functionaris van doen te hebben die, naast ambtelijk falen, greep naar het gebruik van onjuistheden die elk weldenkend mens moest classificeren als pertinente leugens.

De mediamieke informatie die ik maar in de geëmailleerde doofpot had gestald, kwam na enige tijd als gistende prut borrelend bovendrijven, duwde het deksel van de pot van zijn plaats en bevlekte als morsige koffievlekken de documenten die op het bureau lagen. Henk H. stelde alles in het werk, zo moest door mij en derden worden gevreesd, om de aangiften waarbij een politieagent direct en indirect was betrokken, om zeep te helpen, of op zijn minst te ontmoedigen. Een andere hypothese was dat Henk H. ondanks het volgen van wellicht een enkele politiecursus, volslagen ongeschikt was voor zijn werk: een polderieke Don Quichotte van de Lage Landen. De vraag was, of ondanks mijn volhoudende aard de aangiften tegen agent Halil Yavuz en tegen ‘monstertje’ uit Ondiep ook zouden worden doorgeleid naar het OM, conform hetgeen Henk H. daarover herhaaldelijk had verklaard, mij als een mantra steeds schriftelijk had laten weten.

INTRO

‘Monstertje’, een vaalwit graatmager kort lontje, terroriseerde vanaf 2013 tot aan mijn noodgedwongen verhuizing in 2014 het Utrechtse Wijnbesplantsoen dat bestuurlijk nog net onder de beroemde wijk Ondiep viel. Zowel woningbouwvereniging Mitros als de gemeente Utrecht had het in alle toonaarden af laten weten (Zie: Het Mitros-huwelijk van mr. Henk Peter Kip en freule Margreet van Breunissen). Wijkagent Halil Yavuz die goede maatjes was met de dames van woningbouwvereniging Mitros hield zelfs een strafbaar feit van ‘monstertje’ bewust onder de pet.

Na een serie medische specialisten te hebben moeten consulteren voor een scala aan psychosomatische klachten, restte mij niets anders dan noodgedwongen te moeten vertrekken, te verhuizen naar een andere stad dan wel naar een ander land. Maart 2014 stapte ik met slechts 3 koffers en 4 crackers in een Schiphol-tasje op het vliegtuig naar Spanje, naar Andalusië, ver weg van uiterst kwalijk opererende instanties, bestuurders en een agent die je sociaal naar het leven stond.

Reeds 2 weken na aankomst in het Andalusische Jerez de la Frontera was ik voldoende gesetteld om de zaak tegen de 2 mannen aanhangig te kunnen maken en nam voor een klacht elektronisch contact op met de politie in Nederland. De heer Hans Slachter, klachtonderzoeker van de politie liet in een vriendelijke e-mail mij weten dat klachtbehandeling NIET gericht was op rechtsgevolg, en dat het de bedoeling was om aan de hand van een in te stellen klachtonderzoek mogelijke leermomenten vast te stellen die besproken werden met de betrokken politiemedewerker en zijn of haar chef. De toon van Slachter en het belang van zijn afdeling was zo bleek achteraf van een andere aard dan het belang bij VIK.

Uit het bericht werd duidelijk dat de behandeling van de klacht a priori de politie als organisatie diende – (collectief) leermoment – en niet de individuele burger. Aan een klachtafhandeling vanuit een dergelijk perspectief onthield ik mijn medewerking. Ik liet weten daarom geen klacht in te willen dienen, maar alsnog aangifte te willen doen tegen agent Halil Yavuz. Gelijktijdig wilde ik aangifte doen tegen ‘monstertje’, mijn scherpe schrijverspen zat nog boordevol met: wee het gebeente.

HENK H. (I)

Het echte circus kon zoals zou blijken, nu pas echt beginnen. Op instigatie van klachtonderzoeker Hans Slachter meldde Bureau VIK zich in de hoedanigheid van de heer Henk Heijnen, onderzoeker, die we voor het gemak Henk H. zullen noemen.

Om een aangifte tegen ‘monstertje’ te kunnen doen had ik zijn werkelijke naam nodig, zo meende ik, en een kopie van een uitgebreide melding die ik over ‘monstertje’ had gedaan op Politiebureau Overvecht. Ik meldde Henk H. over dit tweevoudig probleem.

In 2013 werd namelijk op Politiebureau Overvecht een uitgebreide melding opgenomen over de bedreigingen aan mijn adres van ‘monstertje’. De betreffende agent nam er alle tijd voor, de uiteindelijke melding was een adequate afspiegeling op papier van dat wat zich had afgespeeld, zich afspeelde. Tot spijt, ook van de agent die de melding opnam, was de werkelijke naam van monstertje’, mijn toenmalige buurman, niet bekend. Woningbouwvereniging Mitros stond wel alle bedreigingen van ‘monstertje’ toe, versterkte die zelfs in grote mate, maar verstrekte niet de naam van buurman ‘monstertje’.

Henk H. berichte mij hierover op 26-05-2014 14:30 met de historische verklaring:

Voor het doen van de aangiftes zijn de personalia van de twee personen NIET noodzakelijk; dat geldt ook voor de artikelen van het Wetboek van Strafrecht. U omschrijft in uw aangiftes uitgebreid, in detail en met redenen van wetenschap dat wat u is overkomen, eventueel ondersteund met beelden, namen van getuigen e.d.

Om het genie Henk H. beter tot zijn recht te laten komen maken we een sprongetje in de tijd. In de e-mail van ma. 07-07-2015 16:19 toen Henk H. na jaren uit zijn lethargische slaap ontwaakte, meldde deze mij, wederom historisch:

2. Zou u mij de naam/ namen kunnen noemen van de bewoners van 91? (Nergens staat tegen wie u aangifte wilt doen)

In een telefoongesprek waarbij Henk H. zijn straatje probeerde schoon te vegen, overigens zonder enig resultaat, de feiten logen er niet om, opperde deze dat de vroegere buurman (in de aangifte had ik bij ontbreken van zijn naam zijn adres als identificatie opgegeven) misschien wel verhuisd was. Dat zou inderdaad hebben gekund, zoals hij ook kon zijn toegetreden tot Jehovah´s Getuigen of de Scientology Kerk. Een telefoontje van Henk H. naar bureau Overvecht was voldoende geweest de naam van ‘monstertje’ te kennen. Maar ik begreep al lang dat de aangiften moesten worden getraineerd. Henk H. had ondanks herhaalde beweringen dat de aangiften in behandeling waren, nog geen steek uitgevoerd.

Op 08-07-2015 liet ik Henk H. het volgende weten:

Zoals uit onze e-mailwisseling blijkt ben ik meer dan een jaar tot in den treuren bezig geweest de naam van heer 91 te verkrijgen, via u, via Bureau Politiegegevens die er een grote puinhoop van maakten, conform de bevindingen van Peter R. de Vries in de zaak tegen Chantal. Van het kastje naar de muur gestuurd, totdat ik er bij neerviel. Het was niet mogelijk de naam via u te achterhalen. Eén telefoontje van u naar wijkagent Yavuz was voldoende geweest, maar ik moest baden in het ongewisse, en NIETS was mogelijk. Alle e-mails en verdere documenten daaromtrent (Bureau Politiegegevens) zijn uiteraard nog in mijn bezit en kunnen mede een klacht ondersteunen.

(…) Het is voor mij dan ook onbegrijpelijk dat met name u mij deze vraag onder punt 2 van uw e-mail stelt.

Een en ander (het geknoei van Bureau Politiegegevens, de incompetente manier van communicatie) staat overigens tot in detail beschreven in de betreffende aangiftes. Ik neem aan dat u de inhoud voldoende kent, zeker als deze aangiftes bij [u] in behandeling zijn geweest of nog zijn.

Uit het volgende fragment, zelfde e-mail, bleek dat Henk H. het met de integriteit binnen VIK niet zo nauw nam. In de volksmond noemen we dit de zaak voor de gek houden, oftewel belazeren. Uit het hele traject bleek ook dat het hem geen reet interesseerde.

Ik begrijp door de onderstaande e-mail dat er tot op heden niets gebeurd is met de aangiftes dan dat ze ongeduldig op een stapel hebben gelegen: dat is naar mijn oordeel “niet in behandeling zijn”. Als ze in behandeling waren geweest zouden er andere vragen aan mij zijn voorgelegd. Ik zal het u hier niet te moeilijk maken.

Uit mijn zinsnede ‘Ik zal het u hier niet te moeilijk maken’ bleek dat ik hem nog even de hand boven het hoofd wilde houden. Maar aan alles zou een einde komen, zeker als een onderzoeker het van kwaad tot erger maakte.

HENK H. (II)

Ook in zijn intermediaire functie naar Bureau Politiegegevens bleek Henk H. geen groot licht te zijn. Het bureau reageerde niet op aangetekende brieven met het verzoek om een kopie van de melding gedaan in Overvecht. Henk H. kende zijn vak onvoldoende. Na veel gesoebat moest ik na lange tijd vernemen, zelfs nadat ik zonder enig nut een kopie van mijn paspoort had moeten opsturen aan Bureau Politiegegevens, dat een kopie van de melding NIET te verkrijgen was. De brief daarover was door Bureau Politiegegevens naar een verkeerd adres gestuurd in Spanje, zoals ik achteraf kon constateren. Een door Henk H. aangereikt 009-nummer was, zoals elke professionele onderzoeker zou moeten weten, niet te gebruiken vanuit het buitenland. Bureau Politiegegevens en Henk H. bleken incompetent. Henk H. was blijkbaar zodanig geïnfecteerd door gedateerde gezagsverhoudingen dat hij op enig moment (augustus 2014) schreef:

Wanneer u contact heeft gelegd kunt u bij hen informeren of uw verzoek is binnengekomen en zo ja wanneer u een antwoord mag verwachten.

‘Te mogen verwachten?’ Van een bureau van politie die te stom was om voor de duivel te dansen, niet correct kon adresseren, foutieve informatie verstrekte, traineerde en uiteindelijk met het wetboek in de hand voor de burger ‘een niet thuis verkocht’. Henk H´s zinsnede ‘Te mogen verwachten?’ leek die van een minderjarige adolescent naar de schoolmeester, of stammend uit de confessionele tijd van Romme en Cals toen gezag en orde zichzelf nog veel wijs kon maken?

Wat dat betreft zijn de tijden veranderd. Ook de politie heeft zich te verantwoorden, politieke machinaties en de publieke opinie, journalisten incluis, laten steeds minder toe dat blauwe petten een staat binnen de staat worden. Maar er is nog een lange weg te gaan.

Henk H. leek positioneel als 2 druppels water op de zwak opererende persvoorlichter van de politie, die door Peter R. de Vries de oren werd gewassen tijdens een uitgezonden tv-gesprek. http://bit.ly/1RQHYIw . Dit met betrekking tot de geconstateerde willekeur bij de behandeling van aangiften, het nalaten adequaat te willen reageren/communiceren, beloftes niet na te komen. Het betrof de zaak van Chantal uit Werkendam: Internetpesten.

Maar de werkelijke moedwil van Henk H. om het indienen van de aangiften te traineren moest nog komen, zou nog manifest worden. Vele maanden waren verstreken met het opdissen van kapperspraatjes. Het eerste contact dateerde van mei 2014. Het werd zomer, de herfst diende zich aan en de winter, het werd opnieuw lente, en de wisselingen van de jaargetijden waren niet meer bij te houden. Al die tijd verkocht Henk H. ambtelijke onzin en zoals uit de e-mails bleek (zoals: de aangiften zijn [bij mij] in behandeling. Op dit moment is er geen nieuws te melden over de aangiftes; het OM heeft te maken met achterstanden; de OvJ gaat de aangiftes beoordelen): geregistreerde leugens, al zittende op een stoel waar de leugendetector op aangesloten had moeten worden. De officier van justitie bleek (conform de beslissing van het OM d.d. 5 september 2016) alleen de aangifte tegen agent Yavuz te hebben beoordeeld). De aangifte tegen ‘monstertje’ bijvoorbeeld werd volgens de verklaring van het OM reeds vooraf door de politie overgedragen aan basiseenheid VVC (Veel Voorkomende Criminaliteit).

Henk H. bedotte, zo leek, de boel opnieuw. De aangiften waren, zo moest ik begrijpen, op 01-09-2015 doorgeleid naar het OM. Reden om na vertraging op vertraging me uiteindelijk rechtstreeks te wenden tot het OM. Te dien verstande verzocht ik Henk H. op 23-03-2016 11:33 per e-mail om de nummers waaronder de aangiften door VIK (Henk H.) waren geregistreerd aan mij door te willen geven. Ik meldde hem onder andere dat ik reden had mij met een schriftelijk verzoek en klacht rechtstreeks tot het OM te willen wenden, en ik gaarne de nummers en/of de code ontving waaronder de aangiften waren geregistreerd.

Dezelfde dag, 23-03-2016 11:34, werd de ontvangst van de email bevestigd.

Su mensaje
Para: Heijnen, Henk (H.)
Asunto: OM
Enviado: miércoles, 23 de marzo de 2016 11:32:58 (UTC+01:00) Ámsterdam, Berlín, Berna, Roma, Estocolmo, Viena

fue leído el miércoles, 23 de marzo de 2016 11:34:23 (UTC+01:00) Ámsterdam, Berlín, Berna, Roma, Estocolmo, Viena.

Daarna deed zich een opmerkelijk feit voor. Wellicht dat er in betreffende periode zonne-erupties op zon en maan plaatsvonden die het e-mailverkeer verstoorden, maar de e-mail werd, in tegenstelling tot ALLE andere vanaf mei 2014 verstuurde e-mails, NIET beantwoord.

Óf Henk H. was na het toedienen van een infuus met waarheidsserum overleden, had het hazenpad gekozen met een promiscue buurvrouw, of was gewoon door VIK aan de dijk gezet. Maar ook een eventuele opvolger binnen VIK meldde zich niet. Op 04-04-2016 verzond ik een nieuwe email (fragment):

Het opdiepen van de code of registratienummer van de aangiften, is een handeling van één muisklik. Inmiddels is de indruk ontstaan dat het aanbieden door u van de aangiften aan het OM op ma. 01/09/2015 nimmer heeft plaatsgevonden.

Bureau VIK liet NIETS meer horen, had zo leek, na het echec van een van haar medewerkers, Henk H., zich veilig ingegraven in een bunker van integriteit.

HET OM

Op 18-04-2016 12:49 richtte ik mij per e-mail tot het OM in Nederland, tot de officier van justitie, gebruikmakend van het door het OM aangeleverde e-mailadres. Wie verantwoordelijk was voor de behandeling van de aangifte tegen agent Yavuz en ‘monstertje’ was inmiddels voor mij en elke andere burger volstrekt onduidelijk geworden. Volgens de berichtgeving van Henk H. was het OM aan zet, de aangiften lagen al geruime tijd bij het OM. Maar Henk H. had zo leek, van leugens hutspot of erwtensoep gemaakt, en was wellicht met buikklachten voorgoed van het toneel verdwenen.

Dezelfde dag, 18-04-2016 12:52, ontving ik van het OM, de officier van justitie waaraan de e-mail gericht was, de volgende elektronische ontvangstbevestiging:

Geachte heer/mevrouw,

Uw bericht is in goede orde ontvangen bij arrondissementsparket Midden-Nederland.
Een reactie op uw bericht zal spoedig volgen.
Met vriendelijke groet,

Openbaar Ministerie
Parket Midden-Nederland

De lezer zal het wel vermoeden. Ook het OM liet niets meer van zich horen, in geen 6 maanden, GEEN antwoord op mijn bericht annex klacht, geen antwoord op een reeks van gestelde vragen. Ik deelde hetzelfde lot als Peter R. de Vries.

Van het OM ontving ik kortgeleden sec een beslissing, waarin werd gemeld dat geen strafvervolging tegen agent Yavuz zou worden ingesteld. Het door mij aangemelde ‘toedekken en in standhouden van een strafbaar feit, misbruik van kennis en misleiding’ kon naar de mening van het OM niet worden vertaald naar een strafbare gedraging die voorkomt in het Wetboek van Strafrecht.

Een beklag tegen de beslissing kon desondanks (?) worden gedaan bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. Beklag over deze beslissing heb ik intussen bij de beklagkamer ingediend, waarvan akte.

Bij het achteroverdrukken van een half pakje boter bij de Lidl kan als het even tegenzit, men gelijk (terecht) worden opgepakt, wet is wet, zelfs even in de cel terecht komen. Ingeval een agent duidelijk uit zijn broek pist, dan wordt het heel lastig hem aangeklaagd en vervolgd te krijgen. De cijfers en de statistiek liegen er niet om. Ingeval je als Saskia van Kessel in Geldermalsen in elkaar wordt geslagen door een agent met een trendy baardje, dan moet je, zelfs met een puike advocaat, er op bedacht zijn dat de aangifte zelden tot nooit tot vervolging van de agent zal leiden. Dat is in het misselijkmakende Amerika het geval, dat is ook in Nederland een statistisch feit, macht is ondanks Jean-Jacques Rousseaus ‘Du Contrat Social’ nog steeds verkeerd verdeeld en ingebed. De arrestant geeft aan dat hij slechts 70 km per uur reed. De arrogante agent stelt dat het 120 km was, beroept zich op de validiteit van zijn ‘eed’ die het altijd zal winnen, de schoft. De agent heeft buiten de waard gerekend, het bedrijf waarvoor de gearresteerde rijdt, legt ALLE snelheden van hun chauffeurs elektronisch vast, de snelheid was 70 km p/uur (Uitzending: Pauw, 5 oktober 2016).

Het advies voor de burger is dan ook om personages van het type Yavuz en Henk H. zoveel mogelijk te mijden, in geval van calamiteit in enigerlei vorm elk detail op beelddrager of anderszins vast te leggen, en zo vlug als mogelijk pers en publieke opinie te mobiliseren, het liefst in de Telegraaf met chocolade letters. En dan nog is het uiterst moeilijk, zoals bij de dood van Mitch Henriquez, agenten in de juridische nekklem te krijgen. Zonder belastend beeldmateriaal waren de agenten – het OM loog in eerste instantie over de toedracht (zogenaamd onjuiste informatie van de politie ontvangen) – zeker vrijuit gegaan op basis van proportioneel geweld.

Of Henk H. en Halil Yavuz in een vorig leven een innige twee-eiige tweeling is geweest, kan ik niet met zekerheid zeggen. Op basis van hun identieke gedrag, het ontbreken van integriteit, moeten heel wat politiefunctionarissen in een vorig leven door bestuurlijke incest ter wereld zijn gekomen.

Het gerechtshof zal uitspraak moeten doen in de zaak Yavuz, en Henk H. kan zich maar beter goed voorbereiden voordat de Nationale ombudsman bij hem aanklopt. Politie en OM zijn langzaamwassers, behalve dan als het de zaak van een van hen betreft. Ingeval een willekeurige burger Yavuz of Henk H. een lamzak zou noemen, zuiver hypothetisch natuurlijk, reken maar dat politie en OM binnen 24 uur bij de onverlaat op de stoep zou staan. Sinds de Middeleeuwen is er nog maar bitter weinig veranderd.

Wij van WC-eend wensen Henk H. overigens beterschap ingeval van ambtelijke buikkrampen sprake zou zijn geweest.

 

__________________

Mijn contacten met politie en Openbaar Ministerie zijn wel eens vruchtbaarder geweest. Wellicht dat het warmere klimaat op de Nederlandse Antillen daar debet aan was. Op verzoek van de toenmalige procureur-generaal van Aruba, mr. Robert Pietersz, overhandigde ik in de zaak van de verdwenen Natalee Holloway mijn mediamieke bevindingen: Fact Finding Rapport verdwijning Natalee Holloway.


_________________________________________
Relevante artikelen die deel uitmaken van de serie
DOCUMENTO ARTE MAFIA – JUSTICIA

Halil Yavuz, de Turks-Nederlandse wijkagent die zich inzette van het Utrechtse Wijnbesplantsoen een no go-area te maken
Jeanine Hennis-Plasschaert: hoe fout ben ik altijd al geweest?
De minne mokkels van het Openbaar Ministerie
Politie | VIK | Henk Heijnen, bezoldigd werelduurrecordhouder ‘interne integriteit’ bij Bureau Veiligheid, Integriteit en Klachten
Ontkennende bekentenissen’ en de automutilatie van het OM Breda
Rotterdamse testosteron-agenten & Jean-Jacques Rousseaus ‘Du Contrat Social’

Mediumistic Journalism, paranormale onderzoeksjournalistiek, bevat tevens de series

DOCUMENTO ARTE MAFIA – MEDICO
DOCUMENTO ARTE MAFIA – JUSTICIA
DOCUMENTO ARTE MAFIA – QUIMICO
DOCUMENTO ARTE MAFIA – DESPOTISMO

DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – CURA
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – PASADO & FUTURO
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – REENCARNACION
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – ARTE POR ARTE

 

Update 08-01-2018

__________________________________________________________________________________

© MARTIEN VERSTRAATEN
Psychic & mediumistic healer. Past life regression therapist.
Into practice since 1985 (Holland, Curaçao, Brazil, Spain).

Mediumistic journalist. Author.

Formerly professor of visual arts
HAN University of Applied Sciences,
Department of Visual Arts, Nijmegen, Holland.

Formerly professor of visual arts & metaphysical methodology
NHL University of Applied Science
Formerly Faculty of Education of the Leeuwarden Polytechnic,
Department of Visual Arts, Groningen/Leeuwarden, Holland.

Formerly governor of art and culture
Member of the board for Cultural Advice of the County of Groningen
Groningen, Holland
Member of the general board of the Groninger Museum
Groningen, Holland

_______________________________________________


DESTINATIONS
– Laboratory for Intuitive Intelligence
Spain – Holland – Curaçao – Brazil
CONSULTORIO PARANORMAL ANDALUCÍA
Jerez de la Frontera, Cádiz, Spain

www.martienverstraaten.com
information@martienverstraaten.com