Isabel la Católica: seksuele bekentenissen van een Spaanse koningin

Isabel2

Foto (detail): Wikipedia / Public domain

DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – REENCARNACION 5


Het
artikel verscheen eveneens in het Spaans, onder de titel: Isabel la Católica: Las confessiones sexuales de una reyna española

Isabel la Católica, koningin van Castilië en León, intrigeerde mij al in november 2014. Mijn eerste lezing die ik in Spanje gaf, in La Moderna in Jerez de la Frontera, werd getiteld Los espiritus espirituales y espirituosos (Spirituele en spiritueuze geesten). De gevleugelde titel was een handzame kapstok om de invloed van geesten op levende mensen aan op te kunnen hangen en te kunnen duiden. De onbelichaamde geesten die ik op mijn lezing had uitgenodigd, en waarvan ik de portretten naast elkaar op het affiche had laten drukken, waren: Isabel la Católica, Pablo Picasso, Hernán Cortes, Luis Buñuel, Ignacio de Loyola en Teresa de Ávila.

INTRODUCTIE

Het was een intuïtieve en inspiratieve keuze geweest, waarbij Isabel la Católica (1451-1504) mij als eerste intrigeerde. Misschien ook wel omdat het schilderij Virgen de la mosca, toegeschreven aan de Vlaamse School, en waarbij Isabel la Católica volgens de Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes was afgebeeld, mij zeer had geboeid. Schilderkunstig had het werk verwantschap met het schitterende veelluik Het Lam Gods van de Vlaamse meesters Jan en Hubert van Eyck, de van oorsprong virtuoze miniaturisten.

Het beeld van Isabel la Católica was een eyeopener geweest, die ik had opgeslagen in de bibliotheek van mijn geest. Mijn belangstelling voor de Spaanse geschiedenis hadden mij al doen besluiten om na mijn gepubliceerde gesprekken met (de geest van) Lola Flores een mediamieke ontdekkingstocht te ondernemen naar het leven en vorige leven van een andere Spaanse persoonlijkheid: Isabel la Católica. Zodra ik het besluit had genomen de spirituele doopceel van haar te lichten, stroomden de eerste indrukken binnen.

Om met een geest te communiceren stel ik mij open om indrukken te kunnen ontvangen. Vervolgens toont een geest mij altijd een cruciaal openingsbeeld: Lola Flores toonde mij haar zieke been, Ayrton Senna mij zijn rijdende tempel, en Natalee Holloway, de op Aruba vermoorde Amerikaanse scholier toonde mij haar verwrongen rug.

Zodra ik mij de eerste keer afstemde op Isabel la Católica plantte ze met veel gevoel in bescheidenheid, een woordbeeld op mijn innerlijk beeldscherm. Het woordbeeld dat zichtbaar werd en stond geschreven betrof seksualiteit, en zoals ik onmiddellijk begreep, seksualiteit van een zeer krachtige aard. Het was haar intentie daarover met mij te willen ‘praten’. Zoals ook bij Ayrton Senna en Lola Flores kreeg ik van haar de positie toebedeeld van mediamiek therapeut, hedendaags biechtvader en ghostwriter, met dien verstande, dat ik niet gehouden was aan medische geheimhoudingsplicht of aan het biechtgeheim.

De motieven van Isabel la Católica om met mij in contact te willen komen waren vrijwel identiek aan de motieven van Ayrton Senna en Lola Flores. Wie anders dan een schrijvend en publicerend medium zou geheime en onbekende zielenroerselen van een historische persoon kunnen opdiepen en in de openbaarheid brengen. Wie anders dan een medium zou vorige levens, die ten grondslag liggen aan onbegrepen karaktertrekken van een historisch persoon, bijvoorbeeld een koningin, in beeld kunnen brengen.

DE ECHTELIJKE SPONDE

Waarom handelde Isabel zoals ze handelde? Waarom leek ze zo kil? Waarom was seksualiteit voor haar, met uitzondering van de voortplanting, ogenschijnlijk onbelangrijk? Waarom werd Tomás de Torquemada, haar biechtvader, belangrijk voor haar? Waarom of waardoor speelde voor haar het oprichten van de Inquisitie een belangrijke rol? Vragen die de gemiddelde psycholoog of psychiater, nog afgezien van de handicap om contact te kunnen leggen met een overledene, niet gemakkelijk zou kunnen beantwoorden.

Spaanse vrienden informeerden mij dat aan het seksuele leven van Isabel la Católica al royaal, in ieder geval meerdere malen, aandacht was besteed. De Spaanse zender RTVE bracht vanaf 2012 de 39-delige meervoudig gelauwerde historische televisieserie Isabel. De brandende vraag Hoe waren Isabel en Fernando in bed? werd meerdere malen voor het publiek door journalisten gesteld. In de 17e aflevering, zo schrijft de interactieve journaliste Paloma G. Quirós (ik heb de serie bewust niet willen bekijken, en ook niet bekeken), besluit Isabel op instigatie van haar biechtvader het vleselijk genot met haar echtgenote op enig moment te weigeren. De reden blijft voor Spanje en de rest van de wereld onbekend, behalve dan voor mediums en helderzienden met een extra sensorische bril. In mijn tweede artikel over Isabel la Católica zal ik er ruim aandacht aan wijden, en haar besluit gedetailleerd belichten.

Reden om in dit artikel er alvast dieper op in te gaan.

Ondanks het uitdiepen van de serie bleken de inhoudelijk verantwoordelijke auteur, historisch schrijfster Ángeles de Irisarri en historisch adviseur Teresa Cunillera de oorsprong en werkelijke aard van Isabels seksualiteit niet volledig te hebben kunnen blootleggen: overigens geen schande. Zonder de beschikking te hebben over het extra sensorisch ‘instrumentarium’ van een paragnost of helderziende, is het geen eenvoudige klus. Journaliste Paloma G. Quirós refereerde in 2013 in een beschouwing over de RTVE-serie aan Óscar Villarroel González, hoogleraar middeleeuwse geschiedenis aan de Universidad Complutense de Madrid (UCM):

‘Het is onmogelijk dit [het seksuele leven van Isabel] te weten’. Óscar Villarroel González volhardt ‘dat we dit aspect van het leven van de Katholieke Koningen nooit zullen weten.’

Blijkbaar reden waarom Isabel la Católica in navolging van Ayrton Senna en Lola Flores een medium benaderde, in dit geval mij als Nederlands medium in Jerez de la Frontera. Dit, naar ik vermoed, dat ook haar onbelichte verleden en verre verleden (haar vorige levens) zouden kunnen worden ontsloten en geanalyseerd, en er een vollediger beeld over haar liefdeleven en seksualiteit in de openbaarheid zou kunnen komen.

Al vrij vlug tijdens de eerste trance die ik voor Isabel la Católica onderging, werd ik overspoeld met krachtige golven aan seksuele energie. De geest van Isabel, laat ik haar maar tutoyeren, was in de grondvorm zeer seksueel. Zoals mij toescheen niet alleen tijdens haar leven als Spaanse koningin, maar ook gedurende incarnaties ervoor, en na haar dood in het astrale gebied waar ze voorlopig ‘woont’. Een entiteit, waarbij seksualiteit wellicht in komende incarnaties de grondtoon zal voeren.

Het hebben van een krachtige seksuele energie hoeft niet te betekenen dat de eigenaar van die energie 24 uur per dag de klok rond aan het minnen of copuleren is. Seksuele energie kent naast de liefdesdaad, vele andere vormen. Menige celibataire workaholic, ongehuwde bergbeklimmer of vrijgezelle diepzeeduiker kan in het bezit zijn van een krachtige seksuele energie.

MIJN MINNAAR HEET SPANJE

Ook tijdens haar incarnatie als koningin was Isabel een zeer seksuele vrouw, zonder overigens dag en nacht de Kamasutra in praktijk te brengen. Naast het bedrijven van de liefde met koning Ferdinand II van Aragon, had Isabel nog een tweede liefdespartner. Deze metaforische partner heette Spanje, het land waarover ze de scepter zwaaide. Men kan `getrouwd’ zijn met een man of vrouw, maar ook met een land, een baan of bedrijf of met een politieke partij: het testosteron doet zijn werk en discrimineert niet naar objectkeuze. Seksualiteit in elke vorm is dope, het lichaam maakt een tsunami aan opiaten aan waar Colombiaanse drugbaronnen jaloers op zouden zijn. Voor Isabel was het besturen van een land, het ontdekken van Amerika of andere overzeese gebiedsdelen, en het beteugelen van de zonden van haar onderdanen, een onbewust substituut voor erotiek en seksualiteit, zonder zich permanent in de lichamelijke liefde te hebben hoeven ontbloten: het sublimeren van lichamelijke verlangens. In metaforische zin had Isabel vele bestuurlijke en politieke orgasmen, zonder evenwel een orgasme te hebben.

De vormen voor het sublimeren van seksualiteit of ander vermeend kwaad zijn divers, in positieve maar ook in negatieve zin: ‘celibataire’ nonnetjes en fraters die in overdrachtelijke zin de zweep wereldwijd hanteerden, en als substituut voor het ontbreken van wereldse geneugten wereldwijd kinderen misbruikten op katholieke scholen en internaten. Ook het levenswerk van een rigide monnik als Tomás de Torquemada, de eerste grootinquisiteur die door Isabel werd aangesteld, was een voorbeeld van gesublimeerde seksualiteit, in wrede uitmonstering, getuige het om zeep helpen van vele tienduizenden joden en vermeende heksen.

Isabel hield zielsveel van Spanje en van haar onderdanen, misschien nog wel meer dan van haar echtgenoot Ferdinand. Haar liefde voor een ‘partner’, zoals een land of levende onderdaan, kenmerkte zich door een bijzondere mengvorm, een dilemma. Een grote innerlijke tederheid ging gepaard aan een ijzige strengheid: een ‘wie zijn kinderen liefheeft kastijdt hen’. Isabels gedrag was niet het gevolg van educatieve, pedagogische of filosofische opvattingen, in de kern zelfs niet van religieuze opvattingen, maar een gevolg van een pijnlijk gat in haar persoonlijkheidsstructuur.

Gestolde emoties die in haar horoscoop terug te vinden zijn zoals haar Maan in Steenbok in aspect met de Heer van Capricornus, Saturnus, laten zien: het gevoel dat bevriest in de gevangenis van een pijnlijk ver verleden. In de onbenoemde krochten van haar ziel leefde de onbewuste herinnering aan een non die in een vorige incarnatie het niet zo nauw nam met het beteugelen van de vleselijke lusten: promiscuïteit vierde hoogtij. Ze had zowel anderen als zichzelf er grote schade mee berokkend.

Vriendschappen en het leven waar ze zoveel van hield, had ze er door verloren. De seksualiteit, als krachtige motor in haar incarnatie vóór het leven als Isabel la Católica, had zich tegen haar gekeerd. Tijdens haar incarnatie als koningin in Spanje streden de natuurlijke seksuele krachten in lichaam en geest tegen de onbestemde angst om door seksuele escapades alles kapot te maken wat haar lief was. Ze zou daarbij in middeleeuwse termen gedacht, de universele liefde voor het leven hebben kunnen verliezen. Door deze dualiteit, een oppositie in astrologische termen, bevond ze zich emotioneel in een patstelling.

Ook Isabel was een van de vele stervelingen die zich niet bewust was dat eerdere incarnaties bestonden en krachtige gevoelens konden oproepen. Het onbestemde gevoel dat seksualiteit gevaarlijk zou kunnen zijn, zelfs bestreden zou moeten worden, moet dan ook niet worden gelabeld aan de geldende opvattingen van haar tijd, maar worden toegeschreven aan innerlijke ervaringen uit andere tijden. De leer van de Rooms-katholieke kerk in de 15e en 16e eeuw bood royaal schijnverklaringen voor haar innerlijke strijd. Ingeval Isabel in een Hindoeïstische of Boeddhistische cultuur zou zijn geïncarneerd, zou op basis van haar innerlijke strijd ze andere opvattingen en filosofieën hebben aangehangen.

Haar ‘huwelijk’ met haar biechtvader Tomás de Torquemada was van grote invloed op haar leven, existentieel in beleving, een ‘twee handen op één buik’-relatie. De opvattingen over goed en kwaad van De Torquemada waren voor Isabel een handvat waarmee ze haar innerlijke strijd kon voeren en haar onrust meende te kunnen bedwelmen. Niet altijd, maar wel vaker wordt het eigen falen of onvermogen, zeker binnen Joods-Christelijke geloofsgemeenschappen, geprojecteerd op de buitenwereld, op de ‘zondaren’ in de wereld, op de ‘As van het kwaad’ om met voormalig alcoholverslaafde George W. Bush te spreken. De Inquisitie van de moderne tijd heette Guantanamo Bay.

Om tot de kern van het leven van Isabel la Católica door te kunnen dringen ging ik opnieuw in trance, in een krachtige mediamieke trance. Daarbij vroeg ik zowel aan haar als aan haar vroegere intimi, mij een filmfragment uit haar leven te gunnen waardoor haar werkelijke liefdeleven beter kon worden ontsluierd. Uit de vele honderdduizenden beelden waaruit een mensenleven bestaat kwam een kernbeeld tot mij dat groots tot de verbeelding sprak.

EEN EERDERE INCARNATIE OP DE TROON

De nog jonge Isabel zit op haar troon, en schuift met haar zitvlak, geluidloos en bijna niet zichtbaar voor anderen, voorzichtig op en neer. Zoals sinds kort wel vaker het geval is als ze op de troon zit, steunt ze al zittend afwisselen op haar linker of op haar rechter bil. Daardoor krijgt haar onderlichaam, haar genitaliën, meer ontspanning en lucht zonder te verdrinken in het voor haar broeierig warme stoelkussen of gestoffeerde zitting van de troon. Ze ontvangt personen die, zoals zo vaak, van haar afhankelijk zijn. Door het uitoefenen van institutionele macht, niet ongebruikelijk voor koning of koningin, raakt haar lichaam zoals ze nog vaak zal ervaren, opgewonden, seksueel opgewonden wel te verstaan.

Ook vandaag is de opwinding weer zo hevig, dat haar onderlichaam, haar genitaliën, er zelfs pijn van doen. De opwinding en pijn tijdens het uitoefenen van macht vanaf de troon, heeft ze niet in de hand. De sensaties dienen zich als vanzelf aan. Eenvoudig gezegd, het is lust en pijn, of lust met pijn, met schuld en boete als gevolg. Het zich schuldig voelen over seksualiteit en zich er tegen proberen te wapenen zal een belangrijk thema worden in haar persoonlijk leven en in haar regeerperiode. Isabel verafschuwt de opwinding, en probeert zich ertegen te verzetten. Het zachte zitgedeelte van haar troon heeft ze al laten vervangen door een hardere ondergrond. Ze hoopt dat wanneer haar onderlichaam weer in vuur en vlam staat het beter kan afkoelen.

De opwinding die ze vaak voelt waardoor ze steeds van bil moeten wisselen, het heel voorzichtig verschuiven van haar onderlichaam op de troon, valt vrijwel niemand op. Ongemak als vaginale jeuk, clitorale tintelingen en spasmen probeert ze ermee te verdrijven. Alleen een oplettende arts zou na enige tijd hebben kunnen constateren dat het voorzichtig geschuif van de koningin zou kunnen wijzen op een verdacht van hemorroïden tot aan vaginale fistels, abcessen, en tumoren aan onderbuik of genitale zones.

Als gelovige katholiek en als koningin verafschuwt ze de onzedelijke opwinding die haar zo vaak ten deel valt. Het komt haar voor alsof ze door duivel of middeleeuwse demonen als incubus en succubus bezocht wordt.

Haar geslachtorganen zwellen regelmatig en op gezette tijden op, zo neem ik paranormaal waar, en zijn dan bloeddoorlopen. Haar schaamtezones zijn karmisch belast, daardoor zeer kwetsbaar en ontvankelijk voor infecties, vervormingen of tumoren. Parapsychologisch is er een vergelijking met het spiritueel-pathologische fenomeen stigmata. Door herinnering aan of identificatie met het lijden van Christus ontstaan bij kloosterlingen op gezette tijden zoals bij de later heilig verklaarde Franciscus van Assisi, de kruiswonden, oftewel de wondertekenen Gods. Isabel verafschuwt duidelijk de seksueel opgewonden staat die haar steeds treft, en blijkt zelf geen verklaring te kunnen vinden voor haar, hoe paradoxaal het mag klinken, genitale stigmata. Alsof haar genitaliën reageren op verwante ervaringen in vorige levens en zich met lust en pijn manifesteren in haar leven als Isabel la Católica.

Genitale stimulatie in een vorig leven ervaren, zou met de precisie van een minutieuze tijdklok zich als stigmata kunnen manifesteren zodra er een stimulus, bijvoorbeeld machtuitoefening, zich in de nieuwe incarnatie voordoet. De eerdere ervaringen werken daarbij door in de nieuwe incarnatie en kunnen worden ervaren als een pseudo-obsessie. De persoon lijkt machteloos te staan tegenover het fenomeen: psychologisch karma. Behandelende artsen worden dan ook vaak niet toegelaten, kunnen effectief niets uitrichten: pijnlijden of sterven van de patiënt is minder bezwaarlijk dan (lichamelijk en mentaal) openheid van zaken geven. De patiënt sterft dan meestal ook, bijvoorbeeld via kanker, ‘aan een vorig leven’.

In termen van hedendaagse regressie- en reïncarnatietherapie kan de beleving van Isabels seksualiteit, lust en pijn, in feite trauma´s, het beste gecategoriseerd worden als: Doorwerking, restimulatie, en pseudo-obsessie.

Doorwerking: Het onveranderd meenemen van positieve of negatieve ervaringen, kwaliteiten of gedachtepatronen uit vorige levens, zonder dat deze na de dood een update kregen.

Restimulatie: Het automatisch stimuleren van ervaringen uit vorige levens (zoals: seksualiteit geïnduceerd door macht), geactiveerd door een betekenisvolle handeling, zoals het plaatsnemen op een koninklijke troon.

Pseudo-obsessie: De persoonlijkheid uit een vorig leven (de entiteit vóór Isabel, bijvoorbeeld een promiscue non) loopt na de dood vast in beperkte opvattingen en ideeën (schuld en boete), en beïnvloedt als een parasiet na de geboorte de nieuwe persoon (Isabel) in al zijn handelen.

Isabel wil een voorbeeldig en geheiligd leven leiden, de krachtige seksuele opwinding staat haar dat niet toe. Ze neemt haar toevlucht tot Tomás de Torquemada, haar biechtvader. Tomás is een geestverwant, die naast oprechte genegenheid voor Isabel gebruik maakt van haar positie als koningin en echtgenote van Koning Fernando II van Aragón. Het innerlijke en uiterlijke kwaad bestrijden is het credo van De Torquemada, en wordt daarmee de leidraad voor het leven van Isabel als biechtelinge en Isabel als koningin, en wel voor de rest van haar leven, echter…

CATHARSIS EN TOEKOMSTPERSPECTIEF

Zowel tijdens haar leven als na haar dood bleef er iets aan haar knagen. Ondanks de hulp van opvolgende biechtvaders, zijn haar innerlijke vragen eeuwen onbeantwoord gebleven. Nooit heeft ze begrepen waar haar seksuele opwinding en onderdrukte lusten tijdens het uitoefenen van macht, het regeren, hun oorsprong hadden.

Zoals Ayrton Senna en Lola Flores door mediamieke regressies naar een vorig leven antwoord kregen op hun vragen, zo hoopt ook Isabel door een vorige levens-regressie antwoord te krijgen op religieus-seksuele vragen die haar een leven lang kwelden. De antwoorden op Isabels levensvragen blijken uiteindelijk van historische betekenis te zijn. Het eerste ontvangen beeld van het stilletjes schuiven van Isabels schaamtezones op de troon blijken toegang te geven tot haar vorige leven en wellicht tot het psychologisch bijstellen van de Spaanse geschiedenis ten tijde van Isabel la Católica en haar echtgenoot koning Fernando II van Aragon.

In het opvolgend artikel gaat de entiteit (de geest) van Isabel onder het therapeutische mes, een regressie. Het verslag van haar regressie naar een van haar vorige levens draagt de titel:


Isabel la Católica: Mijn vorige leven als promiscue non

 

 

___________

NOTEN EN LITERATUUR

Arroyo S. (2015). Astrology, Karma & Transformation: The Inner Dimensions of the Birth Chart (2nd Revised edition). Sebastopol CA: CRCS Publications

Candra CM. (1999). Tolk van de transformatie (dialoog met de geest van Ayrton Senna). Correio da Bahia. Salvador da Bahia, Brasil http://bit.ly/2ypx8K7

Cunillera T. (2013). La España de Isabel. Barcelona: Lunwerg

Elliott JH. (2012). Imperial Spain: 1469-1716. London: Penguin

Irissarri A. de. (2001). Isabel la Reina. Vol. I, II, III. Barcelona: Grijalbo

Quirós PG (Paloma). (2013). Como era Isabel y Fernando en la cama. Reseña RTVE. http://bit.ly/2zfD9Hz

Salsbach AR. (2010). De training… een fascinerende en passionele ervaring (van een Waarnemend Gezaghebber en internationaal REIKI Master). Inleiding bij het boek waarbinnen dialogen met Ayrton Senna. Curaçao, Nederlandse Antillen.

TenDam H. (1998). Cura Profunda. A Metodologia Da Terapia De Vida Passada. São Paulo – SP: Summus Editorial

TenDam H.(2013). Catharsis, Integratie en Transformatie. Ommen: Tasso

Verstraaten MJG. (2010) Ayrton Senna: Mijn vorige leven als Tibetaanse monnik (hoofdstuk 4, in): Vlinders kunnen niet Dadelen en Dadels kunnen niet Vlinderen. Genetica van een innerlijke & uiterlijke carrière. Nederland / Curaçao, Nederlandse Antillen: Destinations NV – Intuïtieve Intelligentie. ISBN 978-90-812836-5-6 / NUR 762

Verstraaten MJG. (2011) Ayrton Senna: Mijn vorige leven als Tibetaanse monnik. Persconferentie. Nederlandse Antillen: Nationale Bibliotheek Curaçao. http://bit.ly/19OHgvr

Verstraaten MJG. (2013). Fact Finding Report Verdwijning Natalee Holloway. Persconferentie. Nederlandse Antillen: Nationale Bibliotheek Curaçao. http://bit.ly/1dJCDlU

Verstraaten MJG. (2014) Los espíritus espirituales y espirituosos. Conferencia. Jerez de la Frontera: La Moderna. http://bit.ly/2wFVrjp

Verstraaten MJG. (2016) Lola Flores – Een geest klopte bij me aan. Mediumistic Journalism. http://bit.ly/2yjnSaW

Verstraaten MJG. (2016) Lola Flores: Mijn vorige leven als Franse balletmeester. Mediumistic Journalism. http://bit.ly/2hGZXrB

Villarroel González Ó. (2005). Los Borgia. Iglesia y poder entre los siglos XV y XVI. Madrid: Silex Ediciones

Weiss BL. (1988) Many Lives, Many Masters. New York: Simon Schuster

Woolger RJ. (1988). Other Lives, Other Selfs: A Jungian psychotherapist discovers past lives. New York: Bantam Books.

Woolger RJ. (1993). Regression Therapy: A Handbook for Professionals, (2 volumes). Crest Park, CA: Deep Forest Press.

 

________________________________________________
Relevante artikelen die deel uitmaken van de serie
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – REENCARNACION

Antoni Gaudí: De ‘schizofrene’ passie van een Spaans genie
Isabel la Católica: Mijn vorige leven als promiscue non

Isabel la Católica: De seksuele bekentenissen van een Spaanse koningin
Lola Flores – Mijn vorige leven als Franse balletmeester
Lola Flores – Een geest klopte bij me aan
PC King – De hoofdse dienaren van de kalief
Ayrton Senna: Mijn vorige leven als Tibetaanse monnik
Vlinders kunnen niet Dadelen en Dadels kunnen niet Vlinderen

Mediumistic Journalism, paranormale onderzoeksjournalistiek, bevat tevens de series

DOCUMENTO ARTE MAFIA – MEDICO
DOCUMENTO ARTE MAFIA – JUSTICIA
DOCUMENTO ARTE MAFIA – QUIMICO
DOCUMENTO ARTE MAFIA – DESPOTISMO

DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – CURA
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – PASADO & FUTURO
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – REENCARNACION
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – ARTE POR ARTE

 

Update 07-01-2018

__________________________________________________________________________________

© MARTIEN VERSTRAATEN
Psychic & mediumistic healer. Past life regression therapist.
Into practice since 1985 (Holland, Curaçao, Brazil, Spain).

Mediumistic journalist. Author.

Formerly professor of visual arts
HAN University of Applied Sciences,
Department of Visual Arts, Nijmegen, Holland.

Formerly professor of visual arts & metaphysical methodology
NHL University of Applied Science
Formerly Faculty of Education of the Leeuwarden Polytechnic,
Department of Visual Arts, Groningen/Leeuwarden, Holland.

Formerly governor of art and culture
Member of the board for Cultural Advice of the County of Groningen
Groningen, Holland
Member of the general board of the Groninger Museum
Groningen, Holland

_______________________________________________


DESTINATIONS
– Laboratory for Intuitive Intelligence
Spain – Holland – Curaçao – Brazil
CONSULTORIO PARANORMAL ANDALUCÍA
Jerez de la Frontera, Cádiz, Spain

www.martienverstraaten.com
information@martienverstraaten.com