Isabel la Católica: Mijn vorige leven als promiscue non

MonjaProBernini

Bernini: Extase van Theresia. Foto (detail): Wikipedia / Public Domain

DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – REENCARNACION 6


Wat er aan voorafging:

Isabel la Católica: Seksuele bekentenissen van een Spaanse koningin

Het artikel verscheen eveneens in het Spaans, onder de titel: Isabel la Católica: Mi vida pasada como monja promiscua

 

Historisch is seksualiteit in Joods-christelijke kringen sinds mensenheugenis een taboe. Zowel sinds de christelijke jaartelling in het verre verleden als in het actuele heden moet seksualiteit, als we tenminste een verdwaalde Spaanse historica moeten geloven, slechts sacraal van intentie zijn en ver verwijderd van de onderbuik: heiligen versus zondaars dus. Daarentegen moet uit ontdekte documenten in het archief van het Vaticaan worden geconcludeerd dat middeleeuwse nonnenkloosters lesbische broeinesten waren van seksuele relaties (Douglas, 1984). Verveling, verbittering en lustgevoelens van novicen en nonnen lagen ten grondslag aan poetische (Bietris de Romans, z.j.) en seksuele contacten. Lesbische minnerijen en seksuele hoogstandjes onder Gods toeziend oog waren, de Vaticaanse archieven indachtig, dan ook eerder regel dan uitzondering.

INTRODUCTIE

Moeder Teresa, de in 1997 overleden controversiële en met machtshonger begiftigde non encanailleerde zich met dictators van het ergste soort, zag het lijden van zieken als het hoogste goed maar liet wel zichzelf behandelen in een driesterren ziekenhuis (Larivée, 2013). Nog voordat haar lichaam goed en wel koud was werd deze dictatoriale dame door Rome in sneltreinvaart heilig verklaard. Mystica Hildegard von Bingen (1089-1179) daarentegen, uomo universale, filosofe, arts, componiste, erudiete Duitse geleerde en benedictijnse abdis, die het feminine orgasme op de kaart durfde te zetten (Lerman, 1995), kon tot de 21e eeuw, meer dan acht eeuwen, naar een heiligverklaring fluiten. Eerdere pausen lieten haar allen ‘links’ liggen. Van Bingens eigenzinnigheid, zeker wat de seksualiteit betrof, werd haar niet in dank afgenomen. Heiligverklaring blijkt zo zijn prijs te hebben..

Ook mijn voorgaande artikel Isabel la Católica: Seksuele bekentenissen van een Spaanse koningin deed bij een enkele hysterische historica, stof opwaaien. Een vroegere Spaanse koningin zou namelijk geen geile tuin der lusten in zich hebben kunnen dragen, zo leek uit haar korte reactie aan mij te moeten worden geconcludeerd. Ook de aankondiging dat Isabel la Católica een vorig leven had als promiscue non moet bij de historica wellicht tot enige hysterie hebben geleid. Vooraanstaande internationaal gerenommeerde historici echter, spraken in uiterst warme bewoordingen hun dank uit voor het aan hen kenbaar maken van het eerste artikel over Isabel la Católica, en wensten mij veel succes toe in mijn werk. Overigens blijkt uit recent onderzoek en studies (proyecto Paisajes espirituales) van de Spaanse universiteiten van Oviedo en Barcelona dat in weerwil van het gedachtengoed van enkele slapende historici, het monastieke leven in middeleeuwse nonnenkloosters liberaler en minder ‘middeleeuws’ was dan algemeen werd aangenomen.

Sinds de vorige eeuw zijn regressies naar vorige levens als therapie of als persoonlijke ontdekkingstocht even gewoon als het consult bij een jungiaanse, freudiaanse of een meer hedendaagse psychiater of psychotherapeut. De Engelse psychiater Denys Kelsey, de Amerikaanse psychiater Morres Netherton en Amerikaanse psychologe Edith Fiore waren de eerste reïncarnatietherapeuten avant la lettre die in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw personen via regressies naar vorige levens katapulteerden: levende personen wel te verstaan! Geen al overleden personen als bijvoorbeeld Isabel la Católica, die nu via mij een kansje waagt.

Het begeleiden van overleden personen, geesten of entiteiten genoemd, naar een van hun vorige levens op aarde via regressies is, op basis van bekende vakliteratuur, feitelijk onontgonnen terrein. Grote kans dat ik een van de eerste therapeutische mediums ben die regressieve reïncarnatiesessies houdt met (overleden) cliënten, met entiteiten. Dit in tegenstelling tot gevraagde en ongevraagde interventies tijdens regressies bij levende personen door onbelichaamde geesten, door zogeheten gidsen (Ten Dam, 2013). Deze zijn bij meer theosofische- en New age-georiënteerde therapeuten overigens wel een bekende interventiemethode, zij het een uiterst questionnaire. Zowel cliënt als therapeut leggen daardoor de verantwoordelijkheid voor het ontdekken van een vorig leven buiten zichzelf: bij een ‘alwetende gids of engel’.

De geest van Formule I-coureur Ayrton Senna en de geest van Flamenco-zangeres Lola Flores waren de eerste niet-levende ‘personen’ die ik via een mediamieke regressie naar een vorig leven begeleidde. Ayrton Senna ‘landde’ als monnik in de bergen van Tibet, en Lola Flores landde als mannelijke danser in het Franse Le Havre om daarna in Parijs zich als balletmeester te bekwamen. De beurt is nu aan de geest van Isabel la Católica die kort geleden op mijn paranormale deur klopte voor assistentie.

 

VERSTOTEN ALS ABDIS

M. Isabel, enkele weken geleden informeerde je mij via channeling en mediamieke informatie [zie: Isabella Católica: Seksuele bekentenissen van een Spaanse koningin] over het hebben van lust en pijn, over het op de troon heen en weer moeten bewegen met je zitvlak, over het steeds van bil moeten wisselen om je onderlichaam rust te gunnen.

M: Isabel, ik breng je leven als Spaanse koningin opnieuw onder je aandacht, onder je emotionele aandacht. Ga als overledene terug in de tijd en neem opnieuw plaats op de troon, voel opnieuw lust en pijn tijdens momenten van macht, voel opnieuw hoe je geslachtsorganen in brand lijken te staan.


Isabel: Ja, ik beleef het opnieuw, de ervaring is opnieuw in mij ook al heb ik als gedesincarneerde (overledene) geen lichaam. Maar het ‘voelt’ alsof ik weer een lichaam heb.

M: Isabel, we spoelen nu de tijd nog verder terug naar het verleden, naar een vorig leven, een leven vóór je leven als koningin van Spanje, een leven waarbij je ook lust en pijn voelde en je geslachtsorganen in brand leken te staan, en steeds van bil verwisselde bij het zitten. Het beeld komt nú in je op. Vertel wat je ervaart, waar je bent, wat je voelt.

Extrasensorisch filmbeeld en achtergrondscenario
Nog voordat Isabel het antwoord geeft ontvang ik het volgende filmbeeld op mijn extrasensorisch beeldscherm: Een kale bergtop.

De bergtop is het bovenste deel van een hoge smalle bergformatie, een reusachtige vrijstaande massieve zuil als een gladde eenzame kolom van zwart gesteente die de lucht in torent te midden van een uitgestrekt berglandschap. De massieve zuil is een abstracte sculptuur van moeder natuur als beeldhouwer en bevindt zich in midden Frankrijk, in de regio Auvergne.

Het is laat in de middag en door opkomende nevel is het zicht matig. De contouren van het uitgestrekte en eenzame berglandschap met enkele diepe dalen laten zich zien. Een vrouw in gehavende kleding, een grijsblauwe gestreepte wikkelrok met bovenstuk waarin enkele scheuren zitten, en… witte sokjes, komt in beeld. Ze heeft eerder op de dag gevochten, zit gebukt met de handen in het haar op de kale bergtop van glad bijna zwart gesteente.

Isabel: Ik heb overal pijn op allerlei manieren, mijn lichaam, mijn gedachten, mijn gevoel. Mijn schaamdelen zijn roodgloeiend, lijken ontstoken. Ik steun beurtelings op mijn linker, dan weer op mijn rechter bil, om zowel de kou van het gesteente van de berg te ontwijken als de hitte van mijn onderlichaam.

M. Hoe heet je, hoe wordt je in dit leven genoemd?

Isabel: Catherine

M. Waarom ben je hier Catherine, in de mist, op de berg?

Isabel: Ik ben hier zojuist aangekomen, het was een zware klim, ben buiten adem. Ik ben gestraft, verbannen uit mijn eigen klooster. Ze wilden me niet meer, ze hebben me uitgekotst, we hebben gevochten, er was zelfs een mes. De nonnen keerden zich tegen mij als abdis. Ik ben de hoogste berg ingevlucht om mijn hachje te redden, misschien ook wel om naar beneden te springen. Ik heb de macht verloren, zonder macht doen ze in de wereld alles met je, zeker als wees.

Extrasensorisch filmbeeld en achtergrondscenario
Opnieuw verschijnt een beeld: De poort van een klooster.

Aan de poort van het klooster wordt een vrouwelijke veldslag geleverd. Nonnen pro en contra de Abdis. De inzet is het bekend worden van een seksuele liefdesgeschiedenis van Catherine de abdis met een van de novices, een jonge blonde van zeventien lentes. Catherine was voor het eerst tot over haar oren verliefd, diep geraakt. De vele andere avontuurtjes met nonnen die ze zoete woordjes had toegeworpen hadden allen een ander doel, blote seks door manipulatie. De jeugdige blonde novice was nummer één geworden waarin ze als in een spiegel zichzelf herkende, haar verloren jeugd, haar verloren dromen over de wereld. Daardoor was de abdis onvoorzichtig geworden, loslippig, met haar hart op de tong. Daardoor ook waren haar manipulerende talenten ondergesneeuwd. Elke non waar Catherine gelijktijdig een relatie mee had, dacht dat zij de enige bruid van Catherine was. De afgewezen en bedrogen nonnen vonden elkaar, verenigden zich, en de abdis moest het veld ruimen. Aan de poort ontstond een ware veldslag, uiteraard niet erg religieus van aard. Pro en contra Catherine, duwen en trekken, vrouwelijke vechtpartijen, gescheurde kleding, emoties en… zelfs een mes. Catherine kon alleen nog maar vluchten.

M: Laat als Catherine het gevoel van macht in je opkomen, maak het sterker, voel het in je.

Isabel: Ik voel macht in mijn geslachtsorganen. Ze zijn bloedheet, heet van lichamelijke temperatuur, opgezwollen, heet van seksuele passie. Mijn geslachtsorganen zijn mijn wapens, ik kan er alles en iedereen mee naar mijn hand zetten. Het zijn zowel antennes waarmee ik informatie over nonnen kan inwinnen als de strafwerktuigen van de abdis als primus inter pares [eerste onder zijn gelijken], waardoor ik dezelfde nonnen kan dwingen te doen wat ik wil. Ik vergaar macht om innerlijke onmacht uit mijn kindertijd te verdrijven.

Restimulatie van ervaringen uit vorige levens
Het van bil verwisselen (ontwijken van confronterende gevoelens) zijn thema´s bij Isabel die zich als herhalingen manifesteren tijdens verschillende incarnaties. Aan het steeds van bil verwisselen als koningin op de troon (zie: Isabel a Católica: Seksuele bekentenissen van een Spaanse Koningin) ligt zoals uit deze sessie met Isabel zal blijken, een andere incarnatie ten grondslag. Het betreft een restimulatie van eerder opgedane ervaringen. Psychologisch vergelijkbaar met het beroemde conditionerende Pavlov-experiment: een hond begon door conditionering te kwijlen wanneer het geluid van een metronoom hoorbaar werd. Dit, omdat in een eerder stadium van het experiment er voedsel werd gegeven als de metronoom hoorbaar was. In feite het principe waarop de reclame-industrie is gegrondvest.

De ervaringen van Isabel zijn structureel identiek aan Pavlov´s wetten. Haar lust- en pijnervaringen, daterend uit een vorige incarnatie (als abdis Catherine), werden gerestimuleerd (opnieuw leven ingeblazen) door het machtselement en het steeds van bil verwisselen van de koningin op de troon. Het verschil met het Pavlov-experiment is dat de herinneringen en reacties van Pavlov´s hond gemeten zijn binnen één leven. Bij restimulatie spreken we binnen reïncarnatietherapie over herinneringen (van de ziel) gemeten binnen meer dan een incarnatie. Het patroon van restimulatie in het actuele heden van de cliënt van een gebeurtenis in een vorig leven, kent meestal drie fases, soms zelfs meer:

1. Een ervaring of incident tijdens het actuele leven, vaak tijdens de kindertijd.
2. Een vergelijkbare ervaring van het ongeboren kind tijdens de prenatale periode.
3. De ervaring of incident tijdens een vorig leven.

Voorbeeld: Pablo werd in een vorig leven door zijn ouders verkocht en verlaten, voor hem een traumatische ervaring. Als ongeboren kind in een nieuwe incarnatie ervaart hij tijdens de zwangerschap van zijn moeder dat zij zou willen gaan scheiden, als prenataal trauma voor dit ongeboren kind een restimulatie van het ‘verkocht’ worden. Als adolescent raakt hij in paniek bij het zien van een film over adoptie waardoor het trauma voor de tweede maal wordt gerestimuleerd en hij wellicht een therapeut nodig heeft. In de drieslag restimuleren zowel het element ‘scheiding’ als ‘adoptie’ Pablo´s trauma uit een vorig leven.

Ook Isabel la Católica beleefde reeds als driejarig kind de restimulatie van haar traumatisch vorig leven. Om moverende reden heb ik gemeend dit deel van de sessie met Isabel niet te publiceren.

 

WITTE HEIMWEESOKJES

M: Isabel, wanneer verloor je als Catherine eerder de macht?

Isabel: Ja, ik voel me diep ongelukkig, verscheurd, ik word gek van de pijn in mijn hart. Ik ben klein, sta aan de poort van een klooster en wordt er als een rottige wees gedumpt, als afval. Ik moet, ik moet, ik moet opnieuw afscheid nemen, een blinde stap nemen in een afgrond die naar nergens leidt. Ik voel me machteloos.

Extrasensorisch filmbeeld en achtergrondscenario
Een nieuw filmbeeld voor deze incarnatie, verschijnt op mijn beeldscherm: Gebreide witte sokjes.

De witte sokjes zijn het alfa en omega van Catherines leven in Frankrijk, en daardoor zoals we zullen zien, ook van haar latere incarnatie als Isabel la Católica, de Spaanse koningin van Castilië en León.

Catherine, een klein meisje, een ukkepuk, wordt als een wees gedumpt aan de poort van een nonnenklooster. Catherine is echter geen wees, maar een buitenechtelijk kind uit de hoge adel die na in verschillende pleeggezinnen te hebben gewoond aan de abdis van het klooster werd overgedragen, op witte sokjes. Haar biologische vader heeft de overdracht in het geheim met duiten geregeld, eigenlijk geritseld. Catherine weet dat ze geen wees is. Gezegend met een goed geheugen heeft ze nog herinneringen aan haar prilste kindertijd, aan de tijd van de eerste witte sokjes die ze van de man kreeg die vaker haar pleegouders bezocht. Die man met de zachte glimlach kent ze diep van binnen, maar ze weet niet hoe en waarom.

Ook in het klooster ziet ze hem soms in de verte komen en gaan, waarna ze steeds nieuwe witte sokjes krijgt. De sokjes zijn als balsem voor haar gemoed. Ze wil de sokjes het liefst in haar hart opbergen, of opeten, maar dat zou zonde zijn, want op is op. De sokjes zijn als ankers in de tijd, als een kompas voor hoe haar leven had kunnen zijn, en de laatste band die ze heeft met een onbekend verleden, een verloren verleden dat haar zo kwelt. De sokjes houden haar in leven, houden haar hart warm, als brood voor de herinnering, totdat na enige jaren… de man met de zachte glimlach niet meer verschijnt.

Opnieuw is verdriet, wanhoop, en intense boosheid haar deel. Opnieuw bevriest ze van binnen, wordt als donker glad gesteente waar alles op afketst, zoals de bergen bij het klooster.

Catherine moet nu zuinig zijn met de laatste sokjes, sokjes die het verleden vertegenwoordigen dat ze amper kent maar die haar zo dierbaar zijn. Nog liever loopt ze op blote voeten dan dat de sokjes verder slijten. Catherine neemt het besluit om voor de rest van haar leven voor witte sokjes te zullen gaan zorgen. Daarvoor zal ze met alle krachten die in haar is zich opwerken in het klooster. Ze zal non worden en eens ook abdis, en zo haar doel bereiken. Als non en abdis zal ze in God moeten geloven, terwijl het goddelijke dat in het klooster wordt onderwezen, ze hardgrondig verfoeid, zeker nadat de man van de sokjes niet meer verscheen.

 

HET SPEL EN DE MACHT VAN LIBIDO

Extrasensorisch beeld en achtergrondscenario
Ook ditmaal voordat ik Isabel een vraag stel over Catharine, verschijnen opnieuw beelden met achtergrondinformatie op mijn extrasensorisch beeldscherm: Een kloostercel aan vrijwel het einde van een gang.

Na de toegangsdeur tot Catherines cel bevinden zich nog twee andere voor die tijd vrij luxe cellen. Bij binnenkomst in de vrij geriefelijke cel bevindt zich in de muur tegenover de toegangsdeur een venster waardoor enig gefilterd licht naar binnen valt en waarachter een binnentuin gelegen is. Dit gedeelte van het klooster is bestemd voor meer geprivilegieerde nonnen.

Door geacteerde vroomheid en werkelijke leergierigheid is het Catharine gelukt om van vermeend weesje op te klimmen tot novice en vervolgens tot non. De jonge non Catharine blijkt echter de beschikking te hebben over een geweldig krachtige libido. Bij gebrek aan mannen en een overdosis aan hels libido knoopt ze van lieverlee in het geheim seksuele relaties aan met andere nonnen en zelfs met jonge novicen. Haar nonnengeloften incluis de gelofte van kuisheid staan haar daarbij niet in het minst in de weg.

Spelenderwijs windt Catharine de kloosterzusjes om haar vingers, ze heeft er schik in en het veroveren gaat haar gemakkelijk af. Ze weet steeds de juiste snaar te treffen bij een novice of non waar ze belangstelling voor heeft.

Ik laat haar opnieuw regresseren in de tijd.

M: Isabel, ga terug in de tijd in het leven van Catherine, en ga naar het moment waarop je voor het eerst een andere non het hof maakt. Waar ben je, wat zie je, wat voel je?

Isabel: Ik lig op bed in mijn cel met de mooie en te kleine witte sokjes aan mijn voeten, het laatste paar dat ik heb en die ik af en toe in mijn cel ‘draag’ als symbool van mijn prilste kindertijd. Eens zal ik als abdis nieuwe sokjes op maat kunnen laten maken en overal dragen. Al een tijdje ben ik non. Het leven als non is geweldig saai en ik heb behoefte aan spanning, aan avontuur.

Sinds mijn pubertijd weet ik hoe op duizend-en-één manieren en met duizend-en-één fantasieën in mijn hoofd een brutaal orgasme kan opwekken, mijn lichaam in vuur en vlam steken.

Het is in de middag rond vijf uur, en na het juiste voorbereidende werk, het stimuleren van bepaalde intime delen, krijg ik een clitoraal orgasme van jewelste. Mijn orgastisch schreeuw weerkaatst tegen de kale muren van de cel als een boemerang die de weg kwijt is. Tevreden rust ik uit en zoals altijd glijdt in een zoete meditatieve trance, de trance der verrukking, en lig ik languit op bed terwijl er zachtjes maar duidelijk op een van de muren wordt geklopt. Ik begrijp dat mijn schreeuw van genot zich ditmaal een weg baande dwars door de dikke kloostermuren heen naar de cel van een andere non.

Aangenaam verrast beantwoord ik voorzichtig de zachte klop op de muur van de onzichtbare non waar de orgastische schreeuw zich een weg doorheen baande. Ook mijn klop wordt beantwoord, en ik beantwoord het verkregen antwoord met een nieuwe klop, een nieuwe taal zonder woorden tussen twee nonnen ontwikkeld zich die aan duidelijkheid niets te wensen overlaat. Het ijs is gebroken, wederzijdse klopsignalen op de muur volgen elkaar op, ze worden steeds sneller, ritmischer, heviger zelfs, totdat we de deuren van onze cellen openen en als vriendinnen voor het eerst in elkaars armen vallen. De rest laat zich raden, vele orgasmes zullen volgen, het zal meer dan eens feest zijn.

Extrasensorisch beeld en achtergrondscenario
Het beeld dat opkomt, me gegeven wordt is: Een dominante glazen clitoris.

Na de eerste klop-op-de-muur-liefde heeft Catherine het pad naar het grote geluk gevonden. Clitorissen in overvloed binnen de gewijde kloostermuren. Catherine bloeit op, haar nare verleden komt daardoor wat meer op de achtergrond. Haar aantrekkelijke verschijning en hernieuwde levenslust maken haar begeerlijk, ook zonder liefdesperikelen, voor zelfs de meest puriteinse non. Naast een krachtig libido is Catherine begenadigd met leiderscapaciteiten en een grote mate aan voorzichtigheid en strategisch vermogen. Haar dubbelleven als vrome non en heetgebakerd vrouwtjesdier laten zich daardoor lang verenigen.
Door Catherines amoureuze spel met en zonder knikkers ontwaakt na enige tijd ook de machtswellust. Nadat ze in haar kindertijd een speelbal van het lot was, kan ze het leven nu naar haar hand zetten. Nonnen voor nachtelijke pleziertjes die een eigen willetje hebben worden door haar gemanipuleerd of onder druk gezet. Steeds meer is slechts haar eigen dominant orgasme en positie binnen het klooster inzet van geheime minnarijen.

 

MEESTERES ABDIS

Extrasensorisch beeld en achtergrondscenario
Een nieuw vervolgbeeld verschijnt op mijn beeldscherm: Een strenge meesteres.

Met de jaren blijkt Catherine een perfecte strateeg te zijn. Het is haar gelukt om binnen en buiten het klooster zich op te werken tot gedoodverfde toekomstige abdis. Haar jarenlange strategie en manipulatie heeft vruchten afgeworpen. Voor alle nonnen is Catherine de aangewezen kandidaat om het klooster te gaan leiden, reden voor haar zusters om Catherine unaniem te nomineren. Haar ‘familie’ uit de hoge adel waar zij van af stamt, hebben daarbij opnieuw een duit in het zakje gedaan. De nog jonge Catherine wordt na de kerkelijke en wereldlijke nominatie-en benoemingsprocedures tot nieuwe abdis van het klooster benoemd.

Catherine is klaar om als abdis witte sokjes te laten maken, en tegen het protocol in deze te dragen, dag en nacht. De vroegere speelse Catherine in de lichamelijke liefde maakt gaandeweg plaats voor een strenge meesteres, een dwingeland die meer en meer opgewonden raakt van het uitoefenen van macht.

Ik laat Isabel opnieuw regresseren in de tijd, maar nu naar de periode als uitvoerende abdis.

M: Isabel, ga naar het moment waarop je voor het eerst macht uitoefent op een van de nonnen. Waar ben je, wat zie je, wat voel je?

Isabel: Ik ben woedend. Een van de nonnen heeft de durf zich tegen mij te willen keren, een brutaliteit. Het is een non waar ik eerder de lichamelijke liefde mee deelde. Ik zet haar onder druk, roep haar tot de orde, ik ben tenslotte de abdis, ik ben degene die het hier voor het zeggen heeft. Ik wil haar straffen door privileges te ontnemen door degradatie. Ze smeekt om vergeving, valt op de knieën voor mij, heel nederig, bijna schaamteloos.

Door haar onderdanig gedrag en onderwerping ontluiken plotseling grote liefdesvuren in mij met hevige kracht, de libido zoals ik die nog nimmer kende. Mijn hart gaat tekeer, ik word koud en warm tegelijk, heet op plaatsen van mijn lichaam waar een abdis geacht wordt niets te voelen. Ik neem de non bij de hand zodat ze zich weer kan oprichten, kijk haar diep in de ogen en beveel haar zich te ontkleden om vervolgens naakt aan mijn voeten te gaan liggen. Ze begrijpt de code, de wederzijdse deal, blij als ze is dat ik haar niet zal straffen en degraderen. Ze is gewillig als een lam en komt seksueel tegemoet aan mijn stoutste dromen.

Extrasensorisch filmbeeld en achtergrondscenario
Het extrasensorisch beeld dat verschijnt is van: Een abdis met de allure van een koningin

Er gaat op liefdesgebied een nieuwe wereld voor Catherine open. Seksualiteit geïnduceerd door machtsuitoefening, en macht aangestuurd door seksuele impulsen. Catherines geest zal er aan moeten wennen, en ook haar lichaam. Door stelselmatige overprikkeling en stimulatie van haar erogene zones worden haar geslachtorganen overbelast en geïnfecteerd, ontstoken zelfs. Een arts of heelmeester durft ze er niet naar te laten kijken. Catherine ontwikkelt zich seksueel van polygaam tot promiscue, als bedpartner volgt in het geheim de ene non de andere op, zonder dat deze dat van elkaar weten. Abdis Catherine weet haar op macht gestoeld liefdesleven goed te managen en geheim te houden, zowel binnen het klooster voor de meerderheid van de nonnen als buiten het klooster voor de kerkelijke autoriteiten, totdat…het lot zich tegen Catherine keert.

We, ik, de lezer van dit artikel, zijn benieuwd naar het vervolg. Ik regresseer Catherine opnieuw in de tijd, maar ditmaal naar het laatste gedeelte van haar leven als abdis.

Andermaal verschijnt een beeld voor deze incarnatie op mijn extrasensorisch beeldscherm: De verliefde abdis en de novice.

Ik laat Isabel opnieuw regresseren in de tijd, maar nu naar haar laatste periode als abdis.

M: Isabel, ga naar het moment in het leven van Catherine waarop het einde van haar als abdis wordt ingeluid.

Isabel: Ik ben verliefd, voor het eerst van mijn leven. Ik heb een jonge novice ontmoet. We hebben nog niet met elkaar geslapen, maar onze harten zijn al één. In haar heb ik mijn innerlijk zusje ontmoet terwijl ze niet mijn zusje is, in haar heb ik mezelf ontmoet terwijl ik toch ik ben en niet haar. Door haar krijg ik mijn verloren kindheid en jeugd weer terug, mijn nieuwe witte sokjes zullen blij zijn.

Maar donkere wolken stapelen zich op aan de hemelpoort, eigenlijk aan de kloosterpoort. Ik ben vanmorgen erg onvoorzichtig geweest, loslippig. Mijn hart stroomde over van de blonde novice, van Celeste. Ik vergat dat ik eigenlijk nog ‘contact’ had met twee andere nonnen die ik ieder apart de eeuwige liefde had verklaard, ook al liepen die contacten ten einde. De bom is vanmorgen gebarsten. Door mijn loslippigheid begrepen de nonnen dat ik al jaren een dubbel spel speelde, dat de jonge Celeste mijn eeuwige en echte liefde is. De twee bedrogen nonnen hebben het vuurtje aangestookt, de andere nonnen waar ik in vroeger tijden contact mee had sloten zich bij hen aan, en ook de afgewezen nonnen waar ik nooit contact mee wilde.

De nonnen zijn ziedend, voelen zich vernederd door hun abdis die dubbel spel speelde en iedereen voor de gek had gehouden.

Ik ben gevlucht, uit lijfsbehoud, vreesde voor mijn leven, en ach, wat is mijn leven nog, ook Celeste keerde zich van mij af.

Extrasensorisch beeld en achtergrondscenario
Het beeld dat ditmaal op mijn extrasensorisch beeldscherm verschijnt: Een tedere novice.

Catherine heeft een veelvoud aan relaties tijdens de periode als abdis. Naast haar werk als abdis die uitstekend leiding kan geven, ontstaat een seksueel concept dat gebaseerd is op het uitoefenen van macht. Door machtsuitoefening wordt haar libidineuze hormonen enorm getriggerd, waarna ze vervolgens ontlading zoekt in het erotisch of seksueel domineren van nonnen die haar bekoren. In de loop der jaren is het minnespel van de novice verworden tot onontkoombaar dominant gedrag van de abdis, en is vervolgens zowel mentaal als lichamelijk verworden tot een automatisme, een verslaving.

Nadat Catherine Celeste ontmoette, wilde ze weer de vroegere vrolijke Catherine worden en dominant gedrag afzweren. Echter, het ombuigen van ingesleten gedrag, vergt tijd, veel tijd.

Catherine heeft geen kennis van vorige levens, maar ingeval ze haar leven ooit zou kunnen overdoen, bijvoorbeeld als Spaanse koningin onder de naam Isabel la Católica, dan zou ze zeker strenge wetten uitvaardigen om seksuele uitspattingen een halt toe te roepen, en zelf een voorbeeldig kuis leven leiden. Met die gedachten strompelt ze naar het einde van haar leven als Catherine.

M: Isabel, ga naar het einde van het leven van Catherine, beleef haar laatste momenten, en vertel.

Isabel: Ik wil niet meer terug naar het klooster, ik kan ook niet meer terug. De kerkelijke autoriteiten zullen zeker zijn ingelicht. En kan niet meer afdalen van de berg. Ik besluit mij niet van het leven te beroven door in het ravijn te springen. Maar zoals in mijn kindertijd hou ik mijn mondje stijf dicht, ik laat me uithongeren op de berg. De dagen verstrijken, alles in mij is koud, behalve mijn ontstoken geslachtdelen die nog altijd nagloeien van de vele contacten van de laatste maanden. Ik val uiteindelijk in een koortsachtige slaap.

Ik geef me over aan de krachten van mijn bestemming, en sterf in een droom gevuld met macht en onmacht. De glimlach van Celeste is het laatste wat in mijn gedachten komt.

Met haar dood gaat Catherines entiteit na een intermezzo in de tijd op weg naar een incarnatie waar ze geboren zal worden als Isabel I van Castilië, ook wel bekend als Isabel la Católica.

 

___________

NOTEN EN LITERATUUR

Arroyo S. (2015). Astrology, Karma & Transformation: The Inner Dimensions of the Birth Chart (2nd Revised edition). Sebastopol CA: CRCS Publications.

Baldwin W. (1991). Regression Therapy. Spirit Release Therapy. Carmel CA: Center for Human Relations.

Bennett JM. (2006). History Matters: Patriarchy and the Challenge of Feminism. Philadelphia: University of Pennsylvania Press.

Bennett JM. (2000). “”Lesbian-Like” and the Social History of Lesbianisms.” Journal of the History of Sexuality 9, no. 1/2 (2000): 1-24. Geraadpleegd op 4 november 2017, via http://bit.ly/2AqlhcK

Benware, MA. (2017) “Lesbians in the Middle Ages: Bietris de Romans”. Young Historians Conference. 10. Geraadpleegd op 4 november 2017, via http://bit.ly/2iHmS6I

Bietris de Romans, “Na Maria, pretz e fina valors.” In Troubadour Poems from the South of France, trans. William D. Paden, Frances Freeman Paden, 239.

Cayrol Bernardo L., Pérez Vidal M. (verwacht 2017). Between the Cloister and the World: Women Religious in Europe and the Americas (11th – 17th century). Amsterdam: University Press.

Cerminara G. (1970). Many Mansions: The Edgar Cayce story on Reincarnation. New York: Slone.

Curb R. & Manahan N. (1986). Lesbische nonnen: de stilte verbroken. Utrecht/Aartselaar: Bruna.

Diderot D. (1985). De non – Een schokkkende bekentenis. Amsterdam: Omega Media.

Douglas, CA. (1984) “Lesbian Nuns: Breaking the Silence.” Off Our Backs 14, no. 10 (1984): 19 Geraadpleegd op 4 november 2017, via http://bit.ly/2ztlFI5

Fiore E. (1995). The Unquiet Dead: A Psychologist Treats Spirit Possession. New York City, NY: Random House.

Hildegard. (2009). Hildegardis Causae et Curae. Charlston, SC: BiblioBazaar
Junceda Avello E. (1991). Ginecología y vida íntima de las reinas de España. Madrid: Temas de Hoy. ISBN-10: 8478800867 / 13: 978-8478800865.

Lantigua SF. (2017). Las monjas de la Edad Media no respetaban la clausura [interview met de Spaanse kunsthistórici Raquel Alonso Álvarez en Laura Cayrol Bernardo]. El Mundo Geraadpleegd op 4 november 2017, via http://bit.ly/2iNW6Jr

Larivée S. et al. (2013). Les côtés ténébreux de Mère Teresa. Studies in Religion/Sciences religieuses. Montreal: l’École de psychoéducation de l’Université de Montréal.

Lerman K. (1995). The Life and Works of Hildegard von Bingen. Website Fordham University New York. Geraadpleegd op 23-10.2017, via http://bit.ly/2ylvXsL

Lucas WB. Regression Therapy: The Handbook for Professionals. Two Volumes. [bevat indicaties voor obsessies]. Crest Park, CA: Deep Forest Press.

Salmerón Jiménez A. (2008). Hildegard de Bingen: la voz silenciada de la ciencia medieval. La Sciencia y el Hombre. Geraadpleegd op 09-11-2017, via http://bit.ly/2zxjeEH

TenDam H. (1998). Cura Profunda. A Metodologia Da Terapia De Vida Passada. São Paulo – SP: Summus Editorial.

TenDam H.(2013). Catharsis, Integratie en Transformatie. Ommen: Tasso.

Verstraaten MJG. (2010) Ayrton Senna: Mijn vorige leven als Tibetaanse monnik (hoofdstuk 4, in): Vlinders kunnen niet Dadelen en Dadels kunnen niet Vlinderen. Genetica van een innerlijke & uiterlijke carrière. Nederland / Curaçao, Nederlandse Antillen: Destinations NV – Intuïtieve Intelligentie. ISBN 978-90-812836-5-6 / NUR 762.

Verstraaten MJG. (2016) Lola Flores – Een geest klopte bij me aan. Mediumistic Journalism. Geraadpleegd op 4 november 2017, via http://bit.ly/2yjnSaW

Verstraaten MJG. (2016) Lola Flores: Mijn vorige leven als Franse balletmeester. Mediumistic Journalism. Geraadpleegd op 4 november 2017, via http://bit.ly/2hGZXrB

Weiss BL. (1988) Many Lives, Many Masters. New York: Simon Schuster.

Woolger RJ. (1988). Other Lives, Other Selfs: A Jungian psychotherapist discovers past lives. New York: Bantam Books.

Woolger RJ. (1993). Regression Therapy: A Handbook for Professionals, (2 volumes). Crest Park, CA: Deep Forest Press.

 

 

________________________________________________
Relevante artikelen die deel uitmaken van de serie
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – REENCARNACION

Antoni Gaudí: De ‘schizofrene’ passie van een Spaans genie
Isabel la Católica: Mijn vorige leven als promiscue non

Isabel la Católica: De seksuele bekentenissen van een Spaanse koningin
Lola Flores – Mijn vorige leven als Franse balletmeester
Lola Flores – Een geest klopte bij me aan
PC King – De hoofdse dienaren van de kalief
Ayrton Senna: Mijn vorige leven als Tibetaanse monnik
Vlinders kunnen niet Dadelen en Dadels kunnen niet Vlinderen

Mediumistic Journalism, paranormale onderzoeksjournalistiek, bevat tevens de series

DOCUMENTO ARTE MAFIA – MEDICO
DOCUMENTO ARTE MAFIA – JUSTICIA
DOCUMENTO ARTE MAFIA – QUIMICO
DOCUMENTO ARTE MAFIA – DESPOTISMO

DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – CURA
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – PASADO & FUTURO
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – REENCARNACION
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – ARTE POR ARTE

 

Update 08-01-2018

__________________________________________________________________________________

© MARTIEN VERSTRAATEN
Psychic & mediumistic healer. Past life regression therapist.
Into practice since 1985 (Holland, Curaçao, Brazil, Spain).

Mediumistic journalist. Author.

Formerly professor of visual arts
HAN University of Applied Sciences,
Department of Visual Arts, Nijmegen, Holland.

Formerly professor of visual arts & metaphysical methodology
NHL University of Applied Science
Formerly Faculty of Education of the Leeuwarden Polytechnic,
Department of Visual Arts, Groningen/Leeuwarden, Holland.

Formerly governor of art and culture
Member of the board for Cultural Advice of the County of Groningen
Groningen, Holland
Member of the general board of the Groninger Museum
Groningen, Holland

_______________________________________________


DESTINATIONS
– Laboratory for Intuitive Intelligence
Spain – Holland – Curaçao – Brazil
CONSULTORIO PARANORMAL ANDALUCÍA
Jerez de la Frontera, Cádiz, Spain

www.martienverstraaten.com
information@martienverstraaten.com