Halil Yavuz, de Turks-Nederlandse wijkagent die zich inzette van het Utrechtse Wijnbesplantsoen een no go-area te maken

Ondiep

 

DOCUMENTO ARTE MAFIA – JUSTICIA 6

 

Hoe Halil Yavuz, de Turks-Nederlandse wijkagent, zijn stempel zette op een Utrechtse wijk door een zich crimineel gedragende buurman de kont te likken, en door hulp van OM en de rechterlijke macht er mee wegkwam. De wegen van justitie en rechterlijke macht lijken ondoorgrondelijk, maar zijn helder als geen ander, mits het om de beoordeling en bescherming van hun eigen mensen gaat waartoe de politie moet worden gerekend.

Een kleine bloemlezing van activiteiten van het gilde waar wijkagent Halil Yavuz toe behoort: de broederschap politie & justitie, meer dan eens aangevuld met de rechterlijke macht die justitiële dwalingen tot tijdverdrijf heeft verheven.

Op maandag 21 november 2017 schreef Saskia Belleman in haar Telegraaf-column De onnavolgbare redenering van het OM:

Ze logen over het moment waarop Mitch Henriquez het bewustzijn verloor. Logen over het moment waarop zijn hart stopte tegen ambulance- en ziekenhuispersoneel. Ze maakten zich ook in de ogen van het Openbaar Ministerie schuldig aan buitenproportioneel geweld, terwijl er volop alternatieve mogelijkheden waren om het vervelende dronkemansgedrag van Mitch Henriquez te stoppen. Ze beseften volgens het OM dondersgoed dat Henriquez geen wapen bij zich had en geen daadwerkelijke bedreiging vormde.

Datzelfde OM eiste geen straf voor de agenten DH01 en DH02, de arme jongens waren al genoeg gestraft. Hoofdofficier Bart Nieuwenhuizen te gast in PAUW, ontspannen bij voorgekauwde vragen, en voor elke paragnost zichtbaar benauwd als hem ondanks mediatraining het journalistieke mes maar even op de keel dreigde te worden gezet. Zo lief, zo doorzichtig argumenterend, zo door de mand vallend, maar tevens ook zo gevaarlijk voor de waarheidsvinding. Pauw deed stoer maar was ongevaarlijk als een gemarineerd kerstlam. Kijkcijfers instandhouden.

Als het aan het OM ligt worden de betreffende agenten, niet gelijk maar op termijn, in de adelstand verheven. De GGD-arts Kees Das die betuigde dat de doodsoorzaak niet aan de nekklem gelegen was maar aan hartstilstand pleitte zeven jaar geleden ook al zes cipiers vrij. Nieuwenhuizen omarmde in Pauw met een allesomvattende tederheid de conclusies van Kees Das als zijnde een geschenk uit de politiehemel.

Ook de rechtbank liet zich van zijn beste kant zien. Nadat de scherpe beelden over het ‘geoorloofde geweld’, de feitelijke moordpartij op Henriquez, door toedoen van alerte advocaten binnen 24 uur boven water waren gekomen, haastte de rechtbank zich te waarschuwen dat (ondanks de ‘smoking gun’) de advocaten van de familie Henriquez er niet te snel conclusies aan mochten verbinden.

De indruk is bij mij niet weg te nemen dat Bart Nieuwenhuis, de Rijksrecherche, Kees Das en de opgeschoten jongens van de Badhoevedorp-rechtbank wellicht niet vooraf gezamenlijk dineerden, maar elkaar wel in nachtelijke lucide dromen moeten hebben ontmoet om het draaiboek-Mitch panklaar te maken. Alle signalen wijzen in die richting. Terecht dat de nabestaanden van Henriquez geen vertrouwen meer hebben in overheidsdelinquenten die trias politica zouden moeten vertegenwoordigen.

We vervolgen de litanie aan voorbeelden van misstanden van het gilde gezagsdragers – Politie, OM en rechterlijke macht – de club waar Halil Yavuz beroepshalve toe behoort. Hij moet zich er erg bij thuis voelen.

Op dinsdag 28 november 2017 schreef Hanneke Chin-A-Fo in haar artikel in NRC Oud-aanklager Ocampo van Strafhof wilde debat op universiteit verhinderen:

Voormalig hoofdaanklager van het Internationaal Strafhof Luis Moreno Ocampo heeft geprobeerd een academisch debat aan de Universiteit Utrecht tegen te houden. Via een brief van zijn advocaten heeft hij de decaan van de rechtenfaculteit „dringend verzocht” af te zien van de bijeenkomst. Het thema van het debat was ethiek binnen internationale organisaties.

De discussie, die dinsdag plaatsvond bij het Utrecht Center for Global Challenges, was georganiseerd naar aanleiding van een serie artikelen over Ocampo in NRC en andere Europese media die zijn aangesloten bij onderzoeksnetwerk EIC. Die artikelen beschreven onder meer hoe Ocampo na zijn vertrek bij het hof in Den Haag voor een Libische oliemiljardair werkte die nauwe banden onderhield met een krijgsheer in Libië. Ook bleek Ocampo in zijn tijd als aanklager (2003-2012) minstens één geheim brievenbusbedrijf in een belastingparadijs te hebben gehad.

Enkele weken eerder op 8 oktober 2017 schreef NRC al in het redactioneel commentaar Ocampo ondermijnde het gezag van het Internationaal Strafhof:

Uit internationaal journalistiek onderzoek, waar NRC aan deelnam, bleek dat Ocampo toen hij in functie was een brievenbusmaatschappij had in een belastingparadijs en dat hij onstuimige plannen ontwikkelde met filmsterren. Na zijn tijd bij het Hof bleef hij zich met zaken bemoeien die in behandeling waren. Ook adviseerde hij na zijn tijd in Den Haag mensen die door zijn opvolger werden onderzocht.

De aanklager, zo staat in de regels van het Hof, moet een „moreel hoogstaande persoonlijkheid” zijn. Het inrichten van een brievenbusmaatschappij is geen hoogstaand gedrag. Ocampo zegt dat hij op de rekening privé-vermogen stalde en nooit geld heeft ontvangen van mensen die uit handen het Hof wilden blijven. Het feit dat die vraag naar steekpenningen op kan komen, is niet behulpzaam.

Van de hoofdaanklager van het Internationaal Strafhof, een omhooggevallen hoofdofficier van justitie in eigen land (Argentinië), mag verwacht worden, zelfs geëist worden, dat deze onkreukbaar is. Niet dus. Zoals ook ‘gezagsdrager’ Halil Yavuz van bureau Overvecht in Utrecht, zich weliswaar minder hoog op de maatschappelijke ladder bevindend, de toets van “moreel hoogstaande persoonlijkheid” niet kon doorstaan. Yavuz hield een strafbaar feit onder de Turks-Nederlandse pet, een feit dat bijdroeg aan het noodgedwongen vertrek van een eerzaam burger.

Politie Utrecht kreeg overigens al eerder een brevet van onvermogen, de sterke arm bleek een lamme arm te zijn. In Leidsche Rijn werd het homostel Hans en Ton en vervolgens een Marokkaans gezin weggepest, politie en burgemeester Wolfsen stonden erbij en keken er naar. Acht aangiften, bekrassen auto´s, stenen door het raam, bleken niet genoeg om politie voldoende te activeren. De Volkskrant berichtte: Politie kijkt weer toe bij wegpesten Leidsche Rijn. Politie en OM lieten na de treiteraars aan te pakken.

Waarom? Het antwoord is simpel. Het is de natuur van politie en OM om in voorkomende gevallen slechts in te grijpen als er publiekelijk voldoende voordeel te behalen valt. Het pamperen van Sylvana Simons, de nationale knuffel van politie en OM is daarvan het meest significante voorbeeld.

Ook Halil Yavuz, bleek naast een lamme arm zelfs aandeel te hebben in mijn gedwongen vertrek uit de voormalige woning aan het Wijnbesplantsoen in Utrecht.

Het verhaal, de feiten, die Yavuz maakten tot een ambtelijke lapzwans (Van Dale: vent van niks). Een hondje die geanimeerd aan de hand liep van de vermeend rijpe freule Margreet van Breunissen, het woonconsulente mokkel van woningbouwvereniging Mitros. Oom agent liet zich gebruiken door Van Breunissen die ik wegens manipulatie en verregaande incompetentie reeds als persona non grata had verklaard, en waarvan Yavuz op de hoogte was. In háár opdracht bleek Yavuz een afspraak die alleen hem en mij aanging te hebben uitgebreid met mevrouw Margreet Persona non Grata, zonder succes overigens. Naast Van Breunissen werd daardoor het psychologisch portret van Yavuz meer en meer duidelijk. Yavuz meende uiteindelijk overal mee weg te kunnen komen, en zo we moeten aannemen, zich beroepshalve ingedekt voelde door de staande en zittende magistratuur.

Maar we moeten door, de litanie aan voorbeelden waarbij de hermandad dan wel de staande of zittende magistratuur de burger een oor aannaait, is schier eindeloos.

Over de politie in de zaak van Van der Vlis die in 2011 in het Alphense winkelcentrum Ridderhof zes mensen doodschoot, schreef Jan Belt in het AD van 4 december 2017:

“Slachtoffers van de schietpartij in het Alphense winkelcentrum Ridderhof in 2011, waarbij Tristan van der Vlis zes mensen en zichzelf doodschoot, zijn woedend op de politie. Die blijft namelijk ontkennen dat het een fout was om de Alphense schutter (24) een wapenvergunning te geven.” [vet later aangebracht, mv.].

“Vanmiddag, bij het hoger beroep bij het Haagse gerechtshof, bekritiseerden advocaten Anneke Bolt en Esther Ceulen namens de politie het vonnis van de Haagse rechtbank. De politie zag Van der Vlis niet als direct gevaar voor zichzelf en anderen en had dus de wapenvergunning simpelweg niet kunnen weigeren. Pas na de schietpartij zou duidelijk zijn geworden dat de schutter schizofreen was en graag computerspelletjes deed waarin hij mensen neerschoot.”

Waarom wordt de burger die in Alphen aan de Rijn mede door zware nalatigheid van de politie met kogelgaten werd doorzeefd geschoffeerd? Tenslotte verstrekte de politie een wapenvergunning aan Tristan van der Vlis, een meermalen geregistreerde zware psychiatrische patiënt. Het antwoord is eenvoudig, omdat de politie liegt tot ze barstens blauw ziet, zijn straatje via advocaten probeert schoon te vegen, omdat de politie blijkbaar van hoog tot laag wordt bemand met mannen van het type Halil Yavuz die het met de integriteit en waarheidsvinding niet zo nauw nemen: zo boven zo beneden, en omgekeerd.

De gilde-vrienden van Yavuz kunnen feitelijk overal gezocht en gevonden worden, integriteit is een schaars artikel, wat te denken van rechter Jos Silvis.

Jos Silvis, voorheen voorzitter van de Rotterdamse strafkamer en verantwoordelijk voor de gerechtelijke dwaling in de Schiedamse Parkmoord waarbij Cees Borsboom werd veroordeeld tot 18 jaar cel en tbs, werd als ‘beloning’ benoemd als rechter bij het EVRM in Straatsburg. Tot ver buiten de beroepsgroep werd er schande van gesproken.

Amper vier jaar na dato werd dit lumineuze licht door de ministerraad voorgedragen en op 1 september 2016 benoemd tot procureur-generaal (PG) bij de Hoge Raad (HR). Als nieuwbakken procureur-generaal wordt hij geacht gerechtelijke dwalingen te herzien, dwalingen waaraan hij zich zelf schuldig maakte en waarbij hij een onschuldige, Cees Borsboom, de gevangenis in jaste. In een spraakmakend artikel in de NRC verschool hij zich hiervoor volledig ten onrechte achter het zogenaamd ‘onvolkomen dossier’.

De onderzoekscommissie onder leiding van advocaat-generaal Frits Posthumus evalueerde in de Schiedamse parkmoord het werk van politie, justitie en de rechterlijke macht. Door de feiten die aan het licht kwamen bleek dat er sprake was van meer dan een justitiële dwaling.

De vraag dient zich aan: waarom wordt een Turk, Nederlander of Duitser politieagent, eventueel officier van justitie of eerloos rechter?

De zonden van Halil Yavuz documenteerde ik eerder in: ‘Het Mitros-huwelijk van mr. Henk Peter Kip en freule Margreet van Breunissen’. Het verhaal kreeg echter een staartje. De feiten:

Een door mij gedane aangifte tegen Halil Yavuz wegens aangemerkte malversaties werd behandeld door onderzoeker Henk Heijnen van politie, bureau Veiligheid, Integriteit en Klachten (VIK). Heijnen loog niet politioneel blauw, maar loog diep zwart. Heijnen stelde alles in het werk de aangifte te traineren, járen verstreken.

Ook de officier van justitie H.M. Gorter, in nauw contact met Heijnen volgens zijn zeggen, liet zich van haar beroerdste kant zien, beantwoorde bij herhaling geen klachten, beantwoorde geen klachten over het onbeantwoord laten van klachten, en kon of wilde uiteindelijk niet tot vervolging van Yavuz overgaan. Voor beklag werd onderaan op een van de pagina´s verwezen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, als ware het de consumentenvoorwaarden voor de aanschaf van een zwakstroom scootemobiel op twee gammele wielen.

Het beeld werd duidelijker en duidelijker, bureau VIK had de toon al gezet, Yavuz moest gespaard worden.

Een beklag werd gedaan bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. Of ik vanuit Spanje naar Nederland zou willen komen ingeval ik het beklag wilde toelichten. De toelichting deed ik per geschreven woord, en wachtte af. De weken verstreken, en naast de maanden ook de seizoenen. Per plots had het gerechtshof zich over het beklag gebogen en was het hof, de rechters G. Mintjes, B.F.A. van der Krabben en A.W.M. Elders, met beduimelde ULO-handtekeningen van oordeel, dat de feiten niet konden worden gekwalificeerd als strafbare gedragingen zoals omschreven in het Wetboek van Strafrecht.

Men vraagt zich af of de rechters in navolging van de officier van justitie Gorter van VVD- dan wel van D66-huize waren, of erger, gelet op de interpretatie en toepassing van het Wetboek van Strafrecht ingeval van de beoordeling van een agent, iemand van de eigen bloedgroep.

Tegen de uitspraak was geen beroep mogelijk, althans binnen de interpretatie van het geldende rechtssysteem.

Het kan niet zo zijn dat de eerste de beste wijkagent van het type Yavuz de wetten van rechtvaardigheid met voeten kan treden terwijl de burger door eenzelfde agent wordt opgepakt ingeval deze bij Lidl of Aldi een rolletje pepermunt vermeend zou hebben ontvreemd. Het kan nu en nooit zo zijn dat een wijkagent, een bezoldigde politiefunctionaris, frank en vrij langs de pot mag pissen waardoor een burger mede door zijn toedoen uit zijn huis wordt gepest.

Er bestaan nog andere instituties en wetten op deze aarde: van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens, tot en met de publieke opinie en karmische wetten, die personen van het type Yavuz de oren kunnen wassen of hen op zijn minst nachtenlang uit de vredige slaap kunnen houden.

Reden om agent, officier van justitie en de rechtbank Arnhem-Leeuwarden bij hun kloten te pakken door een klacht in te dienen bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en het publiek te informeren, zo waar helpe mij God ingeval deze onverhoopt zou mogen bestaan.

Een klacht is daarom ingediend bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, Apply to the Court, wegens het schenden van mijn rechten in de zaak Halil Yavuz.

Gelet op mijn ervaringen met Halil Yavuz raad ik inwoners van de Utrechtse wijken waar Yavuz zijn ‘diensten’ verleent aan, het volgende in ogenschouw te nemen.

1. Als mediamiek psychotherapeut moet ik op basis van mijn ervaringen met Yavuz hem uiteindelijk categoriseren als een zwakke broeder, een meeloper met weinig ruggengraat die slechts rechtop wordt gehouden door het stijve uniform zodat hij niet kan omvallen.

2. Ingeval derden enige pressie uitoefenen om hem voor het karretje te spannen, verdwijnen, zo is mijn (gedocumenteerde) ervaring, afspraken als sneeuw voor de zon.

3. Schenk niet blindelings vertrouwen aan wijkagent Yavuz, het kan de burger duur komen te staan. Gemaakte afspraken kunnen van de ene op de andere dag niet meer gelden, al naar gelang de interpretatie van persoonlijke signatuur.

4. Communiceer indien nodig schriftelijk, per brief, e-mail of neem gesprekken op met een mobiele telefoon.

5. Ingeval van beroerde ervaringen met Yavuz, neem contact op met een Juridisch Loket of enige andere vorm van juridische bijstand. Tenslotte is de politie niet je vriend.

Het beste advies dat ik echter kan geven, is: mijdt de woonwijken waar wijkagent Halil Yavuz dienst doet door na te laten bewoners te dienen. Verhuis desnoods, het kan een ieder alleen maar ten goede komen, fysiek, financieel, sociaal-cultureel.

 

_________________________________________
Relevante artikelen die deel uitmaken van de serie
DOCUMENTO ARTE MAFIA – JUSTICIA

Halil Yavuz, de Turks-Nederlandse wijkagent die zich inzette van het Utrechtse Wijnbesplantsoen een no go-area te maken
Jeanine Hennis-Plasschaert: hoe fout ben ik altijd al geweest?
De minne mokkels van het Openbaar Ministerie
Politie | VIK | Henk Heijnen, bezoldigd werelduurrecordhouder ‘interne integriteit’ bij Bureau Veiligheid, Integriteit en Klachten
Ontkennende bekentenissen’ en de automutilatie van het OM Breda
Rotterdamse testosteron-agenten & Jean-Jacques Rousseaus ‘Du Contrat Social’

Mediumistic Journalism, paranormale onderzoeksjournalistiek, bevat tevens de series

DOCUMENTO ARTE MAFIA – MEDICO
DOCUMENTO ARTE MAFIA – JUSTICIA
DOCUMENTO ARTE MAFIA – QUIMICO
DOCUMENTO ARTE MAFIA – DESPOTISMO

DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – CURA
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – PASADO & FUTURO
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – REENCARNACION
DOCUMENTO ARTE PARANORMAL – ARTE POR ARTE

_________________________________________________

 

 

De uitgave van het boek:
Het Mitros-huwelijk van mr. Henk Peter Kip en freule Margreet Breunissen:
De Mitros-code voor het gedogen van bedreiging en buurtterreur

ISBN 978-90-812836-7-0 / NUR 805

Mitros-huwelijk Boekomslag Drukkerij

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Te bestellen bij:
DESTINATIONS INC – Laboratory for Intuitive Intelligence

 

 

Update 08-02-2018

__________________________________________________________________________________

© MARTIEN VERSTRAATEN
Psychic & mediumistic healer. Past life regression therapist.
Into practice since 1985 (Holland, Curaçao, Brazil, Spain).

Mediumistic journalist. Author.

Formerly professor of visual arts
HAN University of Applied Sciences,
Department of Visual Arts, Nijmegen, Holland.

Formerly professor of visual arts & metaphysical methodology
NHL University of Applied Science
Formerly Faculty of Education of the Leeuwarden Polytechnic,
Department of Visual Arts, Groningen/Leeuwarden, Holland.

Formerly governor of art and culture
Member of the board for Cultural Advice of the County of Groningen
Groningen, Holland
Member of the general board of the Groninger Museum
Groningen, Holland

_______________________________________________


DESTINATIONS
– Laboratory for Intuitive Intelligence
Spain – Holland – Curaçao – Brazil
CONSULTORIO PARANORMAL ANDALUCÍA
Jerez de la Frontera, Cádiz, Spain

www.martienverstraaten.com
information@martienverstraaten.com