‘In memoriam’ Ilka Verstraaten

InMemoriam 3

 

Voor familie en vrienden,
voor de biologische kleinkinderen: Imilla Nuna Wilhelmina Saimima-Aquise en Inti Ninan Petrus Saimima-Aquise.

Een document, een spiritueel testament.


De entiteit die door toedoen van mijn spermatozoïden in 1967 als Ilka Verstraaten kon worden geboren, is – spiritueel, sociaal, mentaal – you name it, metaforisch ‘gestorven’, en wel op het tijdstip dat dit personage moedwillig inktzwarte leugens in de vorm van dronkenmansaantijgingen rancuneus de wereld in stuurde.

Deze persoon, althans de entiteit die ik onder deze naam kende, is door de ziekte die alcohol- en medicijnvergiftiging heet, opgehouden te bestaan. Een andere entiteit, een andere geest, heeft met alcohol als transformatiemiddel het stuur van haar overgenomen. In die zin, metaforisch gesproken, is de oorspronkelijk inwonende geest overleden, is er sprake van een ‘in memoriam’ tussen aanhalingstekens.

De nieuwe geest die het stuur van haar overnam bedient zich van praktijken die haar en ook haar familie te gronde wil richten, of op zijn minst in een uiterst kwalijk daglicht wil stellen. Praktijken die niet onderdoen voor het bedenkelijke gedrag van gluipers van het type Albert Verlinde, de glibberige roddelnicht voorheen van RTL Boulevard, de aalgladde toyboy die burgemeester Onno Hoes ten val wilde brengen, of veinzende Pownews-mannen van laag allooi als Rutger Castricum die allen de waarheid manipulerend verdraaien en glashard liegen.

Vrienden, en vrienden van vrienden, berichtten mij sinds lange tijd dat rondzingende versies van de werkelijkheid over mijn leven – aperte onjuistheden, glasharde leugens – hen vanuit Rotterdam hadden bereikt en waarschuwden mij tegen dit personage, tegen deze voormalige ‘dochter’.

We zijn goed maar niet gek, zo concludeerde ik. Reden om legaal afweergeschut en doeltreffende kruisraketten in stelling te brengen tegen deze dame, tegen deze ‘Zorgtante’ met een criminele inborst (t.w.: het doen van valse getuigenissen).

(Ouder)liefde kent namelijk grenzen, en behoort – in weerwil van gedateerde levensopvattingen uit kappersblaadjes als de Libelle en van quasi spirituele kretologie uit het Oibibio-tijdperk – die grenzen wél te hebben. (Zie column: You don´t support family, you support what is right). Een zoon of dochter kan niet op basis van vermeend privilege of geboorterecht een ouder tot in lengte van jaren ongebreideld en onbestraft menen te kunnen beschadigen. Vernederen, noodzakelijke hulp onthouden, uitbuiten en zelfs mishandelen blijkt instrumenteel gereedschap te zijn voor de zonen en dochters van politiek correct Nederland om 170.000 ouderen de nek om te draaien. (AD 13-06-2018).

Zelfs de Bijbel en de Thora, nou niet de meest progressieve van alle kappersblaadjes, zijn daar helder over. Het volwassen kind moet bij gebleken ongeschiktheid en disrespect uit de kinderlijke macht worden ontzet, ook qua erfrecht, en zonder pardon. Een wijsheid die ik van een bevriende paragnoste leerde, die een van haar kinderen eveneens de toegang tot haar leven had moeten ontzeggen.


Aangifte politie en Openbaar Ministerie

Reden waarom ik me niet liet schofferen door een tot junk verworden personage waar drank de rancuneuze leidraad was geworden, reden ook waarom ik Nederlandse advocaten inschakelde om stalken en aantijgingen van de grofste soort een halt toe te kunnen roepen.

Een beschamend antwoordbericht van deze ‘vrouw’ aan een van mijn advocaten was daarbij leidend geweest, waarbij met het verworven IQ van een dronken cavia vermeende feiten bij elkaar werden gesprokkeld.

Reden om uiteindelijk een meervoudige aangifte tegen mevrouw I. Saimima-Verstraaten (I.S-V) in te dienen bij politie en Openbaar Ministerie, kenmerk RR 6310-81/15, om vervolging en rechterlijke uitspraak te kunnen bedingen: ten dienste van waarheidsvinding en gerechtigheid.

Reden waarom met betrekking tot de opvoeding van haar kinderen, dochter Imilla Nuna Wilhelmina Saimima-Aquise en zoon Inti Ninan Petrus Saimima-Aquise, tevens een melding werd gedaan aan De Raad voor de Kinderbescherming, de Jeugdbescherming Rotterdam, het Openbaar Ministerie en enige tijd later ook aan de Korpschef van de Politie Eenheid Rotterdam.

Reden om eveneens te overwegen een aanklacht in te dienen tegen de I.S-V gedogende en als personal pantoffelcoach dienende echtgenoot, de weledele heer Henrico Saimima, voormalig jobhunter bij de Gemeente Rotterdam, thans figurerend bij, als ware het een confabulerend marionettentheater, het eenmansbedrijf 1op1coaching.

De tijd van leven is altijd beperkt, in ieder geval die van mij, en kan in tijd gemeten kort of lang zijn. Hoelang ik in dit leven nog te gaan heb, is ondanks signalen uit de andere wereld, feitelijk onbekend. Gezien mijn leeftijd en de verschillende storingen die mij te beurt vallen kan het geen honderden jaren meer duren. Het kan morgen zijn, volgende week, over enkele jaren, wie weet, afhankelijk van factoren en intenties die we soms wel en soms ook niet in de hand hebben. Reden om ten behoeve van de waarheid voor het nageslacht, voor familie, vrienden, kennissen en voor de biologische kleinkinderen Imilla Nuna Wilhelmina Saimima-Aquise en Inti Ninan Petrus Saimima-Aquise een statement te maken dat tot ver na mijn dood te raadplegen is.


Statement

Omdat ik als ieder mens onverhoeds kan komen te overlijden, of door ziekte of anderszins niet meer de mogelijkheid zou hebben mijn voor sommigen gevreesde journalistieke stem te laten horen, wil ik een statement maken, en al mijn lezers, vrienden en verwanten op aarde of al in de verre hemel, berichten van de volgende feiten:

Als vader, voedde ik vanaf 1967 met liefde en vakmanschap mijn kinderen op, toegewijd als een Sint Bernard zoals Madeleine de Roermondse huisarts het eens noemde, in eerste instantie samen met Maria (Meike) Anna Walthera van Bavel waar ik in betreffende periode mee gehuwd was.

Als alleenstaande ouder na de scheiding, als vader en moeder ineen naast het hebben van een baan als docent en pedagoog, voedde ik vanaf 1976, vanuit een vrijwillige keuze en door groot plezier gedreven, mijn kinderen alleen op.

Als vader en moeder ineen voedde ik vanaf 1977 met liefde en grote creativiteit mijn kinderen op, bijgestaan door Ien van Laanen die in betreffende periode mijn levenspartner was en die mijn kinderen vele jaren met grote zorg omringde.

Als vader en moeder ineen, voedde ik vanaf 1981 met liefde en toewijding mijn kinderen opnieuw alleen op, totdat beide kinderen een na de ander de vleugels uit konden slaan, respectievelijk in 1982 en 1985.

Concluderend, tijdens de genoemde opvoedkundige periode vanaf 1967 tot en met 1985, een kleine 20 jaar, en ook daarna tot op heden, heeft niemand van het gezin, in het gezin of tot het gezin behorend, op geen enkele manier strafrechtelijk een feit begaan of is er bij betrokken geweest.

Niet door mij of in relatie tot mij, noch door of in relatie tot enige andere personen.

Niet tijdens mijn huwelijk met Maria Anna Walthera van Bavel (geb. 23-12-1943).

Niet tijdens het samenwonen in Neerijnen met mijn 2e vrouw, Ien van Laanen (geb. 15-12-1956).

Niet tijdens de jaren dat ik met Ien van Laanen en de beide kinderen woonde in Wirdum (Gr).

Niet tijdens de jaren dat ik met Jiri Verstraaten (zoon, geb. 23-12-1969) alleen woonde in Wirdum (Gr).

Niet in de opvolgende periode toen ik met Jiri Verstraaten in Groningen-stad woonde en mevrouw I.S-V al jaren in Utrecht feministisch ingekwartierd was bij haar moeder.

Niet tijdens een ander tijdsgewricht in enig ander land waar ik ooit korter of langer woonde, van Curaçao, Brazilië via Utrecht, Santo Domingo tot aan Miami.

Als er al iemand is die in veronderstelde zin der wet zich wél aan een strafbaar feit schuldig zou hebben gemaakt, dan is het de voormalige ‘dochter’, mevrouw I.S-V, en wel conform de door mij gedane aangifte: door het willens en wetens doen van valse getuigenissen, laster en smaad die zowel mondeling als schriftelijk werden gebezigd, en het vanaf 2014 stalken van mijn persoon gedurende enige jaren. Waarvan akte.

De opvoeding van mijn kinderen is een van de meest bijzondere, feestelijke periodes in mijn leven geweest. Reden om al vele decennia geleden dit uitgebreid in Benjamin – First steps in a brand-new incarnation, het eerste deel van mijn curriculum op mijn website, te vermelden. Blijkbaar reden ook waarom mevrouw I.S-V vele jaren geleden tijdens Moederdag (13-5-2012) op Facebook mij wilde bedanken, en bestempelen – weliswaar onder invloed van alcohol, reeds toen – als haar feitelijke moeder.

De betreffende, integraal overgenomen tekst van de transcriptie was daarbij (fragment):

‘Voor altijd mijn moeder, speciaal op Moederdag !!!! Mijn moeder is mij vader ookal is er geen contact meer….’
‘Morgen is het Moederdag, ook een dag voor de vaders die een moeder voor ons waren zoals mijn vader voor mij…’
‘Nogmaals……. ruzie/contact of niet….jij blijft de moeder voor mij!’

Maar, ‘het kan verkeren’ zei Bredero al in de 17e eeuw. Adoratie kan per windvlaag worden ingeruild voor een andere hobby. Zeker als een inmiddels zwaar over het paard getild ego-wicht (I.S-V) – zonder enige introspectie*, zelfkennis of sorry-beding gedurende decennia – haar zinnetje niet kreeg, fors aan de alcohol ging, en een al jaren verstoord contact desnoods kwaadschiks wilde afdwingen. En die zowel mij als haar (biologische) moeder stalkte, mij in ieder geval belaagde met aantijgingen die er juridisch niet om logen, terwijl haar moeder uit voorzorg nieuwe sloten op de voordeur moest laten aanbrengen.


Gender issues

In relatie tot lastercampagnes, verklaarde Ann Hela Rudberg, Zweeds journalist en feministe, voor Channel 4 UK: “We don’t have equal rights between men and women. The women have more rights than men.”

De validiteit van Ann Helena Rudbergs analyse is zoals we weten internationaal van toepassing. De juridische positie van de man is nationaal en internationaal vaak (lees: meestal) uiterst kwetsbaar ingeval een rancuneus wezen van het vrouwelijke geslacht verkeerd wil. Op voorhand is het in veel gevallen al 0-2 in het voordeel van de vrouw. Ann Hela Rudberg doet daar getuigenis van. We hoeven slechts de jurisprudentie er op na te slaan om het gelijk van Rudberg te beamen.

De junk, mevrouw I.S-V, die zichzelf steeds meer degradeerde, had een feministische klok horen luiden en besloot tijdens een hijs aan slokken alcohol, haar ‘vrouw’-zijn in de strijd te gooien: het willens en wetens doen van valse getuigenissen. Dan moet men de weg volledig kwijt zijn, ver heen zijn: nazipraktijken. De karmische prijs voor dergelijk gedrag zal vroeg of laat betaald worden, een zaak van goden en voorouders, goden die ook waken over nachtrust en mentale gezondheid van de vrouwelijke delinquent.


Entiteiten en astraal parasitisme

Men kan op verschillende manieren overlijden, waardoor het leven de rug wordt toegekeerd. Er bestaat een fysiek-materiële dood, het lichaam denatureert in de stof, maar er is ook een geestelijke en/of sociale dood. Bij bepaalde vormen van alcoholisme en/of drugsgebruik wordt de geest successievelijk, drop na drop, uit het lichaam gedreven en een andere entiteit neemt geheel of gedeeltelijk de plaats in. Klinieken en inrichtingen worden er door bevolkt, en menige partner van een alcohol- of drugsverslaafde ziet zijn lieve vrouw veranderen in een botte kerel (ook fysiek) of haar man in een wijf met haren op de tanden.

Vooral kinderen met paranormale gaven kunnen van ‘astraal parasitisme’ slachtoffer worden als de gevoeligheid voor die gaven door hen vele jaren niet wil worden erkend, en men een emotionele speelbal wordt van astrale parasieten die de macht van de entiteit, via het zenuwstelsel, geruisloos overnemen.

Het woord is aan de autoriteiten in Nederland waar de aangiften in behandeling zijn. Ondanks dat justitiële raderen niet altijd de snelste zijn, mogen indien nodig alle familierecords worden geopend. Het kan niet zo zijn dat rancuneuze aantijgingen van zwaar kaliber ongemoeid mogen blijven, onbestraft, zo waarlijk helpe mij Martien Verstraaten himself. Zonder onderscheid des persoons pak ik bloedverwanten, dochter of zoon, op dezelfde manier aan als een willekeurige andere onverlaat.

Voordat ik te bestemder tijd afreis naar dodenland, het land van de man met de zeis, wil ik dit akkefietje geklaard hebben, zodat ik met gerust hart en strooien hoed getooid in een kartonnen doe-het-zelf-doodskist kan stappen.

Dit document, een verklaring in de vorm van een column, heeft ten doel mijn vrienden en degenen die mij aan het hart liggen tijdig te informeren over de inferieure en kwaadaardige soap die I.S-V heet.

Het kan en zal niet zo zijn dat mijn nagedachtenis wordt besmet door een dronken schaap dat zich per abuis vrouw noemt.

 

_________
* Bij de doorsnee burger is de gedachte ontwikkeld dat liefde, vriendschap, zelfs burenhulp van twee kanten komt. Mevrouw I. S-V had daarover een bijzondere filosofie ontwikkeld. Beroep doen op haar werd namelijk óf afgewezen, óf na zeer lang beraad en bij zeer hoge uitzondering, hoogst incidenteel gehonoreerd. Daarentegen kende haar hulpvraag aan derden geen grenzen, getalsmatig en qua intensiteit. Een intussen overleden collega-paragnost, Jaap, een van mijn beste vrienden, kon door haar gedurende 20 jaar per telefoon worden geconsulteerd, gratis. Vrijwel dagelijks, in ieder geval wekelijks, soms driemaal per dag zoals ik per toeval eens constateerde, had zij daardoor een persoonlijke telefoonverbinding met de paranormale hemel. Bij een minimaal gemiddelde van twee consulten per week komt de teller gerekend over 20 jaar uit op 2080 gratis consulten.

In 20 jaar tijd werd de uiterst welwillende paragnost, die weliswaar in een andere provincie woonde, niet éénmaal bezocht. Ook werd na zijn dood niet éénmaal telefonisch contact gezocht met de weduwe, de achtergebleven vrouw van de paragnost die het heel zwaar had dat haar steun en toeverlaat was afgereisd.

 

__________
Ter informatie:
Betreffende deze zaak zijn originele documenten, e-mailverkeer en verklaringen door derden mondeling en schriftelijk afgelegd ter hand gesteld aan een Nederlandse notaris. De teksten zijn als attachment toegevoegd aan de laatste column van mijn hand, getiteld ‘Laatste Column, een Nieuw Begin’ die na mijn dood verschijnt.

 

NASCHRIFT: Anonimiseren van de naam van een anoniem persoon?!

05-10-2018

Op 12 oktober in het Jaar des Heren 2018 berichtte mij WebRuimteHosting, de voormalige hosting provider van mijn website, dat hem een klacht had bereikt over bovenstaande weblink. Zowel de aangemelde klacht door een voor mij anonieme en dus notoire zakkenwasser (NZW) als het overbrengen en positionering van de klacht door de hosting provider (HP) had een hoog amateuristisch gehalte, juridische doe-het-zelvers eigen.

De schamele eis van de anonieme NZW (notoire zakkenwasser), bevatte het verzoek van één persoon die alle namen in het artikel, zozo wat een durfal, te laten anonimiseren of verwijderen. De provider die blijkbaar die dag per plotseling een fikse griep in de bovenkamer moet hebben gehad, en tot tranen toe geroerd moet zijn geweest door de wellicht gebroken stem van de anonieme klager, bewandelde juridisch vele dwaalwegen. Zie voor navrante details de column: WebRuimteHosting: ‘takedown’-illusies.

Aangezien ik niet gevoelig ben voor zakkenwassers van welke pluimage dan ook, amateurs die eerzame scribenten met een scherpe pen willen ringeloren of zelfs de (foutieve) wet willen voorschrijven, zegde ik het contract dezelfde dag met onmiddellijke ingang op. Wie niet horen wil moet maar voelen. Dit uiteindelijk tot groot verdriet van de provider, zoals in een reactie te lezen viel. Zowel klager als provider had zijn hand duidelijk overspeeld.

Er worden dan ook géén namen geanonimiseerd, laat staan verwijderd, onder geen enkele voorwaarde. En zeker niet van anonieme personen (op zich al een contradictio in terminis) waartegen reeds een serie aangiften is gedaan bij politie en Openbaar Ministerie wegens zeer ernstige smaad en laster (een strafbaar feit), of van personen die zelf personen gedogen die zich jarenlang schuldig maken aan strafbare feiten (ernstige vormen van smaad en laster). De weg naar de rechter staat volledig open, ik kijk er naar uit de degens te kruisen!

_________
Sinds woensdag 04-10-2018 wordt deze site gehost door een nationaal grote Spaanse hosting provider.

 

Update 08-10-2018