Paus Franciscus, opperstalmeester Congregatie Seksueel Misbruik Kinderen, heeft ‘hypocrisie’ in zijn bilnaad laten tatoeëren

A BBisschoppen

Foto (detail): Wikipedia / Carolus

Paus Franciscus, de 266e plaatsbekleder van Christus op Aarde, opperstalmeester Congregatie Seksueel Misbruik Kinderen (CSMK) en tevens hoofd Doofpothouder Verkrachtingen Worldwide (DVW), heeft ‘hypocrisie’ in zijn spirituele bilnaad laten tatoeëren, en wel in paars met gebruik van onuitwisbare aniline kleurstof.

Onder de geestelijke rokken, bruine of zwarte pijen, in Rome zelfs onder vuilwitte tot pisgele kerkelijke jurken, een broeinest van sociale bacteriën sinds mensenheugenis, schimmelt het al eeuwen als gevolg van celibataire hoogstandjes waarbij kinderen, jongens en meisjes, bij bosjes aan de geïnfecteerde strijkstok worden geregen. De Bijbel dient daarbij als voorbeeld (Marcus 10:13-31): ‘Laat de kinderen tot mij komen…’ Aldus geschiedde, vanaf de eerste eeuwen van het christendom, tijdens de middeleeuwen tot op heden en tot in een ongewisse toekomst.

Uit ontdekte documenten in het archief van het Vaticaan moet worden geconcludeerd dat kloosters al in voorbije eeuwen broeinesten waren van seksuele relaties (Douglas, 1984). Verveling, verbittering en (on)lustgevoelens lagen ten grondslag aan seksuele contacten. Minnerijen en seksuele hoogstandjes, zelfs homoseksuele poëzie (Bietris de Romans, z.j.) onder Gods toeziend oog, waren, de Vaticaanse archieven indachtig, dan ook eerder regel dan uitzondering.

Er is geen plek op de rk-landkaart waar geen kindermisbruik plaatsvond. De kerkelijke organisatie was en is een zeer goed geoliede machine met vele handlangers bij politie, OM en op bestuurlijk en politiek niveau. Ingeval van stront aan de roomse knikker, zeg maar aan de snikkel, kon een eerwaarde met zachte hand worden overgeplaatst naar een ander nog maagdelijk gebied waar verse kinderen de kneepjes van het onderdanige vak konden worden bijgebracht. Van Middelkerke tot aan Echternach, van Boston tot Philadelphia, van Melbourne tot aan Sydney, er was geen ontkomen aan. Honderdduizenden kinderen, jongens en meisjes, werden vernederd en gemolesteerd, moesten diep buigen voor de mannen van God, zodat deze ‘hogepriesters van kwaad en celibaat’ lichamen konden binnendringen van degenen die aan hun zorg waren toevertrouwd.

Ook het Venlose rectoraat van de Franciscanen, toepasselijk gelegen aan ‘de Maagdenberg’, de parochie waar ik in vervlogen tijden toe behoorde, ontkwam niet aan de rooms-katholieke pest, de ziekte die de kinderwereld teisterde en nóg teistert. De commissie-Deetman kon (lees: moest) aan de Venlose Maagdenberg in ieder geval op één geval van kindermisbruik, weliswaar mager in aantal, de zwerende vinger leggen. Aan mijn lijf heb ik aan de Maagdenberg of elders nooit enige priesterlijke polonaise behoeven te ervaren, mijn assertiviteit zal elke patershand hebben afgeschrikt.

Echter, de dubbele en uiterst burgerlijke moraal van enige paters van het Franciscaner rectoraat aan de Maagdenberg is me wel bijgebleven, paters in bruine pij die vader en moeder met verderfelijke leer en drogredenen infecteerden, psychologisch dwongen het woord voorbehoedsmiddel uit het woordenboek te schrappen, en verordeneerden inconsistente gedachten Gods, dwaalwegen, aan hun kinderen door te geven. Het is spijtig dat ik destijds niet de beschikking had over de scherpe pen die nu mijn vriend is, anders zou ik enkele mannen Gods op de Maagdenberg tot de grond toe hebben afgebrand, anders gezegd, hen met behulp van een journalistieke schandpaal hebben vernietigd, uitgeroeid.

Op instigatie van het Franciscaner gedachtegoed werden daardoor de huiselijke avonden, zeven per week in de Mariamaanden mei en oktober, gevuld met het bidden van de rozenkrans gevolgd door de Maria litanie. Volledig abstracte begrippen resoneerden tijdens de litanie in de kathedrale mondholte van mijn keelgewelf. In een niet op te houden stroom denderden onbegrijpelijke religieuze abstracties door de mei- en oktoberhuiskamer, waarop door de hele familie gerepliceerd werd met, ‘bid voor ons’.

‘Spiegel van gerechtigheid, bid voor ons, Zetel van wijsheid, bid voor ons, Geestelijk vat, Eerwaarde vat, Mystieke roos, Toren van David, Ivoren Toren, Gouden huis, Ark van het Verbond, Deur van de hemel, Morgenster …’,

welke litanie ik in gedachten onwillekeurig aanvulde met:

‘Gehakt op het behang, bid voor ons, Badstoffen maandverband, bid voor ons, Klink van de deur, Gezeik in de keuken, Petticoat van de buren, Poort van het schuurtje, Knip voor de neus, Halve gazeuse fles, Nagelgarnituur, Volle gatenkaas, Melkboer aan de deur, Kolenkit op zolder, bid voor ons…’

Zoals wereldwijd zo lang mogelijk het deksel op de misbruikdoofpot wilde worden gehouden, zo ook deed Deetman, vermeend christen en christelijk politicus (CHU, CDA) in hart en nieren, alle moeite bepaalde gevoelige tot morbide aspecten van misbruikzaken buiten het rapport te houden en hoogwaardigheidsbekleders, frisse jongens, te ontzien. Niet voor niets werd Deetman door de Rooms-Katholieke Kerk aangezocht de commissie te leiden, een betere keuze om kerkelijke belangen te dienen hadden de slimmeriken niet kunnen bedenken.

Victor Marijnen, ex minister-president van KVP-huize, en ook bisschop Ad van Luyn werden daardoor uit de wind gehouden. Van Luyn was opdrachtgever onderzoek (één pet), en kende Deetman goed toen deze burgemeester van Den Haag was, het bisdom van Van Luyn (ándere pet).

NRC berichtte (2012) dat op basis van een feitenverslag van de commissie-Deetman bleek dat katholiek politicus Marijnen (KVP) bestuursvoorzitter was van jongensinternaat Harreveld waar kinderen werden misbruikt, en zich inspande (1958) veroordeelde ontuchtige broeders van hun celstraf af te helpen door de secretaris-generaal van het ministerie van Justitie te beïnvloeden”.

Henk Heithuis die in 1956 aangifte deed wegens seksueel misbruik door de broeders van jongensinternaat Harreveld werd opgenomen in een psychiatrische instelling omdat hij de broeders zou hebben verleid (!), én… werd gecastreerd in een ziekenhuis in Veghel: Russische psychiatrie, psikhouchka, de Goelag Archipel in Brabant! De politie nam al zijn persoonlijke bezittingen en documenten die betrekking hadden op zijn aangifte in beslag en vernietigde ze nog op de dag van zijn (vroege) dood. Deetman en de zijnen hielden de zaak met quasi argumentatie buiten het eindverslag.

Over bisschop Van Luyn bleken eveneens een rits aan belastende gegevens te bestaan die ook in het rapport door de commissie-Deetman niet werden opgevoerd. Als salesiaan had Van Luyn in het verleden weet van ernstig misbruik van een jongen door zeven priesterlijke salesianen, maar weigerde actie te ondernemen tegen de daders, weigerde zelfs smeekbrieven te beantwoorden. Ook hierover NIETS te vinden in het rapport van de commissie-Deetman. NRC berichtte verder dat Van Luyn als overste van de salesianen er in 1979 bij de politie op aan drong de misbruikzaak tegen een salesiaan te seponeren, waardoor de man werd overgeplaatst. De man kon daardoor zijn eikel opnieuw te luister leggen in de nieuwe standplaats, Terneuzen. De affaire wordt in het rapport genoemd, zonder echter de naam in verband te brengen met Van Luyn.

Door dit soort piassen aan de top heeft het vele decennia moeten duren voordat er maar enige vorm van gerechtigheid kon plaatsvinden. Nog immer voert kerkelijk gespuis de boventoon gesteund door machinaties van maatschappelijke signatuur. De Tweede Kamer liet niet zijn tanden zien toen Deetman ter verantwoording werd geroepen over het opzettelijk achterhouden van informatie uit het rapport over seksueel misbruik.

De honderdduizenden priesterlijke schuinsmarcheerders waanden wereldwijd zich allen veilig binnen de toepassing van canoniek recht (kerkelijke recht toegepast door kerkelijke rechtbanken) waarbinnen de richtlijn Crimen Sollicitationis (geheime instructie van het ‘Heilig’ Officie) deel uitmaakte, een instructie die voor het eerst in 1922 werd opgesteld.

Crimen Sollicitationis, om de schanddaden van priesters toe te dekken, doet niet onder voor de institutionele inbedding van criminele praktijken door de Maffia, we hebben het ten slotte over Italië.

Met een eed, hoe verzin je het, moesten priester, slachtoffer en getuigen de bek houden over belastende feiten, over het permanent open houden van de priesterlijke gulp waardoor jongens of meisjes blijvend konden worden verkracht of anderszins gemolesteerd. Degenen die het stilzwijgen doorbraken werden door Rome bestraft met excommunicatie. Daarbij werd elk bisdom verplicht een geheim archief aan te leggen om de gedocumenteerde vergrijpen (misdaden) in stilte bij te houden.

De achtergrond voor het instellen van Crimen Sollicitationis was gelegen in de idee:

Dat de kerk een volmaakte gemeenschap was zonder behoefte aan bemoeienis van de staat. Priesters waren als mens ontologisch veranderd (!) en behoorden niet te worden behandeld als triviale criminelen. Daarbij waren de roomse soepjurken beducht voor de uitvinding van de radio, waardoor schandalen met de snelheid van het geluid bekend zouden kunnen worden.

Hoe kinderen hebben moeten lijden is met geen pen te beschrijven, orale penetratie van kinderen die daarna hun mond moesten spoelen, castratie van jongens wegens vermeende homoseksuele neigingen, en de enige prioriteit van Rome was en is om het instituut Katholieke Kerk hoog te houden. Daaraan hebben een leger aan bestuurlijke viespeuken, pausen in maagdelijk wit, met rode of blauwe schoentjes onder de jurk, zich een leven lang voor ingezet.

Inclusief de huidige paus, Franciscus, oftewel Jorge Bergoglio, die met een in feite foute goedlachse buitenkant (zijn ascendant, het waterteken Cancer), meent de wereld aan zich te kunnen binden, maar steevast voor de gevestigde orde kiest, of erger. Feit is en blijft dat hij zich niet in de voorste gelederen bevond om de dictatuur van het Videla-regime een halt toe te roepen (The Guardian, 2013).

De Jezuïet Orlando Yorio, inmiddels gestorven (2000), was een van de priesters die tijdens het regime-Videla werd opgepakt en gemarteld, en die Jorge Bergoglio (paus Franciscus) later ervan beschuldigde hem (en Jezuïet Jalics) daadwerkelijk over te hebben geleverd aan de Argentijnse doodseskaders door te weigeren hun werk publiekelijk te onderschrijven (The Guardian, 2016). Beiden verlieten hun orde. Jalics trad naderhand op verzoek opnieuw toe, Yorio weigerde, hield de rug recht, waardoor zo moet worden geconcludeerd, hij de beschuldiging naar Bergoglio handhaafde.

Father Yorio in 1977 wrote a detailed account of the kidnapping, in which he questioned Father Bergoglio’s actions. He wrote that Father Bergoglio made negative reports about their activities to local bishops and claimed they were in the slums without his permission. (bold added, mv.)
New York Times, 2013

Francisco Jalics, die uiteindelijk teruggetrokken in een klooster in Munchen leefde ‘verzoende’ zich later met Jorge Bergoglio, eigenlijk verzoende de paus die hem daarvoor uitnodigde zich met Jalics. Jalics verklaarde er publiekelijk niet meer over te willen praten. Verzoenen? Verzoenen kan alleen plaatsvinden nadat een ander je oren heeft aangenaaid dan wel deze hardhandig heeft laten verwijderen. En je tevens dringend verzocht wordt door ‘het goddelijke management’ van de Jezuïetenorde de kersvers gekozen paus Franciscus te ontlasten voor zijn zonden tijdens de vuile Argentijnse oorlog. Zo ziet het paragnostische én gedocumenteerde beeld er uit.

En, totdat wereldwijd de bom met veel publiciteit barstte, encanailleerde paus Franciscus zich ook met foute, zelfs criminele, Chileense, Australische en Amerikaanse bisschoppen en kardinalen die het schuim nog op hun eikel hadden staan. Sinds de Argentijnse dictatuur is Bergogli geen steek veranderd.

Het bekend worden van schandalen en het opengaan van beroemde beerputten vindt plaats in astrologische golven, vaak met astrologische interval van enige jaren: Watergate, sjoemelsoftware VW/Audi, MeToo, en dus ook het bekend worden van kindermisbruik door RK-priesters. De eerste golf bekendmakingen kindermisbruik door RK-priesters vond nog schoorvoetend plaats in de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw: Canada en de VS. Schoksgewijs ontstegen de dampen daarna verder uit de internationale beerput en bedruppelden begin 20e eeuw de media: Ierland, België, Nederland, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Polen, Chili, Mexico en Australië.

Amerika, met Pennsylvania in de startblokken, opent de nieuwste golf openbaringen.

Een zesjarig meisje wordt verkracht in het ziekenhuis waar haar amandelen werden verwijderd. Een negenjarig jongen moest zijn mond spoelen met wijwater nadat hij de priester oraal had moeten bevredigen. Een zevenjarige jongen wordt de hemel in het vooruitzicht gesteld nadat hij aan een groepsverkrachting heeft moeten deelnemen. Psychologische terreur: hel en verdoemenis werden de kinderen in het vooruitzicht gesteld ingeval ze ruchtbaarheid aan het voorval zouden geven.

De openbare aanklager van de staat Pennsylvania, Josh Shapiro, toont in zijn rapport met verbijsterende passages dat driehonderd priesters zich aan ten minste duizend minderjarigen schuldig hebben gemaakt. Misbruikroofdieren, zei het dat echte roofdieren in het wild slechts hun natuurlijk instinct volgen en niet de beest uithangen.

De verantwoordelijke kardinaal, Donald Wuerl riep de gelovigen op ‘hun vertrouwen in de kerk niet te verliezen…’ Wuerl wordt in het verschenen rapport er overigens van beschuldigd dat hij als bisschop priesters beschermde die zich bezondigden aan seksueel misbruik.

Kerkleiders én Vaticaan waren tientallen jaren op de hoogte van het misbruik.

Een priester in het betreffende bisdom verkrachtte een meisje die vervolgens zwanger raakte. Hij regelde een abortus. De bisschop stuurde een brief waarin hij schreef:

‘Dit is een heel moeilijke tijd voor je, en ik realiseer me dat je overstuur bent. Ik deel in je rouw.’

De brief was echter niet gericht aan het meisje dat verkracht werd, maar aan de dader, de priester!

Katholieke kakkerlakken, karpatten, hoofdluis en ander ongedierte die ziektes verspreiden blijken op alle continenten én in de krochten van het Vaticaan hetzelfde DNA te bezitten.

Lachebekje paus Franciscus, de man met hypocrisie in zijn bilnaad getatoeëerd, hield na het verschijnen van het rapport van de Amerikaanse openbare aanklager Josh Shapiro tot donderdag jongstleden zijn mondje stijf dicht, zoals gebruikelijk. Al eerder was de goed heilig man, de urbi et orbi-sinterklaas van Rome, ten onrechte van oordeel, zoals in het geval van de Chileense bisschoppen, dat de media de RK Kerk slechts wilde belasteren. Dit, totdat de bewijzen wereldwijd zich opstapelden en hij zalvend inbond. Michael Rezendes van de The Boston Globe die het eerste misbruik in de VS in 2002 onthulde vroeg tijdens een interview bij CNN zich af of seksueel misbruik door de kerk niet als misdaad wordt gezien, maar slechts als zonde waarvoor vergeving bestaat.

Als kers op de taart meldt een passage in het rapport van de openbare aanklager dat een priester uit Pittsburgh kettingen uitdeelde met een gouden kruis aan zijn ‘favoriete jongens’. Naast het vleien van het slachtoffer vormden de kettingen een signaal voor andere priesters dat de kinderen ongevoelig waren geworden voor seksueel misbruik, en ideale doelwitten waren voor verder misbruik: een bewegwijzering!

Waar moet paragnostisch en reïncarnatief de oorzaak van deze vormen van seksueel misbruik gezocht worden. Over de oorzaak bij individuele gevallen is vrij veel bekend. Uit de praktijk van regressietherapeuten doemen wereldwijd plaatjes op van persoonlijke achtergronden in vorige levens die tot vormen van karma in al zijn schakeringen konden leiden. De internationale vakliteratuur bevestigt dit beeld.

Echter, de slinger van karma, oorzaak en gevolg, moet ooit de eerste pendelbeweging hebben gemaakt als bij Kaïn en Abel, zowel voor dader als slachtoffer, of in termen van energetische prioriteit, in omgekeerde volgorde: gepredestineerde slachtoffers met een slachtofferrol in de genen roepen eerder geweld op zich af dan assertieve baasjes, alhoewel de ‘assertieve’ Theo van Gogh toch het loodje legde.

Dat neemt niet weg dat in collectieve zin het opmerkelijk is dat er zoveel gevallen van misbruik zijn, die in ieder geval de laatste 50 jaar boven water zijn komen drijven. Dat het celibaat voor priesters en nonnen een factor is voor hormonale gekte, behoeft geen betoog, zeker als de maagdelijke apostelen van het goede op het spek gebonden worden door ze als zielenherders aan kinderen toe te vertrouwen. Ik laat dit aspect dan ook verder buiten beschouwing.

Seksualiteit is tijdens een incarnatie op de planeet aarde wellicht de belangrijkste stuurraket van de mens. Een instrument dat gevoed wordt door het endocriene stelsel dat alle levensfuncties van ziel en lichaam beheerd, en tevens connectie heeft met de astrale wereld, met aardige en kwaadwillende geesten. Beheers de seksualiteit, en je beheers de wereld, macht. Het is niet voor niets dat religies, de christelijke in de voorste gelederen, seksualiteit tot een uiterst bijzondere aandoening van de mens hebben verklaard en gereguleerd in regels en sacramenten: handboeien. Kerkelijke ‘wetgeving’ ten aanzien van: huwelijk, abortus, homoseksualiteit, celibaat, geboortebeperking. Op die manier kon, in ieder geval de clerus, miljarden ‘gelovigen’ knechten, hen hun wil eeuwen opdringen.

Macht is het ultieme smeermiddel dat via seksualiteit, in ieder geval door Rome, werd ingezet. Seksualiteit gaf ook magische macht, reden van Rome om de Inquisitie in te stellen. De bleke pederastische mannen in vrouwenkleren op Vaticaanse zolderkamertjes wisten heel goed op welke manier de mens het beste geknecht kon worden. De petrochemische, farmaceutische en voedingsmiddelenindustrie maakt gebruik van vrijwel dezelfde machtsmiddelen en strategieën: Problem, Action, Solution (Ordo ab Chao). Kort samengevat, creëer een vermeend probleem (de erfzonde, hoofdzonden, dagelijkse zonden, seksualiteit, herenliefde, euthanasie), en biedt een oplossing aan (aflaten, genade, huwelijk, celibaat). John D. Rockefeller, die met het Flexner Report de westerse geneeskunst onwrikbaar institutionaliseerde, en daardoor de petrochemische en farmaceutische industrie eeuwig vrij baan gaf, was er een meester in. Hij moet in Rome de deur hebben platgelopen om de machinaties tot in detail te bestuderen.

Rome had per lichting wel 100 sluwe en machtige priesters van het type Rockefeller ter beschikking, die met het bestuderen van theologische kunstjes de gelovigen aan zich konden binden. Geen multinational zo goed georganiseerd als het Vaticaan.

Macht moet dan ook worden gezien als de kwaal die aan kindermisbruik door priesters en nonnen ten grondslag ligt. In vele oorlogen, wanneer verkrachtingen aan de orde van de dag zijn, wordt het uitoefenen van macht, zoals grove vernederingen, als het hoogste seksuele goed ervaren. ISIS heeft de wereld dat laten zien.

De priesters die, karma of geen karma, kinderen misbruiken op de manier zoals we hebben kunnen vernemen, zijn, evenals kerkleider inclusief paus Franciscus, ISIS-adepten waardig.

 

 

TOEGEVOEGD 19-08-2018

ISIS VERSUS GOD
De vraag is welk lot het meest afschuwelijk is? Door mannen van ISIS (IS) verkracht te worden of door mannen van GOD in dienst van paus Franciscus. Lees en huiver:

AD.NL Hans van Zon 18-08-2018

Yazidi-meisje staat in Duitsland oog in oog met haar verkrachter van IS

 

TOEGVOEGD 21-08-2018

HET ZIJN DE HOMO´S

Raymond Burke, Amerikaanse kardinaal, voormalig aartsbisschop van Saint Louis, Missouri en president Hooggerechtshof Vaticaanstad, vertolkt met betrekking tot kindermisbruik exact het hypocriete gedachtegoed van de Katholieke Kerk: “Ons treft geen blaam, het zijn de homo´s!” Lees en huiver:

Telegraaf.nl 19-08-2018

Misbruik in Rooms-Katholieke Kerk ’schuld van homo’s’

‘Het misbruik is volgens hem geen fout van de kerk, maar het zijn „daden die komen door de homoseksuele cultuur. Die heeft de kerk beïnvloed en moet worden uitgeroeid.’

 

TOEGEVOEGD 25-08-2018

CURAÇAOSE PATERS EN DOOFPOT-BISSCHOPPEN
Ook binnen het Konikrijk der Nederlanden, op Curaçao, waar ik jaren woonde en werkte, is het hemd nader dan de rok, de priesterlijke rok wel te verstaan. Al in mijn tijd (1989, 1992-1997) werd me door een toppoliticus te kennen gegeven, zelfs gewaarschuwd, mijn handen beter niet te branden aan de toenmalige doofpot-bisschop, betreffende kindermisbruik. Ik zou namelijk niet de eerste zijn, menige politicus was door of via bisschop Wim Ellis (1926-2005) en zijn netwerken reeds succesvol op de slachtbank gelegd. Ellis’ opvolger, Luigi Secco, is overigens geen haar beter, en heeft de deksel van de middeleeuwse doofpot met ingekookt pek verzegeld.

Het misbruik op Curaçao vond ‘uiteraard’ niet zijn oorzaak in homoseksualiteit, zoals de Amerikaanse kardinaal Raymond Burke recentelijk betoogde. Dit, omdat de topman van een bekend radiostation op Curaçao eens desgevraagd verklaarde: ‘homoseksualiteit komt op het eiland doodeenvoudig niet voor’! Haha, lees en huiver:

CARIBISCHE LETTEREN Recht & Rechtspraak, Religie

“Toen journalist Robert Chesal het seksueel misbruik in de katholieke kerk op grote schaal onthulde in 2010, kwamen vele meldingen binnen van mensen die waren misbruikt in Nederland, maar per direct waren er ook meldingen uit Curaçao. Een golf van publiciteit was het gevolg. In Nederland welteverstaan, niét op Curaçao. In zijn recent verschenen boek Een verzwegen leven doet Chesal verslag van de gruwelijkheden, ook op Curaçao.”

“Pater Römer, Fabias’ opvolger nam hem mee naar het bewuste kamertje en vertelde dat bisschop Ellis destijds op de hoogte was van Fabias’ misbruik, zowel op Curaçao als in Colombia vóór zijn aanstelling in Jan Doret.”

“Het was publiek geheim – wat oud-politicus en oud-onderwijzer Stanley Brown bevestigde – dat Colombiaanse priesters die misbruik pleegden door het bisdom Willemstad in de jaren tachtig en negentig werden verbannen om ze uit handen van justitie te houden. Overgeplaatst en niet gestraft, zodat het misbruik elders kon verdergaan.”

[uit Amigoe, 18 mei 2013]

 

TOEGEVOEGD 22-09-2018

Ik schreef het bovenstaande artikel gebruikmakend van veel woorden, mijn passie overigens. Advocaat Jan Boone zegt het in onderstaande bijdrage slechts in zeven woorden: De katholieke kerk is een criminele organisatie.

NPORADIO1.NL 22-09-2018

Advocaat Jan Boone: ‘Misbruikschandaal maakt katholieke kerk tot criminele organisatie’

“Een pedofiel in Nederland krijgt vier jaar gevangenisstraf en kan daarna nergens meer wonen omdat hij overal wordt uitgekotst,” zegt Boone. “Maar een pastoor of priester wordt overgeplaatst naar een ander dorp en gaat daar rustig verder zonder dat hij gestraft kan worden.”

TOEGEVOEGD 20-04-2019

De macht van Rome, en inherent het misbruik, blijkt ook uit de bankrekening en het spaarbankboekje van de pederastische zwartrokken. De omzet van Unilever, toch niet de minste als het gaat om gelovige consumenten te bedotten, haalt het in de verste verten niet bij die van de celebataire jongens in Rome, 44,3 miljard euro in 2010.

NRC.nl

Paus van de armen en baas van een hele rijke multinational

In de loop der eeuwen heeft de kerk veel rijkdam vergaard. Hoeveel, dat weet niemand. Maar alleen al in de VS gaf de katholieke kerk in 2010 170 miljard dollar uit aan gezondheidszorg en universiteiten.

 

Update 20-04-2019