Khashoggi´s stoffelijke resten: Het is erg koud hier in de koelcel

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Foto (details): Wikipedia / Neurotronix / Abuk

Er is een moord gepleegd, met voorbedachten rade is de internationale consensus, maar van het lijk of van de stoffelijke overblijfselen ontbreekt ieder spoor. Althans, zo lijkt het. Het lichaam van de Washington Post-journalist Khashoggi is in al zijn onderdelen intact de ambassade binnengewandeld. Zowel Turkse als schoorvoetend Saoedi-Arabische tongen beweren dat het lichaam in de ambassade na een gesprek met een zaag tot vele delen gedemonteerd zou zijn. Naar buiten lopen was dus een gepasseerd station. Probleem is echter dat ondanks het ingenieuze netwerk van wereldwijd bevriende veiligheidsdiensten geen spoor van Khashoggi of van dat wat hem fysiek vertegenwoordigde, zijn lichaam, is getraceerd. Reden om een extrasensorisch licht op de verdwijning te willen laten schijnen.

De verdwijning van Khashoggi is wereldwijd breed uitgemeten, en journalisten uit het Istanboel van de Aya Sofia en Blauwe Moskee tot aan de Washington Post-stoep van 1301 K Street NW in Washington pasten de puzzelstukjes aan elkaar. Anno 2018 kan de burger met een overvolle blaas geen wildplas meer maken of hij wordt op beveiligingscamera´s vastgelegd. Zelfs de kreun van een overspelige buurvrouw achter drie betonnen muren geslaakt kan door een dienstdoende satelliet worden geregistreerd. Echter het lichaam van een volwassene, toch snel een inhoud van 0,06667 m3 oftewel 66 liter, een hele plas, is spoorloos. Een volume dat je niet zo snel ongemerkt onder een dikke winterjas mee naar buiten neemt, bijvoorbeeld via de achterdeur van consulaat of ambassade, of wegmoffelt in het aanrechtkastje van de diplomatieke ambassadeurswoning.

Ook in rook is Khashoggi niet opgegaan. Als het astrologisch even tegenzit, kunnen onopgeloste verdwijningen of moordzaken vele decennia, een leven lang of eeuwig onopgelost blijven, niet op zijn minst als bij moord er geen lijk is. Door praktische oorzaken als onderbezetting van rechercheteams, althans in Nederland, en ingeval een zaak weinig tot geen publiciteit krijgt, blijven honderden zaken onopgelost. De astrologische duider, het planetair aspect voor het oplossen van verdwijning of moord, hevelt de zaak dan over de dood heen van de nabestaanden, soms definitief. Hoewel niet altijd.

Een reïncarnatiesessie, een regressie naar een vorig leven, wijst een moordenaar aan. Een vrouw gaat in regressie en beleeft dat ze in een vorig leven tijdens de Tweede Wereldoorlog in Frankrijk vermoord is. Ze herinnert zich haar toenmalige naam, de naam van het Franse plaatsje én de naam van de moordenaar. Ze is vermoord door een man die samen met haar in het verzet zat. Een rekensom leert dat de man uit haar vorige leven nog in leven kan zijn, weliswaar veel ouder. Met haar man (in haar huidige leven) besluit ze in de vakantie het Franse plaatsje te bezoeken om te zien of ze het huis en mogelijk de man kan vinden. Dat lukt, ze post nabij het huis totdat de oude man naar buiten komt. Haar uiterlijk heeft grote gelijkenis met de vrouw die ze was in een vorig leven, alsook haar leeftijd. De man komt uit het huis, schrikt zich naar we mogen aannemen lam, en noemt haar bij de naam die ze had in het vorige leven, ervan uitgaande dat hij een geestverschijning beleeft. De moordenaar is ontmaskerd, echter, een eventuele gang naar de wereldlijke justitie zal nimmer effect sorteren. Karmische curatoren, zijn eigen karmisch bewustzijn, zullen wel of niet hun werk doen. Maar de moord is opgelost!

De moordenaar die we kennen als Jack de Ripper is, tot op heden, nooit geïdentificeerd. Het onderzoek naar zijn identiteit moet vele boekenplanken hebben gevuld. Blijkbaar waren er ten tijde van de moorden in 1888 astrologische constellaties die een lange adem hadden en hebben. Historisch iets dichter bij huis is de moord op John F. Kennedy die met onderzoek en complottheorieën niet enkele boekenplanken vulde, maar de hele voorgevel van een heuse bibliotheek. En historisch nog dichter bij huis zijn we bekend met de verdwijning in Portugal van het Britse kind Madeleine McCain en van de Amerikaanse studente Natalee Holloway op Aruba. Verdwijningen waarvan ik oorsprong en samenloop van gebeurtenissen duidde en beschreef in Missing, Madeleine McCann – Drain or Well en Fact Finding Report verdwijning Natalee Holloway.

De complexe eenvoud van verdwijningen of het zoeken en vinden van een moordverdachte kan ik het beste illustreren met een praktijkvoorbeeld dat zich afspeelde in de wereld van de techniek.

Een mij in vroeger jaren bekende cliënt belde mij op. Haar verzoek betrof niet direct een persoonlijke kwestie, maar een beroepsmatige. Het verzoek betrof een vraag over een machine van haar bedrijf, en of ik ook daarover mijn licht zou kunnen laten schijnen. Ondanks weinig tot geen kennis laat staan affiniteit met elektrisch aangedreven machines gaf ik het een kans en vroeg haar wat er aan scheelde. Een splinternieuwe machine, in het cosmetische segment van de samenleving, huidverzorging, werkte niet. Alle klanten liepen weg, wellicht naar de concurrent. Het contact met de fabriek had geen resultaat opgeleverd. Monteurs hadden de machine aan een deugdelijke inspectie onderworpen, echter zonder resultaat. Geadviseerd werd om het gemeentelijk energiebedrijf de elektrische circuits van het pand te laten inspecteren. Ook dit leverde niets op. Het geplaagde bedrijf nam opnieuw contact op met de fabriek. Een nieuwe machine zou de oude gaan vervangen, een lange rit naar de fabriek. Echter, ook de nieuwe machine weigerde dienst.

Met dit gegeven werd ik verzocht klaarheid te kunnen brengen. Onmiddellijk nadat ik het ellendige verhaal hoorde kreeg ik een associatief flitsbeeld, het beeld toonde duidelijk de oorzaak van de storing. Het beeld betrof een oude glanspers die ik in een vroegere doka gebruikte en waarvan één van de vier pootjes krakkemikkig was waardoor de pers eeuwig wiebelde, vergelijkbaar met een tafeltje op een caféterras dat altijd wiebelt en waar een bierviltje onder een van de vier pootjes moet worden geplaatst. Ik vertelde de cliënt dat de machine niet waterpas stond en dat ze de tafel met vier iele pootjes (op rolletjes) moest vervangen.

Enigszins schamper lachte ze mij toe en vertelde dat ze de machine al op een ander tafeltje had geplaatst, echter zonder resultaat. Het beeld van de glanspers bleef op mijn beeldscherm persisteren. Het tweede tafeltje moest ongetwijfeld ook een kreng zijn dat door een van zijn pootjes was gezakt, bij dezelfde firma gekocht, een maandagproduct. Ik adviseerde haar een ‘echte’ tafel te nemen die ‘echt’ waterpas stond. Dit, omdat de machine uiterst gevoelig was voor de lichtste schommelingen. Na een half uur belde ze me op, een ‘echte’ tafel had geholpen, het probleem was definitief opgelost.

Ook de zaak Khashoggi is er een met haken en ogen, diplomatiek geharrewar, politieke voordeeltjes, you name it. Ingeval Khashoggi met een Arabische zaag naar de moslimhemel is gestuurd, dan wordt het voor de stinkend rijke Saoedi-Arabische keukentulbanden heel moeilijk om dat toe te geven. Het lichaam dat voor de moord nog Khashoggi voorstelde, moest op een delicate manier aan het oog worden onttrokken, en wel zodanig dat de onderste steen nimmer boven zou komen. Begraven in een van de bosjes nabij Istanboel zou riskant zijn, omdat een verdwaalde hond het lijk bij toeval zou kunnen ontdekken.

Enige dagen geleden in relatie tot Khashoggi ontving ik als bij de glanspers met het manke pootje, een flitsbeeld met geluid. Het betrof een koelcel met bevroren stukken vlees die in gladde stukken waren gezaagd, zoals osse buco, schijven (kalfs)schenkel, maar dan vele malen dikker. Het was alsof Khashoggi me liet weten:

Het is hier erg koud in de koelcel.

Of en waar er in de nabijheid van de Saoedi-Arabische ambassade in Istanboel zich koelcellen bevinden is mij onbekend. Het valt onder de verantwoordelijkheid van de Turkse diensten dat te onderzoeken.

Zoals bij het artikel over het beeld van een moordaanslag op Donald Trump, De doodlopende weg van 5 Amerikaanse presidenten, hecht ik er aan te vermelden dat het mijn zienswijze op basis van jarenlange ervaring is dat een beeld van de toekomst pas waarheid wordt als het beeld zich heeft gerealiseerd, gekristalliseerd, in de realiteit.

Ik lever paragnostische beelden die ik waarneem, ik lever niet de waarheid.

Met inachtneming van de zorgvuldigheid, op basis van het beroepsmatig verkregen beeld, en geluisterd naar mijn geesten, is bij mij de indruk ontstaan dat de stoffelijke resten van Jamal Ahmad Khashoggi gezocht moeten worden in een koelcel niet heel ver van de ambassade verwijderd.

 

 

________

TOEGEVOEGD 02-04-2014

De Westerse wereld, inclusief Nederland, kijkt de andere kant op, money is money en zaken zijn zaken nietwaar. Volgens de doorgaans goed ingelichte Washington Post kunnen de kinderen Khashoggi van Saudie-Arabië (kroonprins Mohammed bin Salman) tientallen miljoenen (zwijggeld, red.) tegemoet zien.  Opmerkelijk hoe een schier aan regeringsleiders en staatshoofden islamitsche landen omarmen. Donald Trump is een economisch verhaal apart, Juan Carlos I, voormalig koning van Spanje, onderhoudt uiterst warme banden met de prinselijke tulbanden van Saudi-Arabië, en voormalig koningin Beatrix die in 2012 in Oman met een hoofddoek te kijk liep, identificeerde zich, ondanks ontkenning, met de onderdrukking van islamitische vrouwen wereldwijd.

NOS.nl

‘Villa als zwijggeld voor kinderen van vermoorde journalist Khashoggi’

“Saudi-Arabië heeft de vier kinderen van de vermoorde Saudische journalist Jamal Khashoggi ieder een villa gegeven. Ook krijgen ze maandelijks een toelage van meer dan tienduizend dollar van de Saudische autoriteiten. Dat schrijft The Washington Post.”

 

NOS.nl 16-10-2018

Waarom westerse landen ook nu niet uithalen naar Saudi-Arabië

“Ook nu is minister Wopke Hoekstra voorzichtig. Als Saudi-Arabië betrokken blijkt bij “het verdwijnen” van journalist Jamal Khashoggi, gaat hij volgende week niet naar het land toe. Maar verdere harde woorden ontbreken.”