De casus Filomena: Een Braziliaanse geneest van extreme watervrees door herbeleving van haar vorige leven als Arawa, een Thais meisje

CliffTravellOcult2

Cliffs Thailand / ClifTravellOcult

‘Zijn dieren ook mensen, is de lucht gelukkig, kunnen dieren mij horen, heeft de zon een moeder, kan het vuur duiken, en wonen er ook lianen in mijn hoofd?’

De Britse psychiater Denys Kelsey (1917-2004), echtgenoot van het beroemde medium Joan Grant (1907-1989) die Winged Pharaoh (Grant 1937) schreef, en die als eerste professional in zijn tijd cliënten via regressies naar vorige levens bracht, vergeleek zijn werk als psychiater en als reïncarnatietherapeut als volgt: In a maximum of twelve hours of regression therapy I can accomplish what will take a psychoanalyst in three years.

Na het baanbrekende werk van Kelsey en Grant mag de Amerikaanse psycholoog Dr. Morris Netherton de vader van de moderne reïncarnatietherapie worden genoemd, met in zijn kielzog coryfeeën als Edith Fiore, Hans ten Dam, Roger Woolger en Brian Weiss. Morris Netherton, 14 jaar psychologisch counselor aan het Los Angeles County Probation Department, schreef reeds in 1978 het onthullende boek Past Lives Therapy. Hieruit volgde de geniale Netherton Method of past life therapy, dat wereldwijd de Bijbel is voor collegae vakgenoten.

In een van de vertaalde uitgaven kreeg het boek als ondertitel Genezen aan vorige levens, en dat is precies waar het om gaat wanneer we ogenschijnlijk hardnekkige storingen die stammen uit vorige levens willen detecteren en genezen. De behandeling van de extreme angst voor water van de Braziliaanse Filomena is er een voorbeeld van.

 

DE GEESTENWERELD

Filomena (36) had angsten, waarvan traumatische angst voor water het hoogst ‘scoorde’. Filomena, een Braziliaanse uit Salvador da Bahia, meldde zich bij mij nadat ze kennis had genomen van Portugeestalige artikelen op het wereldwijde web over mijn leven en werk als paragnost en medium. Echter, haar geesten bleken een bijzondere weg te hebben uitgestippeld haar naar mij te dirigeren. Een van Filomena´s bevriende collega´s uit het academische circuit adviseerde haar om voor de behandeling van angsten contact op te nemen met Eunice Tabakoff, actueel naam voerend als Maria Euniké Santos, een vooraanstaande psychoanalytica en erudiete wetenschapper in Salvador da Bahia, die van 1976 tot 2004 professor adjunto was geweest aan de UFBA – Universidade Federal da Bahia.

Bij Filomena´s zoektocht op het web naar psychoanalytica Eunice Tabakoff kwam gelijktijdig mijn naam als paragnost, medium en reïncarnatiespecialist in beeld. Het toeval wilde dat de wegen van Eunice/Maria Euniké en mij zich in voorbije jaren meermalen hadden gekruist, zowel beroepsmatig als privé (enige fraaie Caribische/Latijnse dansen werden eens gezamenlijk op de vloer gelegd), en we tot op heden via Facebook verbonden zijn. In de hete Braziliaanse zomer van 1999 had ik de eer door haar te worden uitgenodigd om in haar praktijk in de chique wijk Ondina een paragnostische dan wel mediamieke analyse te geven van een op dat moment aanwezige Afro-Braziliaanse cliënte. Uiteraard met instemming, belangstelling en volledige medewerking van de cliënte.

De impact van de gemaakte analyse bleek groot te zijn. De paragnostisch-mediamieke interventie bleek op beiden grote indruk te hebben gemaakt, week in ieder geval af van wat therapeutisch gezien als toelaatbaar werd beschouwd. UFBA-professor adjunto Eunice Tabakoff, zoals ik haar toen bij naam kende, beschreef haar ervaringen over mijn werkwijze als volgt: ‘Martien heeft de moed dieper te kijken dan onze code feitelijk toestaat’. Haar zienswijze werd verwoord op een brochure voor een lezing en promoting van een te houden workshop in Casa do Comercio, in het toenmalige Auditório do CESEC – Centro de Estudos Sócio-Económicos in Salvador da Bahia. Correio da Bahia (Candra 1999) berichtte.

Een ander toeval wilde dat Filomena cliënt was geweest van mijn goede vriend Conrad Spainhower, een gerenommeerde Amerikaanse chiropracticus in Salvador da Bahia en praktijkhoudend in Centro Itaigara, die ook mijn liefde voor weekend-timmeren uit de losse pols deelde en in het panel van professoren en therapeuten had gezeten die mijn lezing in Casa de Comercio hadden ondersteund.

Filomena, avontuurlijk van aard zoals ik weldra zou ontdekken, dook in de Braziliaanse sectie van mijn website en besloot uiteindelijk nieuwgierig als ze was, contact met mij te zoeken, met een paragnostisch Nederlands medium in Spanje met Braziliaanse roots. Filomena wilde meer weten over haar missie in haar huidige leven, maar om regressies te ondergaan had ze ook lichtelijk vrees.

In tegenstelling tot haar verwachting woonde ik niet meer in Brazilië. Een regressie per Skype, hoewel mogelijk, zou naast Nederlands en eventueel Duits, alleen in het Engels gehouden kunnen worden, een taal die ze onvoldoende machtig was. In Braziliaans-Portugees kon ik haar per e-mail wel consulten geven, evenals readings over vorige levens.

Filomena stuurde op verzoek al haar gegevens, inclusief medische geschiedenis, de aandachtspunten voor een consult en een korte beschrijving van studie, werk en levenswandel. Angst voor water en de vele gevolgen die het mijns inziens op haar leven had, sprong er duidelijk uit. In een tweede verzoek rapporteerde ze chronologisch, uitgebreid en in detail haar negatieve en deels ook positieve WATER-ervaringen.

De digitaal therapeutische weg tussen het Braziliaanse Salvador da Bahia en het Spaanse Jerez de la Frontera was geslecht. Filomena was erg positief als cliënt, meewerkend, hongerig naar antwoorden. Een reading over een vorig leven met water als centraal thema kon een aanvang nemen, in het best mogelijke Braziliaans-Portugees dat ik ter beschikking had.

Voordat het feitelijke consult een aanvang kon nemen werd me tevens gevraagd naar de politieke situatie in Brazilië en de mogelijk maatschappelijk gevolgen en positie in gender-thematiek voor de lgtb-gemeenschap. Dit wegens alarmerende uitspraken van de kersverse Braziliaanse president, de uiterst rechtse, zeg maar fascistische, Jair Bolsonaro. In politiek belangrijke zaken word ik steevast bijgestaan door de geest van de overleden internationaal chirurg en Braziliaanse president Juscelino Kubitschek (1902-1976), de man die het futuristische Brasilia liet bouwen.

Deze informeerde mij in 2015, vijf maanden voor de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten dat Donald Trump tegen de verwachtingen van alle internationale politicologen in, president zou worden van ‘Make America Great Again’. Met hulp van Kubitschek kon ik Filomena informeren dat ze zich geen te grote zorgen moest maken. Bolsonaro´s macht zou niet eeuwig zijn, en Brazilië bevond zich niet meer in de staatsgreep van 1964. Tenslotte zou niet het sociale klimaat in één klap te niet kunnen worden gedaan dat eerdere presidenten als Lula da Silva en Ditma Rouseff vlijtig hadden opgebouwd.

Ik berichtte Filomena dat ik de beantwoording ter hand had genomen van de hoofdvragen die voortvloeiden uit de thema´s waarover ze graag duidelijkheid wilde: WATER – ANGST – VERDRINKINGSDOOD. Deze thema´s waren allen, direct of indirect, te herleiden tot ervaringen in een van haar vorige incarnaties.

Van de betreffende incarnatie wilde ik haar op een filmische manier een zo veel mogelijk natuurgetrouwe impressie geven. Vervolgens de raakvlakken aantonen die het vorige leven met haar huidige leven maakte. Als sluitstuk zou ik haar een aantal suggesties geven om, indien gewenst, haar leven gemakkelijker en gestroomlijnder te laten verlopen.

 

DOCUMENTO ARTE PARANORMAL
READING VORIGE LEVENS

 

HET THAISE WATER: EEN VORIG LEVEN VAN FILOMENA

In een van haar vorige levens was de entiteit die we nu als Filomena kennen een jonge vrouw, levend in Thailand. Ze was vrij klein van gestalte, waardoor ze nog jonger leek dan dat ze in werkelijkheid was: fysiek leek ze op een tiener of jong volwassene. Haar huid was schitterend, zacht, egaal en tevens lichtbruin van kleur, haar eveneens zachte haren, bruin van kleur, waren lang en golvend: een astrologisch gevolg van een goed geaspecteerde en goed geplaatste Venus in haar toenmalige horoscoop.

De prachtige Venus was weer een gevolg van een leven vóór haar incarnatie als in Thailand toen het verzorgen van het lichaam hoge prioriteit had gehad. Zowel mannen als vrouwen vonden het erg prettig naar haar te kijken. We noemen haar Arawa. Voor de mensen was de buitenkant van Arawa van een geheel andere aard dan haar binnenkant. Haar fysieke verschijning was uitnodigend en met een grote aantrekkingskracht. Haar binnenste daarentegen was vrij gesloten waar andere bewoners van de wereld maar moeilijk toegang tot konden krijgen. Haar sociaal gedrag kan enigszins vergeleken worden met de wereld van autistische kinderen.

De gesloten binnenwereld kon men zien aan de manier waarop ze liep: een klein beetje gebogen, ietsje hellend naar rechts, waardoor haar lange haren haar voorhoofd en een oog deels bedekten. De haren waren voor haar als een sluier waarachter ze zich, met een oog, veilig kon voelen. Met één oog naar binnen gericht – ze praatte veel in zichzelf – en met het ándere oog de wereld voorzichtig verkennend.

Arawa was een water-meisje, Arawa´s vriend was het water. Ze kon met het water praten alsof het een mens was. Vaak liep Arawa naar een hoge rots die boven de zee uitstak, van waaruit ze de diepte in kon duiken. Het duiken betekende veel voor haar. De duik was steeds de bevestiging van een gedachtegang die ze eerder die dag had gehad.

Op haar weg naar de rots bij de baai werkte haar hersenen onophoudelijk, en stelde ze zich altijd één van vele vragen. Vragen, zoals: zijn dieren ook mensen, is de lucht gelukkig, kunnen dieren mij horen, heeft de zon een moeder, kan het vuur duiken, en wonen er ook lianen in mijn hoofd?

Bovenop de hoge rots gezeten keek ze vervolgens naar de golfjes van het water in de diepte.

Als er veel golfjes kwamen was het antwoord op haar vraag: ja. Als er weinig golfjes kwamen was het antwoord nee.

Als het antwoord ja was, besloot ze opnieuw een duik in de onmetelijke diepte te wagen. Het duiken was niet zonder gevaar, meerdere duikers waren gestorven tijdens het duiken, soms was het water beneden niet diep genoeg of waren kleinere rotsblokken op een andere plaats terecht gekomen. Arawa kende de hoge rots boven en het water met rotsblokjes beneden. Ze had als kind veel gespeeld in het water beneden en kende alle plekjes. Maar Arawa hield ook van gevaar. Van gevaar kreeg ze prettige kriebeltjes in haar buik én in haar hoofd, alsof ze een bedwelmend drankje dronk.

Bovenop de rots ging ze dan in duikhouding staan, haar armpjes boven het hoofd, haar lichaam naar voren gebogen, aanstalten voor de duik, en vanonder haar haren keek ze met één oog naar de zee diep beneden, wachten totdat de laatste ja-golfjes kwamen aanrollen. Dan dook ze, haar lichaam ging sneller dan haar geest en schoot als een pijl naar beneden. Tijdens de duik zei ze dan tegen zichzelf: ‘zie je wel, de zon heeft een moeder, de ja-golfjes hebben het zelf gezegd’.

Arawa kreeg steeds meer problemen met mensen in het dorp: een enkele vrouw, meerdere mannen. Deze drongen zich aan haar op als ze naar de rots wandelde. Ze wilde iets van haar, iets wat ze niet wilde, al begreep ze niet precies wat ze van haar wilden. Ze werd woest en boos als de mensen haar probeerden aan te raken, terwijl ze eigenlijk ook wel aangeraakt wilde worden.

Ondanks de weinige woorden die ze ter beschikking had, had ze een sterk karakter, misschien wel een dominant karakter. Ze duldde geen enkele tegenspraak van het leven of van andere mensen, en wilde niet dat iemand haar leven dwarsboomde. Als ze met haar eigen dood een ander kon dwarsbomen, zou ze dat wapen inzetten.

Arawa was opzet, eigenlijk woedend, in ieder geval heel boos. Haar rustig innerlijk leven met weinig woorden maar met veel contact met de natuur werd verstoord. De belagers waren de mannen en die ene vrouw, elk afzonderlijk, die haar op handtastelijke manier meer en meer benaderden op haar weg naar de rots. Ze kon zich niet verweren, ze was te klein en had ook te weinig woorden. Het waren pogingen tot aanranding die ze ervaarde, ook al kende ze het woord niet, pogingen tot aanranding die ze maar amper kon afweren met haar handjes. De gebeurtenissen die tot woede leidden veranderden iets in haar hersenen. Het veranderde zouden we nu zeggen, eigenlijk haar hele bestaan, lichaam, geest en ziel.

Ze vroeg aan de golfjes van de zee of ze een speciale duik moest maken, een duik waardoor ze haar belagers definitief van zich af zou kunnen schudden, hen tevens te straffen en te laten zien dat ze voor niemand bang was. Alle golfjes antwoorden ja op haar vraag voor een speciale duik.

Arawa bereidde zich voor op een speciale sprong op een dag dat er eigenlijk te weinig water aan de voet van de hoge rots stond. Dat wist ze wel, maar dat hadden haar door verdriet en woede verstoorde gedachten zo bevolen. Ze zou het risico nemen, de golfjes hadden ook ja gezegd.

Ze bereidde zich voor op een fatale duik. Haar laatste gedachten gingen door haar heen terwijl ze naar de ja-golfjes keek in de diepte. Haar woede gebood haar te duiken, haar liefde voor het leven in en met de natuur wilde eigenlijk niet. Een innerlijke strijd, haar woede en ego om te bewijzen wie ze was zou winnen, en won, ze dook.

De duik in de diepte ging pijlsnel, maar duurde een eeuwigheid. In een snelle film overzag ze delen uit haar leven: de golfjes van de zee waar ze van was gaan houden, de lianen in het bos, de lucht waarmee ze praatte, en de zon die misschien geen moeder had. Maar ze was op weg naar de diepte, en ze wist dat het het einde van de reis zou kunnen betekenen. Het werd ook het einde van de reis, althans bijna.

Er bleek die dag te weinig water in de baai te staan.

Arawa leefde nog enige tijd, het zeewater nabij de rots was bloedrood van kleur. Naast verdoofde pijn, lichamelijk voelde ze niets, kwamen nieuwe gedachten in haar op. Ze besefte dat met de duik ze haar contact met de natuur was kwijtgeraakt, het meest dierbare wat ze had gehad. Ze was boos op de woede in haar. Haar angst voor water nam ze mee in de dood, en als er reïncarnatie zou bestaan, nam ze die angst mee naar een volgend leven, naar een volgende incarnatie in een ander land: Brazilië.

 

MEDIAMIEKE ANALYSE EN TOEKOMSTPERSPECTIEF

In de analyse maakte ik Filomena kenbaar dat het leven van Arawa op een filmische manier inzicht gaf in de dynamiek van haar vorige leven die zijn storende energie afgaf in haar actuele heden, en: haar leven als Filomena in Brazilië beïnvloedde. Onder de subthema´s WATER – ANGST – VERDRINKING ‘woonde’ paragnostisch gezien echter een centraal hoofdthema. Dit hoofdthema – ‘Machtsprocessen’: macht versus onmacht en afhankelijkheid versus onafhankelijkheid – was een terugkerend thema gedurende meerdere incarnaties die plaatsvonden vóór de Thaise incarnatie: een metaforische pendelbeweging.

Een pendelbeweging is niet eeuwig, en komt als bij een klok of pendule waarvan de veer niet meer wordt opgewonden, uiteindelijk tot stilstand. Dan is de levensles geleerd en kan men zich ontwikkelen op andere terreinen. Het voordeel van (karmische) pijn of problemen is, dat na vele pendelbewegingen door diametraal tegengestelde incarnatiethema´s (bijvoorbeeld: arm versus rijk, gezondheid versus ziekte, macht versus onmacht) men meester wordt in de betreffende dynamiek, en als men wil, er later andere mee kan helpen.

Arawa was deels gehandicapt, had een lichte vorm van autisme, en sloot zich destijds op in een symbolische cocon, vervreemde zich gedeeltelijk van de maatschappij, leefde psychologisch alleen in haar eigen koninkrijk. Haar handicap gebruikte ze, deels onbewust, als een sociaal wapen. Dit, om het leven te leiden zoals alleen zij dat wilde, en om mensen op afstand te houden. De (doden)sprong in de diepte, een protest naar de wereld en de maatschappij, was daar een uiting van: liever dood dan socialiseren, zouden we nu zeggen.

De angst voor water, maar ook andere angsten of plotselinge schrik in haar huidige leven, vinden hun oorsprong in het leven van Arawa. Echter, het doodgaan na de salto mortale was niet waarvoor ze de meeste angst had. De echte angst en ontreddering was dat ze een verkeerde beslissing had gemaakt. Namelijk dat ze haar organische leven en band met de natuur had opgegeven, ze een verkeerde keuze had gemaakt, dat ze haar eigen leven had opgeofferd door andere mensen te willen straffen. Daarin zat de grote angst, angst voor herhaling. Angst die ze ‘meenam’ in de dood en naar een andere incarnatie. Dat is wat ze vaker voelde in haar huidige leven, als ze via triggers (water, verdrinkingsperikelen, het douchen, een waterval, het zwembad) innerlijk herinnerd werd aan de incarnatie in Thailand.

Ik bracht haar onder de aandacht dat angsten weer andere angsten kunnen genereren. Angst voor een grote bruine hond kan overgaan in angst voor kleine bruine honden, daarna voor alle bruine dieren, vervolgens voor de kleur bruin, een bruine jas, iemand met bruin haar.

Water had nog immer een grote aantrekkingskracht op Filomena. Echter, door de onbewuste herinnering aan Arawa, was ze vaker te onvoorzichtig en onverstandig, en sprong dan enthousiast te snel in het water of in een golf zonder te kijken of alles wel veilig was. In feite sprong de persoonlijkheid van Arawa die goed kon zwemmen dan in het water, waardoor Filomena die niet zo goed kon zwemmen, van zichzelf schrok en fobisch werd.

Naast de vergissing die Arawa maakte, was ze een prachtig natuurmeisje, met vele talenten, met innerlijke poëzie en filosofie. Een vrouw met een prachtig mythisch en magisch bewustzijn zoals nog maar weinige kennen. Ook dit gevoel droeg Filomena in zich, als een erfenis van Arawa.

Dergelijke talenten zo constateerde ik zouden zeer goed kunnen floreren in onderwijs (kinderen, adolescenten), de (avantgardistische ) kunsten, film, literatuur, dramatisch en satirisch theater (!), maar ook in opvoeding en scholing van jonge paranormale mensen.

Belangrijk zou ook zijn om in het leven de eigen weg te gaan en niet te veel naar triviale kritiek van mensen te luisteren, echter, zonder zich maatschappelijk op te sluiten in een cocon.

Ik voorspelde haar paranormaal en basis van statistiek dat door de filmische herbeleving van het leven van Arawa de gememoreerde angsten zeker zouden worden gereduceerd, en wellicht helemaal zouden verdwijnen. Om zonder angst weer plezier in water te kunnen krijgen en het genezingsproces een handje te helpen adviseerde ik haar om periodiek enkele auto-hypnotische sessies te houden:

Door enkele keren per week, 2 a 3 maal, een voetenbad te nemen. Daarbij rustig te gaan zitten, bijvoorbeeld tijdens tv-kijken of lezen, en de voeten onder te dompelen in een bak met lauwwarm water waaraan royaal zout was toegevoegd. Na een tijdje zou lichaam en ziel weer gaan wennen aan het element water zonder dat er angsten zouden kunnen komen bovendrijven. De (auto-hypnotische) sessies zouden rustig en langzaam moeten worden opgebouwd gedurende langere tijd, enige maanden.

 

FILOMENA NA HET CONSULT

Filomena bedankt uitgebreid voor het licht dat ik op haar bracht. Ze heeft alle materiaal gelezen en identificeert zich uitgebreid met Arawa. Ze begrijpt steeds meer het verband tussen Arawa en Filomena, en dat ik misschien ook andere gevoelens uit weer andere levens in me draag. En vooral, zo laat ze weten, welke lessen ze in acht zou moeten nemen om niet bij herhaling in een slingerbeweging te vervallen. In een aantal punten vat ze haar ervaringen samen en geeft een impressie van de overeenkomsten zoals ze die heeft ervaren tussen Filomena en Arawa. Ze spreekt hier in de derde persoon.

1. Haar essentiële introspectie: Filomena heeft ook deze kant zeer sterk in zich, en houdt van de natuur – dit is waarmee ze zichzelf stimuleert en Filomena houdt ook van dieren.

2. Filomena is ook koppig en houdt er niet van gefrustreerd te zijn.

3. Filomena werd seksueel misbruikt in de kindertijd.

4. Filomena is erg heetgebakerd, en wanneer ze geïrriteerd raakt, pakt ze haar biezen.

5. Zich verbergen of verwijderen van de samenleving als Arawa, Filomena kent vergelijkbare handelingen. Ook vandaag gebruikt Filomena nog steeds dit ‘zich verwijderen’ van mensen, misschien nog als een mogelijke verdediging, omdat diep van binnen ze bij anderen geen ergernis wil veroorzaken en op een bepaalde manier haar mogelijke onafhankelijkheid van de wereld probeert te bewijzen. Filomena geeft haar onafhankelijkheid niet op, het is een kwestie van eer!

6. Filomena werkt met Planning in haar huidige leven, om altijd de ‘beste beslissingen’ te nemen, dat wil zeggen, dat wat zij van waarde acht voor haar en degenen die zich in haar omgeving bevinden.

7. Filomena is als Arawa eigenlijk dol op spelen, ze is impulsief en het is helemaal niet erg.

Ik denk dat de grote lessen voor Filomena, zoals Martien me voorhield (ik begreep een beetje hoe het is op deze manier te handelen), zijn:

1. Te proberen niet gefrustreerd te raken en/of minder verwachtingen bij mensen te scheppen. Om door eigen inspanningen meer en betere resultaten te bereiken. Door de eigen intuïtie te volgen en tevens open te staan voor hulp van anderen.
2. Om in contact te blijven met mijn innerlijke en uiterlijke natuur. Om te ‘spelen’, maar veiliger, voorzichtiger, acties meer afwegen, angst minimaliseren door proberen en nog eens proberen niet weg te lopen van situaties die zich voordoen.

(Dit weekend en de vorige week nam ik een heerlijk zeebad, stapte in zee en stak mijn voeten abrupt in het water, mijn lichaam en ziel onderdompelend, wat enige claustrofobie gaf, maar ik probeerde de redenen te begrijpen: emotionele… onbewuste herinneringen.)

Filomena verzocht mij in een opvolgend contact per digitale postduif nog om enige verduidelijking:

1. Arawa was boos en gesloten, waardoor ze haar molesteerden (met seksuele agressie?), of wierp ze zich naar beneden omdat ze haar molesteerden?
2. Wat wil de slingerbeweging mij leren? Wat hoef ik niet meer te herhalen?

Met uitgebreide dankzegging vergezeld met een rits aan uitroeptekens besluit Filomena met warme groeten de ontvangst van het verslag over haar vorige leven als Arawa.

Na enige tijd ontvang ik vanuit Brazilië opnieuw bericht van Filomena:

– Ik was op het strand en nam een zeebad tijdens een samenkomst van mensen, om lichaam en ziel te reinigen. Ik herinnerde me Arawa!!!
– Ik voel me beter met water… veel beter!! Dank!!!

 

TOT SLOT

Inhoudelijk is er weinig verschil aan informatie verkregen via regressies naar vorige levens of via readings door een medium. Qua emotionele beleving kan er wel een verschil zijn. Tijdens een regressie is men emotioneel, ook fysiek, meer betrokken. Lichamelijke aandoeningen en storingen uit een vorig leven, kunnen, althans onder mijn leiding, tijdens en na een regressie (tijdelijk) manifest worden, totdat lichaam en geest de storingen verwerkt hebben en weer de normale stroomsterkte hebben aangenomen.

Een jonge ziekenhuisarts die kennis had van de vele geheimen van het lichaam was na een regressie bij mij een week lang onverklaarbaar ziek, niet levensbedreigend uiteraard, maar bedlegerig zwaar ziek en beroerd en niet in staat te werken. Ze herstelde weer snel. Uit het magnum opus van prof. dr. Ian Stevenson (1918-2007), tijdens leven biochemicus, internist en hoofd psychiatrie van University of Virginia School of Medicine, blijkt dat ernstige wonden opgelopen in een vorig leven zich kunnen manifesteren als geboortekenmerken in het huidige leven, 3000 gedocumenteerde casussen (Stevenson 1997). Het vorige leven kan zich dus fysiek op allerlei manieren manifesteren, tijdens en buiten een regressie. Als vervolg op de bevindingen van Ian Stevenson maak ik weloverwogen een nog grotere stap.

Het is mijn ervaring als paragnost (helderziende informatieopbouw) en als medium (spiritistisch verkregen informatie) gedurende 40 jaar, dat vanaf het moment dat een entiteit de vrucht in de moeder gaat ‘bewonen’, deze zelfs de vorm gaat aannemen die astrologisch en karmisch correspondeert met een of meerdere van zijn of haar vorige levens. Reden waarom kinderen in één familie, naast lichamelijk gemeenschappelijke kenmerken, meer dan eens verschillend van lichaamsbouw zijn. De indalende geest, de entiteit, geeft vorm aan de vrucht binnen de mogelijkheden van het erfelijk materiaal van de ‘gekozen’ vader en moeder.

Een Spaanse danser die tijdens een regressie naar een vorig leven in Afrika verblind werd door weerkaatsend zonlicht, had minutenlang totdat ik ingreep, een hevige aandoening aan zijn ogen, niet imaginair maar aan zijn fysieke ogen in het hier en nu. Omstanders tijdens de regressie waren er getuige van dat het lichaam (en de geest) uit het verleden samenviel met het lichaam (en geest) in het heden.

De mate van emotionele beleving van de cliënt tijdens een gesproken of geschreven reading hangt af van de woordkeus en intonatie van het medium. Een reading kan een kracht hebben om nooit meer te vergeten of slap zijn als een vaatdoek. Vergelijkbaar met de woorden van een bevlogen psychiater uit heden of verleden, of de nietszeggende woorden van een huis-, tuin-, en keukenpsycholoog die zich naar zijn pensioen toe worstelt. Op basis van paragnostisch verkregen informatie uit een vorig leven behandelde ik in 1993 de vermeende schizofrenie van Ricardo succesvol (zie: Case of Ricardo B.: Study on Extrasensory Voice Hearing / Auditory Hallucination waarbij woordkeus en intonatie de ziel raakten en tot zijn genezing leidden.

Feit is, om opnieuw met psychiater Denys Kelsey te spreken: In a maximum of twelve hours of regression therapy one can accomplish what will take a psychoanalyst in three years. Gerenommeerde psychiaters als Ian Stevenson, Arther Guirdham, Edith Fiore en Brian Weiss bleken beroepsmatig dezelfde ervaring te hebben als Denys Kelsey.

De-hypnose of dehypnotiseren in dit verband, is het ontwaken uit een onbewuste en ongewilde hypnotische staat, vaak een persoonlijke, in ieder geval een collectief maatschappelijke. Sinds Sigmund Freuds verhandeling Group Psychology and the Analises of the Ego (Freud 1921), en nadien door het baanbrekende werk van Milton Erickson en zijn NLP-modelleurs Bandler en Grinder, behoren we te weten dat we maatschappelijk van de wieg tot het graf worden geconditioneerd met dat wat in de geschiedenis als bon ton wordt ervaren,

Zoals, een kleine bloemlezing: de doctrines van stamoudsten in prehistorische clans, middeleeuwse systemen van horigheid en lijfeigenschap, ascese door aderlatingen, Victoriaanse dubbele moraal, ideologie wespentaille versus suffragettes, DSM-classificaties hysterie en flauwtes, Coca-Cola suikerhoudende bewegings-doctrines, medische slavernij door het Flexner Report, filosofie ideaal gewicht door lightproducten multinationals, machiavellisme Europese Unie.

Met de-hypnose zouden we ook traditionele psychotherapeuten en hun paradigma´s, tegenstanders of twijfelaars van regressies naar vorige levens, het licht kunnen laten zien dat Kelsey, Stevenson of Netherton ons al decennia geleden brachten. Patiënt of cliënt is er in ieder geval mee gebaat, zoals blijkt uit de toepassingen van de-hypnose door onder meer het Past Life Regression Center van Dr. Morris Netherton en Dr. Thomas Paul in Los Angeles.

De Franse kubisten gebruikten de-hypnose met succes om de mythe van het academische schoonheidsideaal van de dominante Académie des Beaux Arts voorgoed de nek om te draaien. Het eeuwenlang misplaatst ideaal van de bourgeoisie gaf Van Gogh tot aan zijn dood het nakijken, sociaal en economisch, evenals Picasso in zijn vroegere jaren, om niet te spreken van Roy Lichtenstein, Andy Warhol of Joseph Beuys als deze zich kunsthistorisch in hetzelfde tijdsgewricht hadden bevonden.

De-hypnose, het ontmythologiseren en deconditioneren, paste ik elk jaar toe bij eerstejaars studenten beeldende kunst om collectieve beeldende rommel, culturele dooddoeners, uit hun geest te laten verdwijnen. Rembrandt, Da Vinci, Salvador Dali en M.C. Escher waren tot dan toe hun favorieten, niet om wel of niet vermeende kunst, maar omdat deze fotorealistisch konden tekenen of schilderen. Van Gogh, weliswaar aan het einde van het rijtje, was ook favoriet, want die was zijn oor kwijt geraakt. En zonder leed en armoede was geen kunst mogelijk, studenten droegen daarom ook gaarne kapotte broeken of andere sjofele kleding.

Studenten werden door mij verplicht om tijdelijk, enige maanden periodiek, met de ‘verkeerde’ hand, meestal de linker, te tekenen of te schilderen. Daardoor werd het volstrekt onmogelijk om door fotorealistisch kopiëren van de werkelijkheid het historisch schoonheidsideaal te evenaren. De rechter hersenhelft werd daardoor gestimuleerd waardoor de burgerlijk geldende opvattingen over kunst zetelend in de linker hersenhelft werden vermorzeld ten faveure van hun eigen innerlijk beeldend vermogen. In drie maanden tijds verwierven studenten het niveau van einde tweedejaars.

De-hypnose in termen van vorige levens is het ontmythologiseren en deconditioneren van ervaringen uit vorige levens die ingekankerd werden als gevolg van collectieve én van persoonlijk aangeleerde opvattingen. De regressie naar vorige levens is naast andere therapieën de koninklijke weg om van het gros van persoonlijke sores af te komen. Althans vandaag, morgen kunnen weer andere, nog effectievere methoden het levenslicht zien. We moeten altijd alert blijven, wakker en bij de tijd zijn.

____

De casus Filomena is met volledige toestemming van cliënte gepubliceerd. Filomena is uiteraard niet haar werkelijke naam.

 

 

NOTEN EN AANBEVOLEN LITERATUUR

Arroyo S. (2015). Astrology, Karma & Transformation: The Inner Dimensions of the Birth Chart (2nd Revised edition). Sebastopol CA: CRCS Publications.

Candra CM. (1999). Tolk van de Transformatie (dialogen met de geest van Ayrton Senna). Correio da Bahia. Salvador da Bahia, Brasil https://bit.ly/2GKrzHK

Cerminara G. (1970). Many Mansions: The Edgar Cayce story on Reincarnation (Leven in relatie, Vert.). New York: Slone.

Dam H ten. (1983). Een ring van licht. (2 volumes). Amsterdam: Bressotheek.

Dam H ten. (2003). Exploring Reincarnation: The clasical guide to the evidence of past-life expieriences. London: Rider.

Dam H ten. (2013). Catharsis, Integratie en Transformatie. Ommen: Tasso.

Fiore E. (1978). You have Been Here Before. New York: Ballantine.

Fiore E. (1995). The Unquiet Dead: A Psychologist Treats Spirit Possession. New York: Random House.

Freud S. (1921). Group Psychology and the Analysis of the Ego. (Strachey J., Vert. 1923 / 1959). New York: W. W. Norton & Company.

Grant J. (1937). Winged Pharaoh (‘Gevleugelde Pharao’, Vert.). London: A Barker.

Guirdham A. (1970). The Cathars and Reincarnation. London: Neville Spearman.

Kelsey D, Grant J. (1967). Many Lifetimes (Meer dan een leven, Vert.). London: Corgi.

Lucas WB. (1993). Regression Therapy. A Handbook for Professionals, (2 volumes). Crest Park, CA: Deep Forest Press.

Netherton M, Shiffrin N. (1978). Past Lives Therapy. (‘De geschiedenis herhaalt zich. Genezen aan vorige levens’, Vert.). New York: Morrow.

Stevenson I. (1987). Children Who Remember Previous Lives. A Question of Reincarnation. Charlottesville: University Press of Virginia.

Stevenson I. (1997). Where Reincarnation and Biology Intersect. (‘Bewijzen van reïncarnatie’, Vert.). Westport, CT: Praeger.

Verstraaten MJG. (2010). Ayrton Senna: Mijn vorige leven als Tibetaanse monnik (hoofdstuk 4, in): Vlinders kunnen niet Dadelen en Dadels kunnen niet Vlinderen. Genetica van een innerlijke & uiterlijke carrière. Nederland / Curaçao, Nederlandse Antillen: Destinations NV – Intuïtieve Intelligentie. ISBN 978-90-812836-5-6.

Verstraaten MJG. (2016). Lola Flores: Mijn vorige leven als Franse balletmeester. Mediumistic Journalism. Geraadpleegd op 4 november 2017, via http://bit.ly/2hGZXrB

Verstraaten MJG. (2017). Isabel la Católica: Mijn vorige leven als promiscue non. Mediumistic Journalism. Geraadpleegd op 4 december 2017, via https://bit.ly/2MkNxYg

Verstraaten MJG. (2018). Antoni Gaudí: Mijn vorige leven als straatjongen in Istanboel die aan hallucinaties leed. Mediumistic Journalism. Geraadpleegd op 4 november 2018, via https://bit.ly/2Z9qQMU

Verstraaten MJG. (2019). Tomas de Torquemada: Mijn vorige leven in Belgrado als zoon van een brute moeder. Mediumistic Journalism. Geraadpleegd op 2 juli 2019, via https://bit.ly/2H8j0IT

Wambach H. (1979). Life before Life. New York: Bantam.

Wambach H. (1979). Reliving Past Lives: The evidence under hypnosis (De mens heeft vele levens. Onze herinneringen aan een vorig bestaan, Vert.). New York: Bantam.

Weiss BL. (1988). Many Lives, Many Masters. New York: Simon Schuster.

Woolger RJ. (1988). Other Lives, Other Selfs: A Jungian psychotherapist discovers past lives. New York: Bantam Books.

Woolger RJ. (2011). Healing your Past Lives. Louisville, CO: Sounds True Inc.

 

Update 19-08-2019